Hvers vegna gera þau það ekki fyrst sjálf? Tómas Ragnarz skrifar 18. febrúar 2026 14:31 Reykjavíkurborg skorar á fyrirtæki að hvetja starfsfólk sitt til að vinna fjarvinnu. Þetta las ég á netinu fyrir nokkrum dögum og fannst þetta eitthvað skrýtið og þarna fer ekki saman hljóð og mynd. Með því að Reykjavikurborg og ríkið taki skrefið alla leið ( í stað þess að tala um þetta á fjögurra ára fresti rétt fyrir kostningar ) og bjóði fólki upp á meiri sveigjanleika við að vinna nálægt sínu nærumhverfi, þeim til þæginda og þannig laðað til sín sjálfkrafa hæfileikaríkara fólk til vinnu og veita því meiri ánægju í starfi. Það er með ólíkindum hvað stofnanir og fulltrúar þeirra eru góðir í að ráðleggja okkur almúganum sem kaus þessa sömu aðila til starfa. Þetta fólk telur sig eiga að hafa vit fyrir okkur hinum, til að gera hitt og þetta þegar eitthvað hefur klúðrast í þeirra eigin skipulagi. Það er með ólíkindum hvað þau eru dugleg og samviskusöm við að segja og kenna okkur hinum hverning allt er best og hafa vit fyrir okkur en fara svo núll eftir því sjálf. Hvers vegna bjóða stofnanir og aðrir ekki upp á vinnuaðstöðu nær þar sem fólk býr og vill vera. Þannig má auka lífsgæði fólks og fjölskyldna til muna, minnka álag á gatnakerfið, draga úr mengun, spara fjármuni fólks við kaup á orku á farartæki sín og lækkar kílómetragjaldið sem fjölskyldan eða fyrirtækið þarf að greiða. Vinnuaðstaða í nærumhverfi eykur líkur á því að stofnanir og fyrirtæki nái að ráða til sín fólk sem metur hvað boðið er upp á mikinn sveigjanleika, fyrir miku lægri kostnað en kostar að hafa þá á þeim föstu starfstöðum sem þeir hafa til umráða í dag. Það eru margar ransóknir sem sýna fram á að fólk velur sveigjanleika og aukin lífsgæði umfram peninga eða hærri laun þegar það er beðið um að velja. Fólk vill lífsgæði umfram einhverja 100 kalla og vill frekar eyða tíma sínum á skynsamari hátt eins og með fjölskyldu sinni, frekar en að ferðast til og frá vinnu í yfir 30 klukkutíma á mánuði, ef miðað er við til dæmis Hafnarfjörð og Kópavog og niður í miðbæ Reykjavíkur eða Borgartún. Fólki hefur núll áhuga á að eyða stórum hluta af degi sinum að keyra í og úr vinnu, það lítur EKKI á það sem Bónus það lítur á það sem leiðindi í alla staði. Nú þegar eru til lausnir út um allt höfuðborgarsvæðið og einnig á landsbyggðinni sem stendur öllum til boða. Öllum sem vilja auka lífsgæði sín, fara betur með umhverfið sitt, Njóta hvers dags til hins ítrasta og eins og það vill og telur best fyrir sig. Einnig er þessi leið ódýrari í ALLA staði en það húsnæði sem ríkið og borg er að borga fyrir hvern starfsmann í dag og er munurinn allt að 30-40%. Það væri ekki verra fyrir okkur skattgreiðendur ef stjórnendur myndu hugsa svona fyrir okkur og til okkar sem greiða skatta í þessu landi og fara aðeins betur með þá peninga sem við eigum en ekki þau. Kallast að fara betur með almannafé. Höfundur er forstjóri og skattgreiðandi með áhuga á heilbrigðum lífsstíl og umhverfi sínu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Fjarvinna Mest lesið Aðlögun að hverju? Staða Íslands í aðildarferli Evrópusambandsins Ásta Guðrún Helgadóttir Skoðun Jákvæða hliðin á minkamálinu Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Já til að sjá er tálsýn Guðmundur Edgarsson Skoðun Ísland og ESB: Horft af brúnni Þorvaldur Gylfason Skoðun Vextir á villigötum Agnar Tómas Möller Skoðun Viðvörunarljós í evrópsku atvinnulífi Guðrún Hafsteinsdóttir Skoðun Tafla á villigötum Gauti Eggertsson Skoðun Hvers vegna erum við enn að reyna að binda hendur fólks? María Gunnarsdóttir Skoðun Það sem mamma og pabbi kenndu mér Gréta María Grétarsdóttir Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson Skoðun Skoðun Skoðun Innan ESB „mun Ísland stjórna fiskveiðum í Norður-Atlantshafi“ Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Hver þorir næst? Knútur Emil Jónasson,Dagmar Ýr Stefánsdóttir,Hermann Ingi Gunnarsson,Unnur Brá Konráðsdóttir,Jóhanna Hreinsdóttir,Ásta Stefánsdóttir,Aldís Hafsteinsdóttir,Bergþór Bjarnason,Haraldur Þór Jónsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Birgitta Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Jákvæða hliðin á minkamálinu Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Viðvörunarljós í evrópsku atvinnulífi Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna erum við enn að reyna að binda hendur fólks? María Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir kjósendur eða evrópskir embættismenn? Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Tafla á villigötum Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá er tálsýn Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það sem mamma og pabbi kenndu mér Gréta María Grétarsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn áður en barnið dettur ofan í – eflum forvarnir í raun! Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland og ESB: Horft af brúnni Þorvaldur Gylfason skrifar Skoðun Aðlögun að hverju? Staða Íslands í aðildarferli Evrópusambandsins Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Umræða um dánaraðstoð krefst mannúðar og varfærni Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Heimurinn bíður ekki eftir Íslandi Birgir Orri Ásgrímsson skrifar Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Vextir á villigötum Agnar Tómas Möller skrifar Skoðun Rangfærslurnar standa enn og ekkert að þeim vikið Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Hver lygi skapar skuld við sannleikann Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Herskylduhrakspár Haraldar skekkja raunhæfa sýn á varnarmál Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Sigmar Guðmundsson, Bandaríkin og öryggi Íslands Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Sex ástæður fyrir JÁ-i í ágúst Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Heilbrigt starfsumhverfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ísland í nýrri heimsmynd Dagur Jónsson skrifar Skoðun Fullyrðingar og raunveruleikinn Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Kristrún Frostadóttir sammála nei-sinnum Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Brestur í manngæsku - ESB og flóttafólk Ari Orrason skrifar Skoðun Þegar líðan stúlkna verður aukaatriði Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Reykjavíkurborg skorar á fyrirtæki að hvetja starfsfólk sitt til að vinna fjarvinnu. Þetta las ég á netinu fyrir nokkrum dögum og fannst þetta eitthvað skrýtið og þarna fer ekki saman hljóð og mynd. Með því að Reykjavikurborg og ríkið taki skrefið alla leið ( í stað þess að tala um þetta á fjögurra ára fresti rétt fyrir kostningar ) og bjóði fólki upp á meiri sveigjanleika við að vinna nálægt sínu nærumhverfi, þeim til þæginda og þannig laðað til sín sjálfkrafa hæfileikaríkara fólk til vinnu og veita því meiri ánægju í starfi. Það er með ólíkindum hvað stofnanir og fulltrúar þeirra eru góðir í að ráðleggja okkur almúganum sem kaus þessa sömu aðila til starfa. Þetta fólk telur sig eiga að hafa vit fyrir okkur hinum, til að gera hitt og þetta þegar eitthvað hefur klúðrast í þeirra eigin skipulagi. Það er með ólíkindum hvað þau eru dugleg og samviskusöm við að segja og kenna okkur hinum hverning allt er best og hafa vit fyrir okkur en fara svo núll eftir því sjálf. Hvers vegna bjóða stofnanir og aðrir ekki upp á vinnuaðstöðu nær þar sem fólk býr og vill vera. Þannig má auka lífsgæði fólks og fjölskyldna til muna, minnka álag á gatnakerfið, draga úr mengun, spara fjármuni fólks við kaup á orku á farartæki sín og lækkar kílómetragjaldið sem fjölskyldan eða fyrirtækið þarf að greiða. Vinnuaðstaða í nærumhverfi eykur líkur á því að stofnanir og fyrirtæki nái að ráða til sín fólk sem metur hvað boðið er upp á mikinn sveigjanleika, fyrir miku lægri kostnað en kostar að hafa þá á þeim föstu starfstöðum sem þeir hafa til umráða í dag. Það eru margar ransóknir sem sýna fram á að fólk velur sveigjanleika og aukin lífsgæði umfram peninga eða hærri laun þegar það er beðið um að velja. Fólk vill lífsgæði umfram einhverja 100 kalla og vill frekar eyða tíma sínum á skynsamari hátt eins og með fjölskyldu sinni, frekar en að ferðast til og frá vinnu í yfir 30 klukkutíma á mánuði, ef miðað er við til dæmis Hafnarfjörð og Kópavog og niður í miðbæ Reykjavíkur eða Borgartún. Fólki hefur núll áhuga á að eyða stórum hluta af degi sinum að keyra í og úr vinnu, það lítur EKKI á það sem Bónus það lítur á það sem leiðindi í alla staði. Nú þegar eru til lausnir út um allt höfuðborgarsvæðið og einnig á landsbyggðinni sem stendur öllum til boða. Öllum sem vilja auka lífsgæði sín, fara betur með umhverfið sitt, Njóta hvers dags til hins ítrasta og eins og það vill og telur best fyrir sig. Einnig er þessi leið ódýrari í ALLA staði en það húsnæði sem ríkið og borg er að borga fyrir hvern starfsmann í dag og er munurinn allt að 30-40%. Það væri ekki verra fyrir okkur skattgreiðendur ef stjórnendur myndu hugsa svona fyrir okkur og til okkar sem greiða skatta í þessu landi og fara aðeins betur með þá peninga sem við eigum en ekki þau. Kallast að fara betur með almannafé. Höfundur er forstjóri og skattgreiðandi með áhuga á heilbrigðum lífsstíl og umhverfi sínu.
Skoðun Hver þorir næst? Knútur Emil Jónasson,Dagmar Ýr Stefánsdóttir,Hermann Ingi Gunnarsson,Unnur Brá Konráðsdóttir,Jóhanna Hreinsdóttir,Ásta Stefánsdóttir,Aldís Hafsteinsdóttir,Bergþór Bjarnason,Haraldur Þór Jónsson skrifar
Skoðun Byrgjum brunninn áður en barnið dettur ofan í – eflum forvarnir í raun! Fanný Gunnarsdóttir skrifar
Skoðun Aðlögun að hverju? Staða Íslands í aðildarferli Evrópusambandsins Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar
Skoðun Leiðrétting vegna greinar um Kristrúnar í breskum hlaðvarpsþætti Guðmundur Edgarsson skrifar
Skoðun Hér eru sex veigamikil rök gegn inngöngu Íslands í Evrópusambandið Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Þegar gögn verða að upplýsingaóreiðu: Nokkrum staðleysum Halldórs Jörgens Olesen svarað Kristinn Sv. Helgason skrifar