Fékk yfir hundrað skila­boð á dag

Rakel María er fædd árið 1993 og er gríðarlega vinsæl á samfélagsmiðlinum Instagram. Hún er einn færasti förðunarfræðingur landsins, hleypur yfir fjöll og firnindi landsins og er markaðsstýra hjá veitingastaðnum Saffran. 

Gummi Lú unnusti hennar er fæddur 1987 og starfar sem stafrænn markaðssérfræðingur hjá Bláa lóninu. Hann fór á skeljarnar í Keníu við töfrandi kvöldstund.

Hefur þú alltaf verið haldin ævintýraþrá?

Já það má segja það. Ég var alltaf eins og fjölskyldan mín segir svolítið „villibarn“. Ég elskaði að vera úti í náttúrunni, elskaði öll dýr og allt svona bras. 

Ég held að því hafi alltaf fylgt svolítil ævintýraþrá sem hefur svo bara þróast og aukist með aldrinum.

Hvað finnst þér skemmtilegast við ferðalög?

Mér finnst lang skemmtilegast að upplifa eitthvað nýtt. Fyrir mér snúast ferðalög um að stækka sjóndeildarhringinn og kynnast því hvað heimurinn er stór og hvað hann hefur upp á mikið að bjóða. 

Það að kynnast mismunandi menningarheimum, mismunandi landslagi og náttúru er það sem heillar mig mest við að ferðast.

Ert þú dugleg að ferðast um heiminn og hvert fóruð þið í ár?

Ég hef verið mjög dugleg að ferðast og er komin með 45 lönd á listann minn. Ég er svo heppin að Gummi minn deilir sama áhugamáli en listinn hans er ennþá lengri með heilum 57 löndum. 

Það tengdi okkur strax saman þegar við fórum á okkar fyrsta stefnumót og við höfum haft markmið að leggja alltaf fyrir mánaðarlega svo við getum farið í eitt ævintýrafrí á hverju ári.

Varst þú búin að vera lengi að skipuleggja þetta?

Þessi ferð var svolítið frábrugðin öðrum hvað það varðar en við vorum að kaupa okkur íbúð í haust og margt í gangi svo við vorum óviss með það hvort við gætum látið verða af því að fara. 

Í október ákváðum við svo að við myndum láta þetta ganga og slá til. Skipulagstíminn var því frekar naumur en við fengum Kilroy til að aðstoða okkur með skipulagningu þar sem við vorum tæp á tíma og það kom sér alveg ótrúlega vel og hjálpaði okkur mikið.

Hvernig er að ferðast með makanum sínum á svona framandi slóðir Hvað er skemmtilegast við það og hvað er mest krefjandi?

Það er svo gaman að fara á svona framandi slóðir með makanum sínum og fá að upplifa þetta allt saman. 

Þetta eru minningar og upplifanir sem maður lifir á út ævina og ótrúlega dýrmætt að eiga þær með makanum sínum. 

Það sem er mest krefjandi við það eru klárlega klósett aðstæður. Það er oft léleg klósett aðstaða á svona stöðum og eiginlega bara undantekning ef það er hurð á klósettunum. 

Það getur svona aðeins drepið rómatíkina og verið krefjandi á köflum, sérstaklega ef það kemur upp magavesen eins og getur gerst á svona stöðum.

Hvað stendur upp úr frá þessari ferð?

Það er ótrúlega erfitt að nefna eitthvað eitt sem stendur upp úr. Ég myndi eiginlega bara segja að fólkið í Afríku standi upp úr. 

Það er erfitt að útskýra það en það er svo mikið hjarta í öllum þarna. Það er einstök upplifun að vera í kringum fólkið þarna og fá að kynnast þeim. 

Ég er reyndar ótrúlega mikil dýrakona svo ég verð að segja að öll safaríin standi kannski aðeins upp úr af upplifununum. Svo auðvitað trúlofunin.

Var eitthvað sem kom óvænt upp í ferðinni ?

Ég fékk bónorð, það var mjög óvænt! Annars var ekkert sem kom óvænt upp þannig. 

Við lentum í mikilli rigningu í Botswana sem var frekar óvænt. Við áttum von á einhverri rigningu enda á því tímabili en það ringdi bara linnulaust á meðan við vorum í tjaldútilegu. 

Það kom mér aðeins á óvart að vera að krókna úr kulda um hásumar í Afríku.

Hvernig var trúlofunin? Kom hún þér á óvart?

Trúlofunin var draumi líkust og kom mér sannarlega á óvart. Mig grunaði ekkert, bara absalút ekki neitt.

Við byrjuðum daginn á að sjá sólarupprásin í loftbelg yfir Maasai Mara þjóðgarðinum. 

Þegar við komum niður á jörðina tók á móti okkur þvílik morgunverðar hlaðborð í garðinum með mímósum og öllu tilheyrandi.

Þaðan fórum við svo í safaríferð sem var stórkostleg. Um kvöldið kom Gummi mér á óvart með kvöldverð þar sem var búið að útbúa sérstakt uppádekkað borð fyrir okkur í garðinum.

Ótrúlega rómantískt og til að toppa það fengum við einkatónleika með gítarleikara sem spilaði fyrir okkur yfir matnum.

