Þjóðarmorðingjar á meðal vor? Guðjón Idir skrifar 12. febrúar 2026 15:00 Í gær greindi Declassified UK frá því að fleiri en tvöþúsund bretar með ísraelskan ríkisborgararrétt höfðu tekið þátt í þjóðarmorði ísraels á Gaza.1 Fólki á Bretlandseyjum hryllir eðlilega við fregnum af því að stríðsglæpamenn vaði frjálsir um í þeirra samfélagi en þetta vekur eðlilega upp spurningar um hvort slíkt eigi sér stað hér á landi. Fyrir nokkru var utanríkisráðherra inntur svara um hvort hingað sóttu ísraelskir hermenn í frí frá voðaverkum sínum og voru svörin loðin og á þá leið að ráðherra vonaði að svo væri ekki. Ef hér væri starfhæf stjórnarandstaða sem gæti tekið að sér hlutverk öryggisventils fyrir almenning þá væri líklega búið að greina frá þessu. Það er eðlilegt að krefja forsætisráðherra, utanríkisráðherra og dómsmálaráðherra svara við því hvort hér á landi séu ísraelskir ríkisborgarar sem einnig eru íslenskir ríkisborgarar, EES ríkisborgarar eða hafa hér dvalarleyfi á öðrum forsendum, sem hafa tekið þátt í þjóðarmorði ísraels á palestínsku þjóðinni. Ekki til þess að fá óljós svör um skoðanir ráðherra á efninu (að gefnu tilefni) heldur til að fá að vita, svart á hvítu, hvort hér séu fjöldamorðingjar barna á meðal okkar sem fá um frjálst höfuð strokið. Þá ætti einnig krefja ráðherrana svara á því hvort gripið sé til einhverra ráðstafana til að fyrirbyggja að hingað komi fjöldamorðingjar í gervi túrista, og ef ekki, hvers vegna. Höfundur er heimspekingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman Skoðun Skoðun Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Sjá meira
Í gær greindi Declassified UK frá því að fleiri en tvöþúsund bretar með ísraelskan ríkisborgararrétt höfðu tekið þátt í þjóðarmorði ísraels á Gaza.1 Fólki á Bretlandseyjum hryllir eðlilega við fregnum af því að stríðsglæpamenn vaði frjálsir um í þeirra samfélagi en þetta vekur eðlilega upp spurningar um hvort slíkt eigi sér stað hér á landi. Fyrir nokkru var utanríkisráðherra inntur svara um hvort hingað sóttu ísraelskir hermenn í frí frá voðaverkum sínum og voru svörin loðin og á þá leið að ráðherra vonaði að svo væri ekki. Ef hér væri starfhæf stjórnarandstaða sem gæti tekið að sér hlutverk öryggisventils fyrir almenning þá væri líklega búið að greina frá þessu. Það er eðlilegt að krefja forsætisráðherra, utanríkisráðherra og dómsmálaráðherra svara við því hvort hér á landi séu ísraelskir ríkisborgarar sem einnig eru íslenskir ríkisborgarar, EES ríkisborgarar eða hafa hér dvalarleyfi á öðrum forsendum, sem hafa tekið þátt í þjóðarmorði ísraels á palestínsku þjóðinni. Ekki til þess að fá óljós svör um skoðanir ráðherra á efninu (að gefnu tilefni) heldur til að fá að vita, svart á hvítu, hvort hér séu fjöldamorðingjar barna á meðal okkar sem fá um frjálst höfuð strokið. Þá ætti einnig krefja ráðherrana svara á því hvort gripið sé til einhverra ráðstafana til að fyrirbyggja að hingað komi fjöldamorðingjar í gervi túrista, og ef ekki, hvers vegna. Höfundur er heimspekingur.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar