Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar 29. maí 2026 07:45 Kæru fulltrúar Reykjanesbæjar, Það eru sannarlega gleðitíðindi að sjá metnað fyrir því að gefa Gömlu búð á Duusgötu nýtt líf. Húsið er hluti af sögu bæjarins og getur orðið mikilvægur vettvangur fyrir menningu, listir, kaffihúsastarfsemi og mannlíf í hjarta bæjarins. Slík uppbygging á að vera fagnaðarefni fyrir alla bæjarbúa. En ein grundvallarspurning stendur eftir , verður húsið aðgengilegt öllum? Í auglýsingu bæjarins er sérstaklega horft til starfsemi á borð við kaffihús, veitingar og menningarviðburði. Þá vaknar eðlilega sú krafa að frá fyrsta degi verði tryggt að fólk með hreyfihömlun geti nýtt sér húsið á jafnræðisgrundvelli við aðra. Það má ekki vera þannig árið 2026 að fólk í hjólastól þurfi að bíða eftir „sérlausnum“, hringja á bjöllu við bakdyr eða fá undanþágur útskýrðar fyrir sér á meðan aðrir ganga inn um aðalinnganginn. Því er mikilvægt að Reykjanesbær svari skýrt og opinberlega eftirfarandi spurningum áður en ráðist verður í rekstur hússins: Aðalinngangur – hvernig verður hann aðgengilegur? Gamla búð er friðað hús og því fylgja vissulega áskoranir. En friðun getur ekki þýtt að fólk með fötlun sé útilokað frá notkun hússins. Hvernig verður aðalinngangur hússins gerður aðgengilegur fyrir fólk í hjólastól? Verður komið fyrir lyftupalli, rampi eða annarri varanlegri lausn? Mun fólk með hreyfihömlun geta farið sömu leið inn í húsið og aðrir gestir? Aðgengi á ekki að vera aukaatriði eða neyðarlausn. Það á að vera hluti af hönnuninni frá upphafi. Ferðir milli hæða – hvernig á það að virka? Samkvæmt upplýsingum á starfsemi að fara fram á báðum hæðum hússins. Þá hlýtur að liggja fyrir hvernig fólk í hjólastól eða með skerta hreyfigetu kemst á milli hæða. Verður sett upp lyfta eða annar viðurkenndur búnaður? Hefur verið metið hvort slíkar framkvæmdir séu raunhæfar innan friðaðrar byggingar? Ef ekki , á þá einfaldlega að útiloka hluta samfélagsins frá efri hæðinni? Það er ekki ásættanlegt að efri hæð verði aðeins aðgengileg hluta bæjarbúa. Salernisaðstaða – verður hún lögleg og nothæf? Kaffihús og menningarstarfsemi kalla á fullnægjandi salernisaðstöðu. Hvar verður salerni fyrir fólk í hjólastól staðsett? Verður hægt að komast þangað án hindrana? Mun salernisaðstaðan uppfylla nútímakröfur um aðgengi og öryggi? Það er ekki nóg að merkja salerni sem „aðgengilegt“ ef fólk kemst hvorki að því né getur notað það með eðlilegum hætti. Verður aðgengið tilbúið við opnun? Að lokum er mikilvægt að fá skýrt svar við stærstu spurningunni. Verður allt aðgengi hússins fullbúið áður en starfsemi hefst? Eða stendur til að veita undanþágur frá aðgengiskröfum á meðan rekstur fer af stað, eins og bæjarbúar hafa því miður séð dæmi um áður í opinberum byggingum innan Reykjanesbæjar? Aðgengi er ekki lúxus. Það er ekki „sérhagsmunamál“. Það er mannréttindamál og lagaleg skylda. Ef Reykjanesbær ætlar að skapa lifandi samkomustað í Gömlu búð þá verður sá staður að vera fyrir alla , ekki bara þá sem geta gengið upp tröppur. Virðingarfyllst, Arnar Helgi Lárusson Höfundur er einyrki. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Sjá meira
