Dómur yfir Helga Bjarti: Fara þyrfti var­lega í að draga á­lyktanir út frá fram­burði drengsins

Þetta segir í dómi sem kveðinn var upp klukkan 13 og lesa má hér. Greint var frá því fyrr í dag að Helgi Bjartur hefði verið dæmdur fyrir kynferðislega áreitni gagnvart drengnum.

Í dóminum segir að Helga Bjarti hafi verið gefið að sök húsbrot, nauðgun og kynferðisbrot gegn barni með því að hafa ruðst í heimildarleysi inn í íbúðarhús í Hafnarfirði og þar, í svefnherbergi á rishæð hússins, klætt sig úr buxum og lagst upp í rúm hjá brotaþola, þar sem hann svaf, og án samþykkis haft við hann önnur kynferðismök en samræði, með því að beita hann ofbeldi og ólögmætri nauðung í krafti yfirburða sinna í formi aldurs og styrkleika og notfært sér að drengurinn gat ekki spornað við verknaðinum sökum aldurs og svefndrunga,

Hann hafi sett hönd drengsins á getnaðarlim sinn og káfað innanklæða á maga, brjóstkassa, rassi og kynfærum drengsins og dregið buxur [ ... ] niður og reynt að þröngva getnaðarlim sínum inn í endaþarm drengsins.

Vildi að málinu yrði vísað frá

Helgi Bjartur hafi aðallega krafist þess að málinu yrði vísað frá dómi. Þá kröfu hafi hann aðallega byggt á því að deildarstjóri ákærusviðs lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu hafi ítrekað mætt í viðtöl í fjölmiðlum og haft í frammi fullyrðingar, meðal annars um alvarleika málsins, sem ekki hafi átt sér stað í raunveruleikanum. 

„Fyrirframmótaðar skoðanir þeirra, sem hafi rannsakað málið, hafi valdið hættu á því að ákærði nyti ekki sannmælis við rannsókn málsins og að á hann yrði hallað. Samkvæmt [lögum um meðferð sakamála] beri þeim sem rannsaka sakamál að vinna að því að hið sanna og rétta komi í ljós og gæta jafnt að atriðum sem horfa til sýknu og sektar. Rannsókn sakamáls eigi því að vera hlutlæg.“

Þá hafi hann gert athugasemdir við að seinni skýrslan hafi verið tekin af brotaþola og þá hafi lögreglumaðurinn, sem hafi tekið skýrsluna, reynt að beina frásögn brotaþola að saknæmum atriðum. Þá hafi fullyrðingar lögreglu í skýrslutökum af honum ekki alltaf átt við rök að styðjast en verið meðal annars settar fram til þess að fá fram játningu hans fyrir því að hafa verið á heimili brotaþola. Þá hafi hann gert athugasemdir við að gögnum málsins hafi verið lekið í fjölmiðla.

Niðurstaða dómsins hvað það varðar var á þá leið að sé rannsókn máls á einhvern hátt ábótavant geti það haft áhrif á efnislega niðurstöðu dómsins en valdi því sjaldnast að máli sé vísað frá dómi. Ekkert þyki fram komið í málinu sem geti orðið til þess að því yrði vísað frá dómi.

Fara þyrfti varlega í að draga ályktanir út frá framburði drengsins

Þá segir í dóminum að drengurinn hafi í tvígang gefið skýrslu hjá lögreglu og að með vísan til reifunar á framburðum drengsins hjá lögreglu verði að fara varlega í að draga ályktanir af framburði hans nema framburðurinn fái stoð í öðru sem kom fram í málinu.

„Eins og fyrr segir lýsti brotaþoli því í fyrri skýrslutökunni að hann hafi fundið fyrir einhverju inni í eða við rassinn á sér og að maðurinn hafi reynt að setja typpið inn í rassinn á brotaþola en hann vissi ekki hvort manninum hafi tekist það. Seinna í skýrslutökunni sagðist brotaþoli ekki vita hvort maðurinn hafi sett typpið inn í rass brotaþola og hann vissi ekki hvort hann hafi fundið fyrir einhverju í rassinum. Í seinni skýrslunni sagði brotaþoli einnig að maðurinn hafi örugglega snert rass brotaþola með typpinu en hann hafi reynt að setja buxur brotaþola niður svo maðurinn gæti sett typpið í rassinn á brotaþola. Með hliðsjón af þessu, og þar sem rannsóknargögn styðja ekki aðra niðurstöðu, verður ekki fullyrt að ákærði hafi reynt að þröngva getnaðarlim sínum inn í endaþarm brotaþola eins og ákærða er gefið að sök í ákæru.“

Drengurinn hafi lýst því í báðum skýrslum sínum að Helgi Bjartur hafi snert hann og í fyrri skýrslunni hafi hann nefnt brjóst, maga, rass og typpi í því sambandi. Þá hafi hann lýst því í fyrri skýrslunni að maðurinn hafi látið hann snerta typpið sitt, það er tekið hönd hans og sett hana á typpi sitt. 

Í seinni skýrslunni hafi drengurinn nefnt hvað þetta varðar maga, bak, brjóst, rass og einkastaði sína en framburður hans hafi að öðru leyti verið mjög á reiki hvað varðaði umræddar snertingar. Í báðum skýrslum hafi hann hins vegar lýst því með nokkuð líkum hætti að Helgi Bjartur hafi komið við líkama hans og reynt að draga náttbuxur hans niður. 

„Brotaþoli hafi þá vaknað, ákærði séð að hann var barn og farið í kjölfarið.“

Erfðaefni á buxnastreng

Föt hafi verið send til rannsóknar í Svíþjóð. Í sýni af innanverðum nærfötum hafi komið fram blanda DNA-sniða, þar sem hluti þess DNA, sem kom fram, var eins og DNA-snið drengsins en hluti þess eins og DNA-snið Helga Bjarts. Þá hafi DNA-snið Helga Bjarts komið fram á streng af náttbuxum drengsins. DNA-snið Helga Bjarts hafi þannig ekki fundist á framhliðinni heldur aðeins á aftanverðum streng hennar og streng náttbuxnanna. 

„Hafi ákærði káfað á kynfærum brotaþola verður að ætla að DNA-snið hans hefði fundist á fleiri stöðum en raunin varð. Með vísan til þessa og sönnunargagna málsins að öðru leyti þykir ekki hægt að fullyrða að ákærði hafi káfað á kynfærum brotaþola. Hins vegar sýna þau DNA-snið ákærða, sem fundust á náttbuxum brotaþola [ ... ], að ákærði hafi snert brotaþola og er það í samræmi við framburð hans. Þá var framburður brotaþola um að ákærði hafi reynt að draga náttbuxur hans [ ... ] niður stöðugur.“

Með vísan til þess verði ekki dregið í efa að Helgi Bjartur hafi farið í heimildarleysi inn í íbúðarhúsið í Hafnarfirði, farið þar upp í rúm drengsins, dregið buxur hans niður og káfað á maga, brjóstkassa og rassi hans. Hins vegar verði ekki fullyrt, meðal annars með hliðsjón af framburði brotaþola, að ákærði hafi klætt sig úr buxum eins og haldið er fram í ákæru.

Nauðgun eða áreitni?

Með háttsemi sinni hafi hann gerst sekur um húsbrot eins og réttilega komi fram í ákæru. Þá standi eftir að ákveða til hvaða refsiákvæða háttsemi hans verði færð hvað varðar kynferðisbrotið. Eins og fram er komið sé talið í ákæru að hann hafi gerst sekur um nauðgun með því að hafa haft við brotaþola önnur kynferðismök en samræði sem varði við ákvæði hegningarlaga um nauðgun og um samræði eða önnur kynferðismök við börn.

Þá reifar dómurinn ákvæði hegningarlaga um annars vegar nauðgun og hins vegar kynferðislega áreitni og kemst að þeirri niðurstöðu að Helgi Bjartur hafi ekki haft önnur kynferðismök en samræði við drenginn heldur áreitt hann kynferðislega.

Hefur þegar afplánað

Þá segir í dóminum að Helgi Bjartur hafi skýlaust játað þann hluta ákæru sem sneri að vændiskaupum sama kvöld og hann braut á drengnum.

Refsing hans fyrir brotin tvö væri hæfilega ákveðin tólf mánaða fangelsisvist en fresta skuli fullnustu níu mánaða hennar og sá hluti látinn falla niður að tveimur árum liðnum, haldi Helgi Bjartur almennt skilorð.

Helgi Bjartur sat í gæsluvarðhaldi um skamma stund eftir handtöku og síðan frá 14. janúar síðastliðnum. Það gæsluvarðhald kemur til frádráttar afplánun og því hefur hann þegar afplánað óskilorðsbundinn hluta dómsins.

Helgi Bjartur var dæmdur til að greiða drengnum 1,5 milljónir króna í miskabætur og foreldrum hans 300 þúsund krónur í miskabætur auk 27 þúsund króna í skaðabætur. Þá var hann dæmdur til að greiða helming málsvarnarlauna verjanda síns, sem nánu alls 5,3 milljónum króna, helming þóknunar réttargæslumanns drengsins, sem nam alls 880 þúsund krónum og loks annan sakarkostnað, eina milljón króna.