Bæn grunnskólakennara – opið bréf til nýs meirihluta í Reykjavík um menntamál Rakel Linda Kristjánsdóttir skrifar 20. maí 2026 13:15 Nú eru sveitarstjórnarkosningarnar 2026 afstaðnar og komið að því að mynda nýjan meirihluta í Reykjavík. Hér er ákall í nokkrum liðum í tengslum við menntamál í borginni til þeirra sem eiga eftir að starfa í borgarstjórn. 1. Vandið ákvarðanatöku varðandi menntamál. Við erum enn að súpa seyðið af því þegar hugmyndafræðin „Skóli án aðgreiningar“ var innleidd án nægs undirbúnings og fjármagns til skólanna. Mín skoðun er sú að ef rétt hefði verið staðið að þeirri innleiðingu þá stæðum við ekki í þeim sporum sem við stöndum í dag. 2. Talið við fagfólkið sem þekkir ástandið í raunaðstæðum. Ég verð alltaf jafn undrandi á því þegar mikilvægar ákvarðanir eru teknar án þess að samtal hafi átt sér stað við fagfólk er málið varðar. 3. Takið faglegar ákvarðanir byggðar á þeim gögnum sem til eru. Nóg er til af gögnum til að rýna í en það vantar oft að þau séu nýtt á réttan hátt. Munið að rýna vel í öll gögn og leita skýringa ef spurningar vakna. Hafið í huga að mismunandi niðurstöður eftir skólum hafa sínar skýringar. Þetta er ekki eins og sumir halda að kennarar á Íslandi nenni ekki að vinna vinnuna sína og kenna börnum landsins. 4. Hættið að bera saman búrhvali og ketti. Nemendur eru alls konar og eiga að fá að vera það. Það þarf að koma til móts við þá á þeirra forsendum og til þess þarf að útvega kennurum réttu verkfærin. Samsetning nemendahópa er mismunandi eftir skólum og hverfum. Það vita þeir best sem hafa starfað í fleiri en einum skóla. Forréttindablinda má aldrei hafa áhrif á ákvarðanir okkar í málefnum barna. 5. Setjið verkefni sem réttilega tilheyra ríkinu á herðar þess. Allt of mörg börn þurfa sérhæfðari þjónustu en þá sem hægt er að veita innan almenns grunnskóla. Það þarf að byggja bjargir fyrir þessi börn. Grunnskólarnir eru í dag að fást við verkefni sem eiga sum heima innan heilbrigðiskerfisins og þarf að rétta þá skekkju. Ekkert barn á að þurfa að bíða lengi eftir greiningu eða úrræðum við hæfi því að hver dagur í lífi barns er mikilvægur. Það er ekki í lagi að börn á yngsta stigi þurfi að bíða í einhver ár eftir greiningu né að börnum með fjölþættan vanda sé hent á milli kerfa. 6. Gleymið því ekki að þekking og reynsla fagaðila innan menntageirans skiptir máli og við megum ekki missa meira fagfólk í önnur störf. Það að ungir kennarar sjái sig ekki eldast í starfi er mjög alvarleg staða. Þegar kennarar með reynslu hverfa á braut þá þyngist róðurinn fyrir þá sem eftir eru í faginu. Það eru ekki nein geimvísindi af hverju róðurinn er svona þungur í mörgum leikskólum borgarinnar og vandinn er víða mjög alvarlegur. Hlutfall faglærðra hefur áhrif á gæði skólastarfs og í leikskólum er grunnurinn lagður sem grunnskólarnir byggja síðan á svo við tölum ekki um önnur skólastig þar á eftir. 7. Munið að skólasamfélagið er fjöregg þjóðarinnar sem ber að hlúa vel að. Það er gömul tugga en sönn að ekkert samfélag er sterkara en veikasti hlekkur þess. Skólasamfélagið erum við öll og við þurfum að horfa á það heildrænt. 8. Verið hugrökk og horfið til framtíðar. Það gildir það sama um skólakerfið og foreldrahlutverkið, stundum þarf að taka erfiðar ákvarðanir til farsældar. Í lokin vil ég nefna að það kom mér verulega á óvart í framboðsþætti á RÚV degi fyrir kosningar, þar sem oddvitar allra flokka sem buðu sig fram í Reykjavík komu fram, að ekki var minnst einu orði á málefni grunnskólanna. Samt eru grunnskólarnir með stærri kostnaðarliður borgarinnar. Ég vona að ástæðan sé ekki sú að hann sé ekki talinn mikilvægur og því ekki minnst á hann. Ég biðla til ykkar kjörnu fulltrúar í Reykjavík að gera vel í menntamálum og óska þess að við fagfólkið í skólum borgarinnar eigum eftir að eiga farsælt samstarf við ykkur næstu fjögur árin. Höfum í huga að allar ákvarðanir sem teknar verða næstu fjögur árin munu hafa áhrif og að fiðrildaáhrifin geta bæði verið til góðs og ills. Saman getum við tekið skrefið til farsældar í menntamálum. Höfundur er grunnskólakennari í Reykjavík og sáttamiðlari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Sjá meira
Nú eru sveitarstjórnarkosningarnar 2026 afstaðnar og komið að því að mynda nýjan meirihluta í Reykjavík. Hér er ákall í nokkrum liðum í tengslum við menntamál í borginni til þeirra sem eiga eftir að starfa í borgarstjórn. 1. Vandið ákvarðanatöku varðandi menntamál. Við erum enn að súpa seyðið af því þegar hugmyndafræðin „Skóli án aðgreiningar“ var innleidd án nægs undirbúnings og fjármagns til skólanna. Mín skoðun er sú að ef rétt hefði verið staðið að þeirri innleiðingu þá stæðum við ekki í þeim sporum sem við stöndum í dag. 2. Talið við fagfólkið sem þekkir ástandið í raunaðstæðum. Ég verð alltaf jafn undrandi á því þegar mikilvægar ákvarðanir eru teknar án þess að samtal hafi átt sér stað við fagfólk er málið varðar. 3. Takið faglegar ákvarðanir byggðar á þeim gögnum sem til eru. Nóg er til af gögnum til að rýna í en það vantar oft að þau séu nýtt á réttan hátt. Munið að rýna vel í öll gögn og leita skýringa ef spurningar vakna. Hafið í huga að mismunandi niðurstöður eftir skólum hafa sínar skýringar. Þetta er ekki eins og sumir halda að kennarar á Íslandi nenni ekki að vinna vinnuna sína og kenna börnum landsins. 4. Hættið að bera saman búrhvali og ketti. Nemendur eru alls konar og eiga að fá að vera það. Það þarf að koma til móts við þá á þeirra forsendum og til þess þarf að útvega kennurum réttu verkfærin. Samsetning nemendahópa er mismunandi eftir skólum og hverfum. Það vita þeir best sem hafa starfað í fleiri en einum skóla. Forréttindablinda má aldrei hafa áhrif á ákvarðanir okkar í málefnum barna. 5. Setjið verkefni sem réttilega tilheyra ríkinu á herðar þess. Allt of mörg börn þurfa sérhæfðari þjónustu en þá sem hægt er að veita innan almenns grunnskóla. Það þarf að byggja bjargir fyrir þessi börn. Grunnskólarnir eru í dag að fást við verkefni sem eiga sum heima innan heilbrigðiskerfisins og þarf að rétta þá skekkju. Ekkert barn á að þurfa að bíða lengi eftir greiningu eða úrræðum við hæfi því að hver dagur í lífi barns er mikilvægur. Það er ekki í lagi að börn á yngsta stigi þurfi að bíða í einhver ár eftir greiningu né að börnum með fjölþættan vanda sé hent á milli kerfa. 6. Gleymið því ekki að þekking og reynsla fagaðila innan menntageirans skiptir máli og við megum ekki missa meira fagfólk í önnur störf. Það að ungir kennarar sjái sig ekki eldast í starfi er mjög alvarleg staða. Þegar kennarar með reynslu hverfa á braut þá þyngist róðurinn fyrir þá sem eftir eru í faginu. Það eru ekki nein geimvísindi af hverju róðurinn er svona þungur í mörgum leikskólum borgarinnar og vandinn er víða mjög alvarlegur. Hlutfall faglærðra hefur áhrif á gæði skólastarfs og í leikskólum er grunnurinn lagður sem grunnskólarnir byggja síðan á svo við tölum ekki um önnur skólastig þar á eftir. 7. Munið að skólasamfélagið er fjöregg þjóðarinnar sem ber að hlúa vel að. Það er gömul tugga en sönn að ekkert samfélag er sterkara en veikasti hlekkur þess. Skólasamfélagið erum við öll og við þurfum að horfa á það heildrænt. 8. Verið hugrökk og horfið til framtíðar. Það gildir það sama um skólakerfið og foreldrahlutverkið, stundum þarf að taka erfiðar ákvarðanir til farsældar. Í lokin vil ég nefna að það kom mér verulega á óvart í framboðsþætti á RÚV degi fyrir kosningar, þar sem oddvitar allra flokka sem buðu sig fram í Reykjavík komu fram, að ekki var minnst einu orði á málefni grunnskólanna. Samt eru grunnskólarnir með stærri kostnaðarliður borgarinnar. Ég vona að ástæðan sé ekki sú að hann sé ekki talinn mikilvægur og því ekki minnst á hann. Ég biðla til ykkar kjörnu fulltrúar í Reykjavík að gera vel í menntamálum og óska þess að við fagfólkið í skólum borgarinnar eigum eftir að eiga farsælt samstarf við ykkur næstu fjögur árin. Höfum í huga að allar ákvarðanir sem teknar verða næstu fjögur árin munu hafa áhrif og að fiðrildaáhrifin geta bæði verið til góðs og ills. Saman getum við tekið skrefið til farsældar í menntamálum. Höfundur er grunnskólakennari í Reykjavík og sáttamiðlari.