Kæru fulltrúar Reykjanesbæjar, Það eru sannarlega gleðitíðindi að sjá metnað fyrir því að gefa Gömlu búð á Duusgötu nýtt líf. Húsið er hluti af sögu bæjarins og getur orðið mikilvægur vettvangur fyrir menningu, listir, kaffihúsastarfsemi og mannlíf í hjarta bæjarins. Slík uppbygging á að vera fagnaðarefni fyrir alla bæjarbúa. En ein grundvallarspurning stendur eftir , verður húsið aðgengilegt öllum? Í auglýsingu bæjarins er sérstaklega horft til starfsemi á borð við kaffihús, veitingar og menningarviðburði. Þá vaknar eðlilega sú krafa að frá fyrsta degi verði tryggt að fólk með hreyfihömlun geti nýtt sér húsið á jafnræðisgrundvelli við aðra. Það má ekki vera þannig árið 2026 að fólk í hjólastól þurfi að bíða eftir „sérlausnum“, hringja á bjöllu við bakdyr eða fá undanþágur útskýrðar fyrir sér á meðan aðrir ganga inn um aðalinnganginn. Því er mikilvægt að Reykjanesbær svari skýrt og opinberlega eftirfarandi spurningum áður en ráðist verður í rekstur hússins: Aðalinngangur – hvernig verður hann aðgengilegur? Gamla búð er friðað hús og því fylgja vissulega áskoranir. En friðun getur ekki þýtt að fólk með fötlun sé útilokað frá notkun hússins. Hvernig verður aðalinngangur hússins gerður aðgengilegur fyrir fólk í hjólastól? Verður komið fyrir lyftupalli, rampi eða annarri varanlegri lausn? Mun fólk með hreyfihömlun geta farið sömu leið inn í húsið og aðrir gestir? Aðgengi á ekki að vera aukaatriði eða neyðarlausn. Það á að vera hluti af hönnuninni frá upphafi. Ferðir milli hæða – hvernig á það að virka? Samkvæmt upplýsingum á starfsemi að fara fram á báðum hæðum hússins. Þá hlýtur að liggja fyrir hvernig fólk í hjólastól eða með skerta hreyfigetu kemst á milli hæða. Verður sett upp lyfta eða annar viðurkenndur búnaður? Hefur verið metið hvort slíkar framkvæmdir séu raunhæfar innan friðaðrar byggingar? Ef ekki , á þá einfaldlega að útiloka hluta samfélagsins frá efri hæðinni? Það er ekki ásættanlegt að efri hæð verði aðeins aðgengileg hluta bæjarbúa. Salernisaðstaða – verður hún lögleg og nothæf? Kaffihús og menningarstarfsemi kalla á fullnægjandi salernisaðstöðu. Hvar verður salerni fyrir fólk í hjólastól staðsett? Verður hægt að komast þangað án hindrana? Mun salernisaðstaðan uppfylla nútímakröfur um aðgengi og öryggi? Það er ekki nóg að merkja salerni sem „aðgengilegt“ ef fólk kemst hvorki að því né getur notað það með eðlilegum hætti. Verður aðgengið tilbúið við opnun? Að lokum er mikilvægt að fá skýrt svar við stærstu spurningunni. Verður allt aðgengi hússins fullbúið áður en starfsemi hefst? Eða stendur til að veita undanþágur frá aðgengiskröfum á meðan rekstur fer af stað, eins og bæjarbúar hafa því miður séð dæmi um áður í opinberum byggingum innan Reykjanesbæjar? Aðgengi er ekki lúxus. Það er ekki „sérhagsmunamál“. Það er mannréttindamál og lagaleg skylda. Ef Reykjanesbær ætlar að skapa lifandi samkomustað í Gömlu búð þá verður sá staður að vera fyrir alla , ekki bara þá sem geta gengið upp tröppur. Virðingarfyllst, Arnar Helgi Lárusson Höfundur er einyrki.
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar