Hildur. Borgarstjórinn okkar Hildur Sverrisdóttir skrifar 14. maí 2026 07:21 Litrík húsþökin og nándin við fjöllin og sjóinn gefa Reykjavík sinn einstaka brag. Hún er borg sem hefur sinn eigin tón en er alls ekki einsleit, ekki frekar en fólkið sem í henni býr. Ábyrgð þess sem stýrir Reykjavíkurborg er mikil, sú manneskja þarf að líta til mismunandi þarfa þeirra sem þar búa. Mikilvægast þessara hlutverka eru samt einfaldlega grunnþarfirnar; að borgin virki fyrir fólkið sem býr í henni og sé gott umhverfi þar sem fólk getur blómstrað á sínum eigin forsendum. Þetta er ekki bara hugmyndafræðilegt hlutverk, borgarbúar greiðum stóran hluta launanna til sveitarfélagsins svo það geti sinnt skyldum sínum. Það er því mikil gæfa Reykvíkinga að nafna mín Hildur Björnsdóttir skuli bjóða fram krafta sína í þágu borgarbúa. Hildur sem fer nú fyrir nýjum hópi öflugra frambjóðenda Sjálfstæðisflokksins verður happafengur við stjórn borgarinnar og þeirra ólíku verkefna sem borgarlífið krefst. Hildur er einfaldlega einstök. Hún hefur ekki aðeins þá þekkingu sem til þarf eftir að hafa veitt síbreytilegum meirihluta vinstrifólks og misvitrum ákvörðunum þeirra aðhald um árabil. Hún hefur hyggjuvitið og dugnaðinn sem þarf til að hlusta á skoðanir og þarfir íbúanna, forgangsraða og framkvæma. En borg er ekki bara grunnþarfir. Borg er líka rammi utan um það sem gefur lífinu gildi, sögusvið góðu stundanna og gullsins í tilverunni. Því verður einnig að hlúa að. Það er mismunandi eftir hverjum og einum hvort gullið í lífinu og galdurinn við Reykjavík séu skrefin á köldum iljum ofaní heitan pott eða strembin útihlaup í sjávargolu. Ég veit að Hildur skilur í fullri alvöru mikilvægi þess að hlúa að mismundi gullmolum tilverunnar stórum sem smáum þegar þeir gefast. Verkefni okkar íbúa er líka að velja fulltrúa okkar sem við treystum best hverju sinni til að sinna hagsmunagæslu fyrir okkar hönd og okkar daglega lífs. Það á ekki og má ekki ætlast til þess að venjulegt fólk sem er að reyna að fara í gegnum hvunndaginn sæmilega létt í lund séu að grafa sig djúpt ofan í verðteygni bílastæðagjalda til að ná hárnákvæmum skurðpunkti sem tryggir nýtingu en jafnframt flæði eða rökræða kosti og galla þess að sanda frekar en salta eða kynna sér nýjustu rannsóknir um hvað eina sem segir hitt og þetta. Við verðum þess vegna að geta treyst kjörnu fulltrúunum okkar fyrir verkefninu, að þeir vinni í okkar þágu. Því geta borgarbúar svo sannarlega treyst að Hildur mun gera. Hún hefur margoft sýnt að ábyrgðina tekur hún alvarlega, með því að hlusta, með því kynna sér staðreyndir og gögn, skilja svo á milli og taka ákvarðanir með sinni góðu dómgreind. Framkvæmdahluta ákvarðananna þarf enginn að hafa áhyggjur af. Það blása vorvindar um borgina okkar, borgarbúar geta loksins átt von á raunverulegum breytingum til batnaðar og til að það geti gerst skiptir hvert atkvæði til Sjálfstæðisflokksins máli. Það blasir einfaldlega við öllum hverslags dugnaðarforkur Hildur Björnsdóttir er í sínu starfi og til allra verka. Hún mun svo sannarlega framkvæma, og það strax. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hildur Sverrisdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
Litrík húsþökin og nándin við fjöllin og sjóinn gefa Reykjavík sinn einstaka brag. Hún er borg sem hefur sinn eigin tón en er alls ekki einsleit, ekki frekar en fólkið sem í henni býr. Ábyrgð þess sem stýrir Reykjavíkurborg er mikil, sú manneskja þarf að líta til mismunandi þarfa þeirra sem þar búa. Mikilvægast þessara hlutverka eru samt einfaldlega grunnþarfirnar; að borgin virki fyrir fólkið sem býr í henni og sé gott umhverfi þar sem fólk getur blómstrað á sínum eigin forsendum. Þetta er ekki bara hugmyndafræðilegt hlutverk, borgarbúar greiðum stóran hluta launanna til sveitarfélagsins svo það geti sinnt skyldum sínum. Það er því mikil gæfa Reykvíkinga að nafna mín Hildur Björnsdóttir skuli bjóða fram krafta sína í þágu borgarbúa. Hildur sem fer nú fyrir nýjum hópi öflugra frambjóðenda Sjálfstæðisflokksins verður happafengur við stjórn borgarinnar og þeirra ólíku verkefna sem borgarlífið krefst. Hildur er einfaldlega einstök. Hún hefur ekki aðeins þá þekkingu sem til þarf eftir að hafa veitt síbreytilegum meirihluta vinstrifólks og misvitrum ákvörðunum þeirra aðhald um árabil. Hún hefur hyggjuvitið og dugnaðinn sem þarf til að hlusta á skoðanir og þarfir íbúanna, forgangsraða og framkvæma. En borg er ekki bara grunnþarfir. Borg er líka rammi utan um það sem gefur lífinu gildi, sögusvið góðu stundanna og gullsins í tilverunni. Því verður einnig að hlúa að. Það er mismunandi eftir hverjum og einum hvort gullið í lífinu og galdurinn við Reykjavík séu skrefin á köldum iljum ofaní heitan pott eða strembin útihlaup í sjávargolu. Ég veit að Hildur skilur í fullri alvöru mikilvægi þess að hlúa að mismundi gullmolum tilverunnar stórum sem smáum þegar þeir gefast. Verkefni okkar íbúa er líka að velja fulltrúa okkar sem við treystum best hverju sinni til að sinna hagsmunagæslu fyrir okkar hönd og okkar daglega lífs. Það á ekki og má ekki ætlast til þess að venjulegt fólk sem er að reyna að fara í gegnum hvunndaginn sæmilega létt í lund séu að grafa sig djúpt ofan í verðteygni bílastæðagjalda til að ná hárnákvæmum skurðpunkti sem tryggir nýtingu en jafnframt flæði eða rökræða kosti og galla þess að sanda frekar en salta eða kynna sér nýjustu rannsóknir um hvað eina sem segir hitt og þetta. Við verðum þess vegna að geta treyst kjörnu fulltrúunum okkar fyrir verkefninu, að þeir vinni í okkar þágu. Því geta borgarbúar svo sannarlega treyst að Hildur mun gera. Hún hefur margoft sýnt að ábyrgðina tekur hún alvarlega, með því að hlusta, með því kynna sér staðreyndir og gögn, skilja svo á milli og taka ákvarðanir með sinni góðu dómgreind. Framkvæmdahluta ákvarðananna þarf enginn að hafa áhyggjur af. Það blása vorvindar um borgina okkar, borgarbúar geta loksins átt von á raunverulegum breytingum til batnaðar og til að það geti gerst skiptir hvert atkvæði til Sjálfstæðisflokksins máli. Það blasir einfaldlega við öllum hverslags dugnaðarforkur Hildur Björnsdóttir er í sínu starfi og til allra verka. Hún mun svo sannarlega framkvæma, og það strax. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar