Forsætisráðherra fjarlægist atvinnulífið Bergþór Ólason skrifar 15. febrúar 2026 07:32 Viðskiptaþing var haldið í liðinni viku. Margt var þar góðra og efnismikilla erinda og sérstaklega var gaman að sjá Friðrik Sophusson á sviði, þar sem hann ræddi hvernig Viðeyjarstjórnin og arftaki hennar gerðu hér grundvallarbreytingar sem skiluðu aukinni hagsæld á Íslandi. Til fundarins mætti sömuleiðis forseti Íslands, Halla Tómasdóttir. Samtal hennar við Andra Guðmundsson, formann Viðskiptaráðs, var áhugavert og sýndi að forseti Íslands víkur sér ekki undan því að styðja við íslenskt atvinnulíf. Atvinnulíf sem er grundvöllur þeirrar velferðar sem við viljum viðhafa sem þjóð. En tilefni komu forsetans á Viðskiptaþing var ekki eins gleðilegt og vera forsetans þar varð þeim sem þingið sóttu. Ástæðan var að forsætisráðherra hafnaði því að mæta á Viðskiptaþing, en löng hefð er fyrir því að forsætisráðherrar mæti til þingsins. Ástæðan var ekki sú að forsætisráðherra væri staddur erlendis, eða á leið þangað. Ástæðan var ekki sú að stórir viðburðir væru að rekast á. Nei, ástæðan var sú að „forsætisráðherra þyrfti að forgangsraða tíma sínum“ og „gæti ekki mætt hjá öllum hagsmunaaðilum sem eftir því óskuðu“. Menn skilja flestir fyrr en skellur í tönnum. Það hafa þeir allir þurft að gera á fyrri stigum forsætisráðherrarnir, að forgangsraða. Hvort sem það var Bjarni Benediktsson, Katrín Jakobsdóttir, Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, Geir Haarde eða aðrir þar á undan. Meira að segja Jóhanna Sigurðardóttir mætti á Viðskiptaþing. En nei, nú er öldin önnur. Forsætisráðherra forgangsraðar tíma sínum þannig að við blasir að atvinnulífið er hornreka. Það hefur svosem verið ljóst okkur sem sitjum á Alþingi, enda leitun að þeim anga atvinnulífsins sem ekki hefur orðið fyrir árás ríkisstjórnarinnar á þessu rúma ári sem hún hefur starfað. En það er eins og það hafi verið sérstakt markmið forsætisráðherra að draga upp þá mynd að viðskiptalífið væri ekki viðlitsins virði nú um stundir. Af fréttum að dæma virðist fátt stórra verkefna hafa rekist á fundinn í Borgarleikhúsinu. Helstu verkefnin í forsætisráðuneytinu þessa dagana virðast helst vera að styðja við hliðarveruleikaumræðuna þar sem; verðbólga er að lækka, vextir eru á hraðri niðurleið, húsnæðismálinu í toppstandi og staða landamæranna trygg. Í salnum sem hún vék sér undan að mæta í var venju fremur hátt hlutfall gesta sem veit að staðan í hliðarveruleika ríkisstjórnarinnar er önnur en í raunheimum okkar hinna. Sennilega veit forsætisráðherra það og ákvað því að vera frekar í hvarfi á skrifstofu sinni en að eiga orðastað við atvinnulífið í liðinni viku. Höfundur er þingmaður Miðflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bergþór Ólason Mest lesið Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen Skoðun Hvernig losum við bílinn? Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Uppskrift að lakari samkeppnishæfni fiskeldis Heiðrún Lind Marteinsdóttir Skoðun Íslenskir bændur berskjaldaðir í boði RÚV Heiðbrá Ólafsdóttir Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Á að brenna ólesnar bækur? Jón Páll Haraldsson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar allt virðist vera í lagi í vinnunni Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Um mögulega 20 km styttingu Hringvegar á Norðurlandi vestra Jónas B. Guðmundsson skrifar Skoðun Íslenskir bændur berskjaldaðir í boði RÚV Heiðbrá Ólafsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Hvernig losum við bílinn? Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Uppskrift að lakari samkeppnishæfni fiskeldis Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Á að brenna ólesnar bækur? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Viðskiptaþing var haldið í liðinni viku. Margt var þar góðra og efnismikilla erinda og sérstaklega var gaman að sjá Friðrik Sophusson á sviði, þar sem hann ræddi hvernig Viðeyjarstjórnin og arftaki hennar gerðu hér grundvallarbreytingar sem skiluðu aukinni hagsæld á Íslandi. Til fundarins mætti sömuleiðis forseti Íslands, Halla Tómasdóttir. Samtal hennar við Andra Guðmundsson, formann Viðskiptaráðs, var áhugavert og sýndi að forseti Íslands víkur sér ekki undan því að styðja við íslenskt atvinnulíf. Atvinnulíf sem er grundvöllur þeirrar velferðar sem við viljum viðhafa sem þjóð. En tilefni komu forsetans á Viðskiptaþing var ekki eins gleðilegt og vera forsetans þar varð þeim sem þingið sóttu. Ástæðan var að forsætisráðherra hafnaði því að mæta á Viðskiptaþing, en löng hefð er fyrir því að forsætisráðherrar mæti til þingsins. Ástæðan var ekki sú að forsætisráðherra væri staddur erlendis, eða á leið þangað. Ástæðan var ekki sú að stórir viðburðir væru að rekast á. Nei, ástæðan var sú að „forsætisráðherra þyrfti að forgangsraða tíma sínum“ og „gæti ekki mætt hjá öllum hagsmunaaðilum sem eftir því óskuðu“. Menn skilja flestir fyrr en skellur í tönnum. Það hafa þeir allir þurft að gera á fyrri stigum forsætisráðherrarnir, að forgangsraða. Hvort sem það var Bjarni Benediktsson, Katrín Jakobsdóttir, Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, Geir Haarde eða aðrir þar á undan. Meira að segja Jóhanna Sigurðardóttir mætti á Viðskiptaþing. En nei, nú er öldin önnur. Forsætisráðherra forgangsraðar tíma sínum þannig að við blasir að atvinnulífið er hornreka. Það hefur svosem verið ljóst okkur sem sitjum á Alþingi, enda leitun að þeim anga atvinnulífsins sem ekki hefur orðið fyrir árás ríkisstjórnarinnar á þessu rúma ári sem hún hefur starfað. En það er eins og það hafi verið sérstakt markmið forsætisráðherra að draga upp þá mynd að viðskiptalífið væri ekki viðlitsins virði nú um stundir. Af fréttum að dæma virðist fátt stórra verkefna hafa rekist á fundinn í Borgarleikhúsinu. Helstu verkefnin í forsætisráðuneytinu þessa dagana virðast helst vera að styðja við hliðarveruleikaumræðuna þar sem; verðbólga er að lækka, vextir eru á hraðri niðurleið, húsnæðismálinu í toppstandi og staða landamæranna trygg. Í salnum sem hún vék sér undan að mæta í var venju fremur hátt hlutfall gesta sem veit að staðan í hliðarveruleika ríkisstjórnarinnar er önnur en í raunheimum okkar hinna. Sennilega veit forsætisráðherra það og ákvað því að vera frekar í hvarfi á skrifstofu sinni en að eiga orðastað við atvinnulífið í liðinni viku. Höfundur er þingmaður Miðflokksins.
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun
Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar
Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun