Raunhæf leið til að bæta heilbrigðiseftirlit Kolbrún Georgsdóttir skrifar 5. júní 2026 16:31 Tvö umdeild frumvörp liggja fyrir Alþingi sem snúa að því að leggja niður Heilbrigðiseftirlit sveitarfélaganna annað er um Stofnun atvinnuveganna hjá atvinnuveganefnd og hitt um einföldun regluverks og aukin skilvirkni með eftirliti með hollustuháttum og mengunarvörnum hjá umhverfis- og samgöngunefnd. Fyrirhugaðar breytingar eru kynntar sem einföldun regluverks og aukin skilvirkni. Í reynd er þó um að ræða flóknari stjórnsýslu, fleiri aðila sem koma að eftirliti og aukið flækjustig fyrir bæði almenning og atvinnulíf. Heilbrigðiseftirlit sveitarfélaganna hefur þróast í takt við íslenskar aðstæður í meira en 100 ár. Kerfið hefur margsannað gildi sitt sem svokallað „one stop shop“, þar sem rekstraraðilar geta leitað til eins staðbundins aðila um eftirlit, ráðgjöf og úrlausn mála. Það er ekki einföldun að rjúfa það fyrirkomulag án þess að skýra hvernig nýtt kerfi á að virka í raun. Fyrrnefnd frumvörp byggja að verulegu leyti á því að færa verkefni af sveitarstjórnarstigi yfir til ríkisins, en slík tilfærsla ein og sér tryggir hvorki betri samræmingu né meiri skilvirkni. Þvert á móti eykur hún kostnað, tvíverknað og skapar óvissu. Eitt sameiginlegt skráningarkerfi, skýr verkaskipting og sterkari yfirstofnanir (eða jafnvel ein yfirstofnun) væri mun raunhæfari leið til umbóta. Yfirstofnanir sem hafa það ábyrgðarhlutverk að sjá um samræmingu, leiðbeina og móta stefnu í eftirlitinu verða að gefa þessu hlutverki sínu meira vægi. Þessar stofnanir mega ekki verða svo stórar að þær missa sjónar á því sem fellur undir þeirra ábyrgð. Það sem vantar í umræðuna er að heilbrigðiseftirlit sinnir gríðarlega mikilvægu forvarnarstarfi sem verndar heilsu almennings, stuðlar að neytendavernd og heilnæmu umhverfi. Þegar slíkt kerfi er skert eða flutt í fjarlægari stofnanir bitnar það á þjónustu sem verður óljósari og viðbrögð hægari. Umbætur eru nauðsynlegar, en þær verða að byggja á raunhæfum útfærslum, ekki slagorðum um einföldun sem standast ekki skoðun. Höfundur er heilbrigðisfulltrúi í Reykjavík og formaður Félags heilbrigðisfulltrúa á Íslandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðiseftirlit Mest lesið Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Sjá meira
Tvö umdeild frumvörp liggja fyrir Alþingi sem snúa að því að leggja niður Heilbrigðiseftirlit sveitarfélaganna annað er um Stofnun atvinnuveganna hjá atvinnuveganefnd og hitt um einföldun regluverks og aukin skilvirkni með eftirliti með hollustuháttum og mengunarvörnum hjá umhverfis- og samgöngunefnd. Fyrirhugaðar breytingar eru kynntar sem einföldun regluverks og aukin skilvirkni. Í reynd er þó um að ræða flóknari stjórnsýslu, fleiri aðila sem koma að eftirliti og aukið flækjustig fyrir bæði almenning og atvinnulíf. Heilbrigðiseftirlit sveitarfélaganna hefur þróast í takt við íslenskar aðstæður í meira en 100 ár. Kerfið hefur margsannað gildi sitt sem svokallað „one stop shop“, þar sem rekstraraðilar geta leitað til eins staðbundins aðila um eftirlit, ráðgjöf og úrlausn mála. Það er ekki einföldun að rjúfa það fyrirkomulag án þess að skýra hvernig nýtt kerfi á að virka í raun. Fyrrnefnd frumvörp byggja að verulegu leyti á því að færa verkefni af sveitarstjórnarstigi yfir til ríkisins, en slík tilfærsla ein og sér tryggir hvorki betri samræmingu né meiri skilvirkni. Þvert á móti eykur hún kostnað, tvíverknað og skapar óvissu. Eitt sameiginlegt skráningarkerfi, skýr verkaskipting og sterkari yfirstofnanir (eða jafnvel ein yfirstofnun) væri mun raunhæfari leið til umbóta. Yfirstofnanir sem hafa það ábyrgðarhlutverk að sjá um samræmingu, leiðbeina og móta stefnu í eftirlitinu verða að gefa þessu hlutverki sínu meira vægi. Þessar stofnanir mega ekki verða svo stórar að þær missa sjónar á því sem fellur undir þeirra ábyrgð. Það sem vantar í umræðuna er að heilbrigðiseftirlit sinnir gríðarlega mikilvægu forvarnarstarfi sem verndar heilsu almennings, stuðlar að neytendavernd og heilnæmu umhverfi. Þegar slíkt kerfi er skert eða flutt í fjarlægari stofnanir bitnar það á þjónustu sem verður óljósari og viðbrögð hægari. Umbætur eru nauðsynlegar, en þær verða að byggja á raunhæfum útfærslum, ekki slagorðum um einföldun sem standast ekki skoðun. Höfundur er heilbrigðisfulltrúi í Reykjavík og formaður Félags heilbrigðisfulltrúa á Íslandi.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar