Börnin okkar – sameiginleg ábyrgð Hanna Borg Jónsdóttir skrifar 9. mars 2026 12:01 Við búum í samfélagi sem hefur lengi haft einn grundvallarþráð í sinni sjálfsmynd - að börnum skuli líða vel og að þau fái tækifæri til að blómstra. Það er hluti af okkar samfélagssáttmála og oft ástæða þess að þau sem búið hafa erlendis snúa aftur heim til að ala upp börnin sín. Við vitum að það sem gerist í æsku mótar líf fólks, ekki bara í dag heldur alla tíð. Við erum börn í 18 ár en lifum svo jafnvel til níræðs. Í gegnum líf okkar öll þessi fullorðinsár verður okkur hugsað til æsku okkar – hvernig okkur leið, hver stóð með okkur og hvort einhver tók eftir þegar við þurftum hjálp. Þess vegna skiptir máli að við vöndum okkur. Þúsundir vinna daglega að velferð barna Hér á landi starfa þúsundir framúrskarandi fagfólks sem hafa helgað líf sitt því að vinna með börnum. Kennarar, leikskólakennarar, þjálfarar, félagsráðgjafar, hjúkrunarfræðingar, læknar, lögreglufólk, sálfræðingar, tómstundaleiðbeinendur og margir fleiri vinna á hverjum degi að því að styðja börn og fjölskyldur þeirra. Þetta er einn af styrkleikum samfélagsins okkar og eitthvað sem við ættum að vera stolt af. En við vitum líka að þegar kemur að velferð barna skiptir samvinna öllu máli og alltaf má gera betur. Enginn einn aðili sér allt. Enginn einn ber alla ábyrgð. Þegar við sameinum krafta okkar náum við betri árangri. Farsældarráð höfuðborgarsvæðisins er samstarf sem skiptir máli Þess vegna er sérstaklega ánægjulegt að sjá að öll sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, Heilsugæsla höfuðborgarsvæðisins, Lögreglan á höfuðborgarsvæðinu, framhaldsskólarnir og íþróttahreyfingin hafa tekið höndum saman á vettvangi Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins. Þar eru ólík kerfi að vinna saman með eitt markmið: Að tryggja að börn á höfuðborgarsvæðinu fái réttan stuðning á réttum tíma. Dagana 9.–13. mars fer fram fyrsta sameiginlega Farsældarvika höfuðborgarsvæðisins. Vikan er ekki aðeins vitundarvakning heldur tákn um nýja nálgun – þar sem mismunandi kerfi stilla saman strengi og sameina krafta sína farsæld barna til heilla. Fyrsta skrefið – ekki það síðasta En Farsældarvikan er aðeins fyrsta skrefið. Nú stendur yfir vinna við sameiginlega aðgerðaáætlun Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins sem mun meðal annars fela í sér betra upplýsingaflæði milli aðila, samstilltar forvarnir og fræðslu, sameiginlega upplýsingagátt fyrir foreldra, börn og starfsfólk, aukna foreldrafræðslu og samvinnu um viðbrögð við erfiðum aðstæðum barna. Slíkar aðgerðir geta skipt sköpum – ekki síst þegar kemur að því að grípa börn fyrr og styðja fjölskyldur áður en vandinn verður stór. Þegar fullorðnir vinna saman Kjarni málsins er einfaldur: Þegar fullorðnir vinna saman verður lífið betra fyrir börn. Við eigum öll hlut í þessari ábyrgð – sem fagfólk, foreldrar, nágrannar og samfélag. Því farsæld barna er ekki verkefni eins kerfis heldur verkefni samfélagsins alls. Höfundur er verkefnastjóri Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Gervigreind skýrsla gervigreindrar ríkisstjórnar Kristján Logason skrifar Skoðun Gráðugir hótelgestir sem borða rafmagn Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Sjá meira
Við búum í samfélagi sem hefur lengi haft einn grundvallarþráð í sinni sjálfsmynd - að börnum skuli líða vel og að þau fái tækifæri til að blómstra. Það er hluti af okkar samfélagssáttmála og oft ástæða þess að þau sem búið hafa erlendis snúa aftur heim til að ala upp börnin sín. Við vitum að það sem gerist í æsku mótar líf fólks, ekki bara í dag heldur alla tíð. Við erum börn í 18 ár en lifum svo jafnvel til níræðs. Í gegnum líf okkar öll þessi fullorðinsár verður okkur hugsað til æsku okkar – hvernig okkur leið, hver stóð með okkur og hvort einhver tók eftir þegar við þurftum hjálp. Þess vegna skiptir máli að við vöndum okkur. Þúsundir vinna daglega að velferð barna Hér á landi starfa þúsundir framúrskarandi fagfólks sem hafa helgað líf sitt því að vinna með börnum. Kennarar, leikskólakennarar, þjálfarar, félagsráðgjafar, hjúkrunarfræðingar, læknar, lögreglufólk, sálfræðingar, tómstundaleiðbeinendur og margir fleiri vinna á hverjum degi að því að styðja börn og fjölskyldur þeirra. Þetta er einn af styrkleikum samfélagsins okkar og eitthvað sem við ættum að vera stolt af. En við vitum líka að þegar kemur að velferð barna skiptir samvinna öllu máli og alltaf má gera betur. Enginn einn aðili sér allt. Enginn einn ber alla ábyrgð. Þegar við sameinum krafta okkar náum við betri árangri. Farsældarráð höfuðborgarsvæðisins er samstarf sem skiptir máli Þess vegna er sérstaklega ánægjulegt að sjá að öll sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, Heilsugæsla höfuðborgarsvæðisins, Lögreglan á höfuðborgarsvæðinu, framhaldsskólarnir og íþróttahreyfingin hafa tekið höndum saman á vettvangi Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins. Þar eru ólík kerfi að vinna saman með eitt markmið: Að tryggja að börn á höfuðborgarsvæðinu fái réttan stuðning á réttum tíma. Dagana 9.–13. mars fer fram fyrsta sameiginlega Farsældarvika höfuðborgarsvæðisins. Vikan er ekki aðeins vitundarvakning heldur tákn um nýja nálgun – þar sem mismunandi kerfi stilla saman strengi og sameina krafta sína farsæld barna til heilla. Fyrsta skrefið – ekki það síðasta En Farsældarvikan er aðeins fyrsta skrefið. Nú stendur yfir vinna við sameiginlega aðgerðaáætlun Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins sem mun meðal annars fela í sér betra upplýsingaflæði milli aðila, samstilltar forvarnir og fræðslu, sameiginlega upplýsingagátt fyrir foreldra, börn og starfsfólk, aukna foreldrafræðslu og samvinnu um viðbrögð við erfiðum aðstæðum barna. Slíkar aðgerðir geta skipt sköpum – ekki síst þegar kemur að því að grípa börn fyrr og styðja fjölskyldur áður en vandinn verður stór. Þegar fullorðnir vinna saman Kjarni málsins er einfaldur: Þegar fullorðnir vinna saman verður lífið betra fyrir börn. Við eigum öll hlut í þessari ábyrgð – sem fagfólk, foreldrar, nágrannar og samfélag. Því farsæld barna er ekki verkefni eins kerfis heldur verkefni samfélagsins alls. Höfundur er verkefnastjóri Farsældarráðs höfuðborgarsvæðisins.
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun