Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar 15. maí 2026 08:50 Ekki kjósa Björgu, konuna mína og oddvita Viðreisnar í Reykjavík. Þetta segi ég ekki vegna þess að hún er ekki klár. Hún er líklega klárasta manneskja sem ég þekki. Segi þetta heldur ekki vegna þess að hún er löt. Duglegri manneskju hef ég aldrei kynnst. Ég segi þetta af allt annarri ástæðu. Bökkum aðeins. Ég er eyðslukló. Ef mig langar í eitthvað þá er ég fljótur að fá mér það, eftir því sem aðstæður á bankabók leyfa hverju sinni. Hvatvísin nær tökum á mér og á meðan mér er að detta í hug að kaupa eitthvað er ég oftast búinn að smella nokkrum sinnum og hluturinn er á leiðinni heim til okkar. Björg er ekki svona. Björg hagar samskiptum sínum við peninga einsog hún hafi lifað af móðuharðindin og beðið á bryggjunni þegar síldin hvarf. Það er til dæmis útilokað að henda mat á okkar heimili. Ég hef nokkrum sinnum staðið í eldhúsinu á leiðinni að henda jógúrti sem rann út þegar Katrín Jakobsdóttir var forsætisráðherra. Þá horfir hún Björg mín á mig einsog ég sé að henda fjölskylduarfi. „Þetta sleppur alveg,“ segir hún. Húfan sem hún notar á hverjum degi er útnöguð af Skugga, hundinum okkar. Ég bendi henni reglulega á að húfan sé með risa götum og líti út einsog hún hafi lifað tvö sjóslys í það minnsta. „Það ekkert að þessari húfu,“ segir hún. Það er þungt að skrifa þessa setningu en hún hefur rétt fyrir sér. Á meðan ég kaupi hluti sem ég „þarf“ eða einmitt þarf ekki, þá hugsar hún: „Er þetta besta leiðin til að nota peningana?“ Sem er hræðilegt fyrir mig persónulega en líklega gott fyrir Reykvíkinga. Ég viðurkenni alveg að ég verð reglulega þreyttur á því að búa með manneskju sem skolar zip-lock poka og notar þá aftur en ég veit að svona manneskja fer líka vel með peninga annarra og ber virðingu fyrir þeim. Manneskja sem hugsar áður en hún eyðir. Manneskja sem vill að peningarnir nýtist sem best. Manneskja sem kaupir ekki bara eitthvað afþví það hljómar vel. Þannig að ekki kjósa Björgu ef þú vilt áfram einhvern í Ráðhúsið sem eyðir sameiginlegum sjóðum kæruleysislega. En ef þú vilt manneskju sem tekur ábyrgð, hugsar hlutina til enda og mun hundrað prósent endurnýta kosningaplakötin í jólapappír í ár – þá ættirðu að kjósa hana. Höfundur er tilvonandi eiginmaður oddvita Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Ólafur Ragnar Grímsson og Cherry-picking Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Pílagrímaganga fyrir líkama og sál Sr. Arna Grétarsdóttir skrifar Sjá meira
Ekki kjósa Björgu, konuna mína og oddvita Viðreisnar í Reykjavík. Þetta segi ég ekki vegna þess að hún er ekki klár. Hún er líklega klárasta manneskja sem ég þekki. Segi þetta heldur ekki vegna þess að hún er löt. Duglegri manneskju hef ég aldrei kynnst. Ég segi þetta af allt annarri ástæðu. Bökkum aðeins. Ég er eyðslukló. Ef mig langar í eitthvað þá er ég fljótur að fá mér það, eftir því sem aðstæður á bankabók leyfa hverju sinni. Hvatvísin nær tökum á mér og á meðan mér er að detta í hug að kaupa eitthvað er ég oftast búinn að smella nokkrum sinnum og hluturinn er á leiðinni heim til okkar. Björg er ekki svona. Björg hagar samskiptum sínum við peninga einsog hún hafi lifað af móðuharðindin og beðið á bryggjunni þegar síldin hvarf. Það er til dæmis útilokað að henda mat á okkar heimili. Ég hef nokkrum sinnum staðið í eldhúsinu á leiðinni að henda jógúrti sem rann út þegar Katrín Jakobsdóttir var forsætisráðherra. Þá horfir hún Björg mín á mig einsog ég sé að henda fjölskylduarfi. „Þetta sleppur alveg,“ segir hún. Húfan sem hún notar á hverjum degi er útnöguð af Skugga, hundinum okkar. Ég bendi henni reglulega á að húfan sé með risa götum og líti út einsog hún hafi lifað tvö sjóslys í það minnsta. „Það ekkert að þessari húfu,“ segir hún. Það er þungt að skrifa þessa setningu en hún hefur rétt fyrir sér. Á meðan ég kaupi hluti sem ég „þarf“ eða einmitt þarf ekki, þá hugsar hún: „Er þetta besta leiðin til að nota peningana?“ Sem er hræðilegt fyrir mig persónulega en líklega gott fyrir Reykvíkinga. Ég viðurkenni alveg að ég verð reglulega þreyttur á því að búa með manneskju sem skolar zip-lock poka og notar þá aftur en ég veit að svona manneskja fer líka vel með peninga annarra og ber virðingu fyrir þeim. Manneskja sem hugsar áður en hún eyðir. Manneskja sem vill að peningarnir nýtist sem best. Manneskja sem kaupir ekki bara eitthvað afþví það hljómar vel. Þannig að ekki kjósa Björgu ef þú vilt áfram einhvern í Ráðhúsið sem eyðir sameiginlegum sjóðum kæruleysislega. En ef þú vilt manneskju sem tekur ábyrgð, hugsar hlutina til enda og mun hundrað prósent endurnýta kosningaplakötin í jólapappír í ár – þá ættirðu að kjósa hana. Höfundur er tilvonandi eiginmaður oddvita Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar