Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar 15. maí 2026 10:01 Hægri settar strætóakreinar með snjallstýringu og gervigreind eru raunhæf, hagkvæm og fljótleg leið til að bæta almenningssamgöngur í Reykjavík. Í stað þess að ráðast í mjög kostnaðarsamar framkvæmdir með miðjusettum sérakreinum og stórum stöðvum, eins og í Borgarlínuverkefninu, er hægt að nýta núverandi gatnakerfi betur og ná fram sambærilegum ávinningi á mun lægri kostnaði. Í fjölmörgum stórborgum heims hefur þessi leið reynst vel. New York hefur byggt upp umfangsmikið net strætóakreina við kantstein og beitir myndavélum til að tryggja að akreinarnar nýtist strætisvögnum. London hefur í áratugi notað slíkar akreinar sem burðarás almenningssamgangna. Toronto hefur með RapidTO innleitt hægri settar forgangsakreinar sem hafa bætt stundvísi og stytt ferðatíma. Þá nota borgir á borð við Paris, Sydney og Seoul sambærilegar lausnir á helstu stofnæðum. Alþjóðlegar hönnunarleiðbeiningar frá NACTO og bandarísku samgönguyfirvöldunum (FTA) viðurkenna þessa nálgun sem staðlaða og árangursríka aðferð til að forgangsraða almenningssamgöngum. Helsti kostur hægri settra akreina er að þær nýta þá innviði sem þegar eru til staðar. Í mörgum tilvikum nægir að endurmerkja núverandi akrein, bæta við skiltum, snjallljósum og eftirlitsmyndavélum. Þannig má komast hjá umfangsmiklum breytingum á götum, færslu lagna og byggingu stórra miðjustöðva. Þetta dregur verulega úr kostnaði og styttir framkvæmdartíma. Með nútímalegri tækni er hægt að auka árangurinn enn frekar. Forgangur á umferðarljósum tryggir að strætó fái grænt ljós þegar hann nálgast gatnamót. Gervigreind getur stýrt ferðatíðni, fylgst með farþegafjölda og brugðist við umferð í rauntíma. Myndavélakerfi sjá til þess að einkabílar noti ekki akreinarnar ólöglega. Slíkt „AI Strætó“ kerfi getur bætt þjónustu verulega án þess að byggja dýr og ósveigjanleg mannvirki. Þessi nálgun hefur einnig þann kost að vera sveigjanleg. Hægt er að innleiða hana í áföngum og laga hana að reynslu og þörfum. Ef ákveðnir kaflar reynast vel má lengja kerfið smám saman. Ef breytingar verða á byggð eða ferðavenjum er auðveldara að breyta leiðum og akreinum en þegar fjárfest hefur verið í föstum og kostnaðarsömum miðjustöðvum. Fyrir Reykjavík gæti þetta verið skynsamleg leið til að bæta almenningssamgöngur á skemmri tíma og með mun minni fjárútlátum en við hina kostnaðasömu Borgarlínu. Með hægri settum forgangsakreinum, snjallljósum og gervigreind væri hægt að hraða Strætó, auka áreiðanleika og bæta þjónustu við farþega án þess að leggja í jafn umfangsmiklar framkvæmdir og miðjusett Borgarlína krefst. Einfalst er að láta stærri vagna aka eftir stofnæðum og mislitla vagna inn í hverfin þar sem gervigreind sér um allar upplýsingar í rauntíma. Í stuttu máli: Hægri settar strætóakreinar með AI-stýringu sameina hagkvæmni, sveigjanleika og hraða innleiðingu. Þær hafa sannað gildi sitt í mörgum af stærstu borgum heims og gætu orðið skilvirk og raunhæf leið til að efla almenningssamgöngur í Reykjavík. Nú er lag að stoppa þessa brjálæðislegu framkvæmd áður en það er of seint. Höfundur er oddviti Okkar borgar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Okkar borg Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Sjá meira
Hægri settar strætóakreinar með snjallstýringu og gervigreind eru raunhæf, hagkvæm og fljótleg leið til að bæta almenningssamgöngur í Reykjavík. Í stað þess að ráðast í mjög kostnaðarsamar framkvæmdir með miðjusettum sérakreinum og stórum stöðvum, eins og í Borgarlínuverkefninu, er hægt að nýta núverandi gatnakerfi betur og ná fram sambærilegum ávinningi á mun lægri kostnaði. Í fjölmörgum stórborgum heims hefur þessi leið reynst vel. New York hefur byggt upp umfangsmikið net strætóakreina við kantstein og beitir myndavélum til að tryggja að akreinarnar nýtist strætisvögnum. London hefur í áratugi notað slíkar akreinar sem burðarás almenningssamgangna. Toronto hefur með RapidTO innleitt hægri settar forgangsakreinar sem hafa bætt stundvísi og stytt ferðatíma. Þá nota borgir á borð við Paris, Sydney og Seoul sambærilegar lausnir á helstu stofnæðum. Alþjóðlegar hönnunarleiðbeiningar frá NACTO og bandarísku samgönguyfirvöldunum (FTA) viðurkenna þessa nálgun sem staðlaða og árangursríka aðferð til að forgangsraða almenningssamgöngum. Helsti kostur hægri settra akreina er að þær nýta þá innviði sem þegar eru til staðar. Í mörgum tilvikum nægir að endurmerkja núverandi akrein, bæta við skiltum, snjallljósum og eftirlitsmyndavélum. Þannig má komast hjá umfangsmiklum breytingum á götum, færslu lagna og byggingu stórra miðjustöðva. Þetta dregur verulega úr kostnaði og styttir framkvæmdartíma. Með nútímalegri tækni er hægt að auka árangurinn enn frekar. Forgangur á umferðarljósum tryggir að strætó fái grænt ljós þegar hann nálgast gatnamót. Gervigreind getur stýrt ferðatíðni, fylgst með farþegafjölda og brugðist við umferð í rauntíma. Myndavélakerfi sjá til þess að einkabílar noti ekki akreinarnar ólöglega. Slíkt „AI Strætó“ kerfi getur bætt þjónustu verulega án þess að byggja dýr og ósveigjanleg mannvirki. Þessi nálgun hefur einnig þann kost að vera sveigjanleg. Hægt er að innleiða hana í áföngum og laga hana að reynslu og þörfum. Ef ákveðnir kaflar reynast vel má lengja kerfið smám saman. Ef breytingar verða á byggð eða ferðavenjum er auðveldara að breyta leiðum og akreinum en þegar fjárfest hefur verið í föstum og kostnaðarsömum miðjustöðvum. Fyrir Reykjavík gæti þetta verið skynsamleg leið til að bæta almenningssamgöngur á skemmri tíma og með mun minni fjárútlátum en við hina kostnaðasömu Borgarlínu. Með hægri settum forgangsakreinum, snjallljósum og gervigreind væri hægt að hraða Strætó, auka áreiðanleika og bæta þjónustu við farþega án þess að leggja í jafn umfangsmiklar framkvæmdir og miðjusett Borgarlína krefst. Einfalst er að láta stærri vagna aka eftir stofnæðum og mislitla vagna inn í hverfin þar sem gervigreind sér um allar upplýsingar í rauntíma. Í stuttu máli: Hægri settar strætóakreinar með AI-stýringu sameina hagkvæmni, sveigjanleika og hraða innleiðingu. Þær hafa sannað gildi sitt í mörgum af stærstu borgum heims og gætu orðið skilvirk og raunhæf leið til að efla almenningssamgöngur í Reykjavík. Nú er lag að stoppa þessa brjálæðislegu framkvæmd áður en það er of seint. Höfundur er oddviti Okkar borgar.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar