Síðasti sjéns að mótmæla varðhaldi saklausra barna Alma Mjöll Ólafsdóttir skrifar 4. júní 2026 12:02 Litli kallinn minn er að útskrifast af leikskóla í dag. Ég trúi ekki hvað hann er orðinn stór. Hann er skemmtilegasta og fallegasta manneskja sem ég hef kynnst. Næsta haust byrjar hann í skóla. Þetta er svo skemmtilegur aldur. Ég vona að hann reiðist mér ekki fyrir að segja ykkur frá því að um daginn vorum við og Lísa frænka að horfa á Línu Langsokk og þegar senan kemur þar sem Lína hjólar án nokkurra dekkja grípur Flóki fyrir muninn því hann er svo hissa. Því næst spyr hann mig: Mamma hvernig fer hún að þessu!! Lína getur allt, segi ég og þau horfa á hvort annað og endurtaka: Lína getur allt! Þetta er aldur þar sem heimurinn er undur og allt er hægt og krakkar geta allt. Alþingi íslendinga munu, líklega á morgun, samþykkja frumvarp, sem vísvitandi tekur undrið, galdurinn og öryggið úr barnæsku þeirra barna sem frumvarpið bitnar á. Fólkið sem við kusum eru með opin augun að fara samþykkja frumvarp sem veldur börnum, sama hversu stutt þau dvelja í brottfararbúðum, óafturkræfum skaða. Þau eru búin að eyða vikunni, vetrinum, í að hlaupa í allskonar hringi. Ég heyrði í vikunni dómsmálaráðherra reyna að snúa umræðunni út í það að ef við setjum börn ekki í búðir þá er ekki hægt að brottvísa þeim og þá verður til séríslenskur segull fyrir fólk með börn að flýja hingað og það setji börn í hættu. Sannleikurinn er sá að það er dómsmálaráðherra og Alþingi sem er að velja að setja börn í hættu. Hún reyndi líka að sannfæra okkur um það að vista fjölskyldur í brottfararbúðum yrði allra síðasta úrræðið sem gripið væri til. Þetta væri bara hugsað fyrir þær fjölskyldur og börn sem sýndu ekki samstarfsvilja við brottvísun, neituðu að hlýða. Getum við aðeins staðnæmst og hugsað í hvernig aðstæðum fjölskylda með börn er í sem getur ekki hugsað sér að vera brottvísað út í óvissuna og reynir að koma í veg fyrir það. Þau óttast meira það sem er út í heimi heldur en afleiðingar stjórnvalda hér á landi. Þetta er fólkið sem er svo rosalega mikilvægt að læsa inni. Ég var fram á nótt að lesa skýrslu/rannsókn um hvaða áhrif brottfararbúðir hafa á börn. Ein rannsóknin sagði að hvernig við vesturlönd komum fram við þau í umsóknarferlinu og svo við varðhald og brottvísun getur haft verri áhrif á þau til frambúðar en það sem þau eru að flýja. Þessi börn eru í aukinni áhættu á að taka sitt eigið líf. Þetta ætlar Alþingi að samþykkja með opin augu. Við þurfum að átta okkur á því að börnin sem munu fara í þessar búðir skilja oft ekki af hverju það er verið að handtaka þau og fjölskyldunni þeirra með valdi. Það er ekki bara það að læsa þau inni sem veldur þeim skaða heldur líka að þurfa horfa upp á foreldra þeirra og systkini í þessum aðstæðum. Að þurfa horfa upp á foreldra sína verða fyrir agaviðurlögum og horfa upp á foreldra sína viti sínu fjær af áhyggjum og ótta. Það er líka verið að ræna foreldrum þeirra þeirri reisn að geta verndað þau fyrir þessu öllu. Þetta eru börn sem hafa áður en þau komu hingað upplifað hluti sem enginn börn eiga nokkurn tíma að þurfa upplifa. í rannsókninni kom fram að börnin sem dvöldu í brottfararbúðum voru t.d búin að missa fjölskyldumeðlimi eða þurfa að horfa upp á vopnuð átök áður en þau komu til landsins sem læsti þau inni. Í rannsókninni kom fram að börnin voru að vakna upp við martraðir, að vera læst inni minnti þau á fyrri reynslu. Þau voru að pisssa undir á nóttinni. Svo að starfsmennirnir ykkar sem þurfa að læra að beita valdi verða að setja pissublaut lök barna með áfallastreitu í þvottinn. Hver vill vinna við að valda börnum meiri skaða? Rétt áður en ég fór að sofa sá ég status frá Kristrúnu Frosta um aðbúnað barna á fósturheimilum. Hún segir að fátt hafi hreyft jafn mikið við henni í starfi eins og Bakkakotsmálið. Að heyra frásagnir fullorðins fólks um að hafa sem börn þurft að upplifa aðstæður sem börn eiga aldrei að upplifa. Að samþykkja að læsa börn inni í brottfararbúðum er eins og að senda börn á Bakkakot með opin augun, vitandi hvaða skaða þau hljóta af því. En börnin í brottfararbúðunum munu aldrei sem fullorðin hafa tækifæri á því að segja okkur frá dvölinni í íslenskum brottfararbúðum því það verður búið að senda þau öll burt út í óvissuna. Þetta vita þingmenn. Í dag eru mótmæli fyrir utan Alþingishúsið. Þetta er seinasta tækifærið okkar til að sýna þingheimi að þetta gengur fram af okkur, að við viljum þetta ekki. Mótmælin eru kl 15. Þar sem útskrift litla kallsins míns er á sama tíma þá sé ég ykkur þar þegar útskriftin er búin. Við læsum börn ekki inni: Nei við Brottfararstöð! Höfundur er ábyrgðarmaður undirskriftarlistans. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Brottfararstöð fyrir útlendinga Mest lesið Þegar endurtekning verður að „sannleika“ Snædís Valsdóttir,Aðalsteinn Hjartarson Skoðun „Alþingi sameinast“ Margrét Kristín Blöndal Skoðun Tónlistar(niðurskurðar)borgin Reykjavík Ásta Kristín Pjetursdóttir Skoðun Sundurtætt eftirlit – opið bréf til alþingismanna Sesselja María Sveinsdóttir Skoðun BRCA arfberar eiga ekki að greiða fyrir lífsnauðsynlegt áhættueftirlit Hrefna Eyþórsdóttir Skoðun Heilbrigðiseftirlit er nærþjónusta — ekki skrifborðsæfing Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun Minna kerfi og meiri hverfi Róbert Ragnarsson Skoðun Ný jafnréttislög kalla á aukið aðhald og skýra framtíðarsýn Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Undir yfirborðinu leynist framtíðin Silja Elvarsdóttir,Hafdís Hanna Ægisdóttir Skoðun Samræmt eftirlit er betra eftirlit Benedikt S. Benediktsson,Jóhannes Þór Skúlason,Sigurður Hannesson Skoðun Skoðun Skoðun Tilmæli til borgarstjórnar, fagþekking Eyjólfur Pálsson skrifar Skoðun Málverkið tilbúið, en hver hélt á penslinum? Halla Björk Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Síðasti sjéns að mótmæla varðhaldi saklausra barna Alma Mjöll Ólafsdóttir skrifar Skoðun BRCA arfberar eiga ekki að greiða fyrir lífsnauðsynlegt áhættueftirlit Hrefna Eyþórsdóttir skrifar Skoðun Undir yfirborðinu leynist framtíðin Silja Elvarsdóttir,Hafdís Hanna Ægisdóttir skrifar Skoðun Tónlistar(niðurskurðar)borgin Reykjavík Ásta Kristín Pjetursdóttir skrifar Skoðun Hugboð, tilfinningar eða upplýst afstaða – útgáfuréttur óviss Berglind Hilmarsdóttir skrifar Skoðun „Alþingi sameinast“ Margrét Kristín Blöndal skrifar Skoðun Heilbrigðiseftirlit er nærþjónusta — ekki skrifborðsæfing Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar endurtekning verður að „sannleika“ Snædís Valsdóttir,Aðalsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Ný jafnréttislög kalla á aukið aðhald og skýra framtíðarsýn Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Næstum fjórir af hverjum tíu Íslendingum lesa skilaboð undir stýri Gunnar Geir Gunnarsson,Lára Hrafnsdóttir skrifar Skoðun Er ESB í alvöru svona vinsælt? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um hvað er raunverulega verið að spyrja? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Sundurtætt eftirlit – opið bréf til alþingismanna Sesselja María Sveinsdóttir skrifar Skoðun Samræmt eftirlit er betra eftirlit Benedikt S. Benediktsson,Jóhannes Þór Skúlason,Sigurður Hannesson skrifar Skoðun Fáum samninginn á borðið Greta Lind Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Hver á að halda utan um hægri vænginn? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Króna eða evra? Umræða sem á skilið meira en slagorð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Her- og gervimenn Viðreisnar Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Húshjálp í skuldaborg - nýjasta froðan í Ráðhúsinu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun ESB-umræðan: Þegar úrelt vinstrisýn þjónar sömu niðurstöðu og sérhagsmunir hægrisins Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvað eiga Obamacare og Borgarlínan sameiginlegt? Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Minna kerfi og meiri hverfi Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Fjallkonan Steinar Harðarson skrifar Skoðun Ísland séð úr leikskóla Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Sjálfbær landbúnaður er öryggismál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Félagsleg heilsa ræsisrottnanna Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun PISA: Eru forsendurnar þær sömu í öllum löndum? Björn Þórisson skrifar Skoðun Myasthenia Gravis – Sjaldgæfur sjúkdómur sem þarf meiri sýnileika Júliana Magnúsdóttir,Marianne Elisabeth Klinke skrifar Sjá meira
Litli kallinn minn er að útskrifast af leikskóla í dag. Ég trúi ekki hvað hann er orðinn stór. Hann er skemmtilegasta og fallegasta manneskja sem ég hef kynnst. Næsta haust byrjar hann í skóla. Þetta er svo skemmtilegur aldur. Ég vona að hann reiðist mér ekki fyrir að segja ykkur frá því að um daginn vorum við og Lísa frænka að horfa á Línu Langsokk og þegar senan kemur þar sem Lína hjólar án nokkurra dekkja grípur Flóki fyrir muninn því hann er svo hissa. Því næst spyr hann mig: Mamma hvernig fer hún að þessu!! Lína getur allt, segi ég og þau horfa á hvort annað og endurtaka: Lína getur allt! Þetta er aldur þar sem heimurinn er undur og allt er hægt og krakkar geta allt. Alþingi íslendinga munu, líklega á morgun, samþykkja frumvarp, sem vísvitandi tekur undrið, galdurinn og öryggið úr barnæsku þeirra barna sem frumvarpið bitnar á. Fólkið sem við kusum eru með opin augun að fara samþykkja frumvarp sem veldur börnum, sama hversu stutt þau dvelja í brottfararbúðum, óafturkræfum skaða. Þau eru búin að eyða vikunni, vetrinum, í að hlaupa í allskonar hringi. Ég heyrði í vikunni dómsmálaráðherra reyna að snúa umræðunni út í það að ef við setjum börn ekki í búðir þá er ekki hægt að brottvísa þeim og þá verður til séríslenskur segull fyrir fólk með börn að flýja hingað og það setji börn í hættu. Sannleikurinn er sá að það er dómsmálaráðherra og Alþingi sem er að velja að setja börn í hættu. Hún reyndi líka að sannfæra okkur um það að vista fjölskyldur í brottfararbúðum yrði allra síðasta úrræðið sem gripið væri til. Þetta væri bara hugsað fyrir þær fjölskyldur og börn sem sýndu ekki samstarfsvilja við brottvísun, neituðu að hlýða. Getum við aðeins staðnæmst og hugsað í hvernig aðstæðum fjölskylda með börn er í sem getur ekki hugsað sér að vera brottvísað út í óvissuna og reynir að koma í veg fyrir það. Þau óttast meira það sem er út í heimi heldur en afleiðingar stjórnvalda hér á landi. Þetta er fólkið sem er svo rosalega mikilvægt að læsa inni. Ég var fram á nótt að lesa skýrslu/rannsókn um hvaða áhrif brottfararbúðir hafa á börn. Ein rannsóknin sagði að hvernig við vesturlönd komum fram við þau í umsóknarferlinu og svo við varðhald og brottvísun getur haft verri áhrif á þau til frambúðar en það sem þau eru að flýja. Þessi börn eru í aukinni áhættu á að taka sitt eigið líf. Þetta ætlar Alþingi að samþykkja með opin augu. Við þurfum að átta okkur á því að börnin sem munu fara í þessar búðir skilja oft ekki af hverju það er verið að handtaka þau og fjölskyldunni þeirra með valdi. Það er ekki bara það að læsa þau inni sem veldur þeim skaða heldur líka að þurfa horfa upp á foreldra þeirra og systkini í þessum aðstæðum. Að þurfa horfa upp á foreldra sína verða fyrir agaviðurlögum og horfa upp á foreldra sína viti sínu fjær af áhyggjum og ótta. Það er líka verið að ræna foreldrum þeirra þeirri reisn að geta verndað þau fyrir þessu öllu. Þetta eru börn sem hafa áður en þau komu hingað upplifað hluti sem enginn börn eiga nokkurn tíma að þurfa upplifa. í rannsókninni kom fram að börnin sem dvöldu í brottfararbúðum voru t.d búin að missa fjölskyldumeðlimi eða þurfa að horfa upp á vopnuð átök áður en þau komu til landsins sem læsti þau inni. Í rannsókninni kom fram að börnin voru að vakna upp við martraðir, að vera læst inni minnti þau á fyrri reynslu. Þau voru að pisssa undir á nóttinni. Svo að starfsmennirnir ykkar sem þurfa að læra að beita valdi verða að setja pissublaut lök barna með áfallastreitu í þvottinn. Hver vill vinna við að valda börnum meiri skaða? Rétt áður en ég fór að sofa sá ég status frá Kristrúnu Frosta um aðbúnað barna á fósturheimilum. Hún segir að fátt hafi hreyft jafn mikið við henni í starfi eins og Bakkakotsmálið. Að heyra frásagnir fullorðins fólks um að hafa sem börn þurft að upplifa aðstæður sem börn eiga aldrei að upplifa. Að samþykkja að læsa börn inni í brottfararbúðum er eins og að senda börn á Bakkakot með opin augun, vitandi hvaða skaða þau hljóta af því. En börnin í brottfararbúðunum munu aldrei sem fullorðin hafa tækifæri á því að segja okkur frá dvölinni í íslenskum brottfararbúðum því það verður búið að senda þau öll burt út í óvissuna. Þetta vita þingmenn. Í dag eru mótmæli fyrir utan Alþingishúsið. Þetta er seinasta tækifærið okkar til að sýna þingheimi að þetta gengur fram af okkur, að við viljum þetta ekki. Mótmælin eru kl 15. Þar sem útskrift litla kallsins míns er á sama tíma þá sé ég ykkur þar þegar útskriftin er búin. Við læsum börn ekki inni: Nei við Brottfararstöð! Höfundur er ábyrgðarmaður undirskriftarlistans.
Samræmt eftirlit er betra eftirlit Benedikt S. Benediktsson,Jóhannes Þór Skúlason,Sigurður Hannesson Skoðun
Skoðun BRCA arfberar eiga ekki að greiða fyrir lífsnauðsynlegt áhættueftirlit Hrefna Eyþórsdóttir skrifar
Skoðun Hugboð, tilfinningar eða upplýst afstaða – útgáfuréttur óviss Berglind Hilmarsdóttir skrifar
Skoðun Ný jafnréttislög kalla á aukið aðhald og skýra framtíðarsýn Kolbrún Halldórsdóttir skrifar
Skoðun Næstum fjórir af hverjum tíu Íslendingum lesa skilaboð undir stýri Gunnar Geir Gunnarsson,Lára Hrafnsdóttir skrifar
Skoðun Samræmt eftirlit er betra eftirlit Benedikt S. Benediktsson,Jóhannes Þór Skúlason,Sigurður Hannesson skrifar
Skoðun ESB-umræðan: Þegar úrelt vinstrisýn þjónar sömu niðurstöðu og sérhagsmunir hægrisins Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Myasthenia Gravis – Sjaldgæfur sjúkdómur sem þarf meiri sýnileika Júliana Magnúsdóttir,Marianne Elisabeth Klinke skrifar
Samræmt eftirlit er betra eftirlit Benedikt S. Benediktsson,Jóhannes Þór Skúlason,Sigurður Hannesson Skoðun