Hann bauð mér svo upp í dans eftir matinn og fór á skeljarnar.

Ég trúi því eiginlega ekki ennþá að þetta hafi verið eitthvað annað en stórkostlegur draumur.

Varstu einhvern tíma hrædd á ferðalaginu?

Aldrei. Ég er mjög óhrædd týpa og lifi svolítið eftir því að allt verði alltaf í lagi. Kippi mér ekki upp við margt. Fólkið þarna er svo yndislegt og maður var aldrei óöruggur gangvart því. 

Þegar við vorum í Suður Ameríku í fyrra þá var meiri svona óöryggis tilfinning, eins og í Kólumbíu til dæmis. 

Þarna vorum við mikið vöruð við dýrunum sem léku lausum hala um alls konar svæði sem við heimsóttum en ég var aldrei hrædd við þau.

Hvað er þitt besta ferða ráð?

Að kynnast svæðunum sem maður ferðast til. Ekki hanga á sundlaugabakkanum á einhverju hóteli. Fara út, kynnast lókalnum og lenda í ævintýrum. 

Bóka sér upplifanir og vera opin fyrir því að gera eitthvað nýtt. Það skilur svo mikið eftir sig.

Hvaða dýr fannst þér skemmtilegast að sjá og afhverju?

Ég elskaði fílana og gíraffana! Meira en ég bjóst við. Ég var fyrirfram svo spennt fyrir kattardýrunum en svo fann ég einhverja nýtilfundna ást á gíröffum. Þeir eru geggjaðir, svo fallegir og góðir. 

Það er líka svo magnað að sjá hvernig þessi risastóru dýr hreyfa sig og hvað þeir eru misjafnir í útliti. 

Ég viðurkenni samt að það var kyngimagnað augnablik að sjá hlébarða. 

Það er stórfenglegt dýr og það var ótrúlegt að horfast í augu við hann.

Hverju er mikilvægast að pakka og lumarðu á góðum pökkunar ráðum fyrir löng ferðalög?

Algjört möst fyrir mér er náttúrulega Nóa kropp. Nammigrísinn sem ég er get ekki farið úr landi í svona langan tíma nema vera með íslenskt súkkulaði. 

Að öllu gamni slepptu þá er það sem ég hef lært af reynslunni einfaldlega að taka ekki of mikið með. Hugsa um þægindi og praktík. 

Það er alveg hrikalega erfitt að ferðast í svona langan tíma með troðfulla tösku. Maður er bara duglegur að fara á þvottahús og láta þvo af sér, maður styrkir líka lókalinn með því.

Hver er uppáhalds áfangastaðurinn sem þú hefur heimsótt hingað til?

Vá ég á svo marga uppáhalds áfangastaði. Ég elskaði Fiji , þar nota þeir hugtakið „Fiji time“ en það er eins og enginn kunni á klukku þarna og allt gerist bara eftir tilfinningu og fíling. 

Allt svo ótrúlega afslappað og í raun algjör andsæða við Ísland. 

Cartagena í Kólumbíu fangaði líka hjartað mitt með litadýrðinni, tónlistinni og góða matnum. Talandi um góðan mat þá hef ég hvergi fengið eins góðan mat og í Mexíkó. 

Svo eru þessi lönd sem við heimsóttum núna öll stórkostleg. Eins og ég segi þá er eitthvað einstakt, stórt hjarta í Afríku sem maður finnur ekki annarstaðar. Cape Town er svo staður sem kom svakalega á óvart í þessari ferð og ég gæti vel ímyndað mér að búa þar!

Hver er grófur kostnaður við svona ferðalag og hvað er það kostnaðarsamasta?

Það kostar auðvitað sitt að fara í svona ferð og maður þarf að leggja fyrir í einhvern tíma. Það kostnaðarsamasta við þessa ferð voru safaríin. 

Ef maður ætlar að fara í alvöru safraí upplifun þá er það alltaf kostnaðarsamt. Við vorum að borga í heildina fyrir þessar fjórar vikur og sex lönd um 1,1 milljón á mann með öllu. 

Hverrar einustu krónu virði, það er raunverulega ekki hægt að setja tölu á það sem maður fær út úr því að fara í svona ferðalag.

Finnst þér Íslendingar almennt áhugasamir að fylgjast með svona ævintýrum á Instagram?

Já algjörlega. Ég fékk örugglega rúmlega hundrað skilaboð á hverjum einasta degi frá fólkinu mínu á Instagram. 

Mér þykir ótrúlega vænt um það og finnst svo gaman að geta veitt fólki innblástur af svona ferðamennsku.

Svo eru einhverjir sem hafa kannski engann áhuga eða tök á á að gera svona sjálfir en finnst gaman að fylgjast með og þá finnst mér ótrúlega dýrmætt að geta „tekið fólk með“ í svona ævintýri.

Mig langar sömuleiðis að hvetja fólk til að fara út fyrir þægindarammann. Ekki mikla hlutina fyrir ykkur og ekki hræðast það að taka af skarið. 

Lífið verður svo margfalt fallegra, skemmtilegra og hamingjuríkara ef maður gerir það. Ekki gleyma því að við sköpum okkar eigin hamingju.