Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar 30. júlí 2026 11:01 Í marga mánuði var ég með lítið hrúður á nefinu. Ég fann lítið fyrir því. Það datt af, en kom alltaf aftur og virtist aldrei gróa. Eins og svo margir hugsaði ég: „Þetta lagast örugglega af sjálfu sér.“ En það gerðist ekki. Á síðasta deginum mínum áður en ég sneri aftur heim til Íslands ákvað ég loksins að fara til húðlæknis. Eftir að hafa skoðað breytinguna kallaði læknirinn annan húðlækni til að fá annað álit. Þeir voru sammála um að ekki væri ástæða til að bíða heldur fjarlægja breytinguna strax með lítilli skurðaðgerð. Nú bíð ég eftir niðurstöðu vefjarannsóknarinnar sem mun skera úr um hvort um hafi verið að ræða flöguþekjukrabbamein í húð eða ekki. Hver sem niðurstaðan verður lærði ég mikilvæga lexíu. Við frestum alltof oft að leita til læknis. Ekki vegna þess að okkur sé sama um heilsuna. Heldur vegna þess að við höfum ekki tíma. Eða vegna þess að við viljum trúa því að vandamálið hverfi af sjálfu sér. Stundum gerist það. En stundum gerir það það ekki. Flöguþekjukrabbamein í húð er eitt algengasta illkynja húðæxlið. Sem betur fer eru horfurnar yfirleitt mjög góðar ef það greinist snemma og er fjarlægt tímanlega. Það var einmitt ástæðan fyrir því að læknarnir vildu bregðast strax við. En þessi grein snýst ekki aðeins um húðkrabbamein. Hún snýst um það hvernig við bregðumst við þegar líkaminn reynir að segja okkur að eitthvað sé ekki alveg eins og það á að vera. Lítið sár sem grær ekki. Hrúður sem kemur alltaf aftur. Blettur sem breytir um lit eða lögun. Við eigum það til að venjast þessum breytingum og hætta smám saman að taka eftir þeim. Ég skrifa þetta ekki til að hræða neinn. Ég skrifa þetta vegna þess að ég vona að einhver sem les þessar línur hugsi: „Kannski ætti ég að láta skoða þetta.“ Það tekur oft aðeins nokkrar mínútur að panta tíma hjá lækni. Og þær mínútur geta skipt sköpum. Við förum reglulega með bílinn í skoðun. Við hugsum um heimilið okkar og sinnum reglulegu viðhaldi. En stundum gleymum við að hugsa jafn vel um eigin líkama. Kannski reynist allt vera í lagi. Og það eru bestu fréttir sem hægt er að fá. En ef eitthvað reynist vera að getur snemmbær greining skipt sköpum – ekki aðeins fyrir meðferðina heldur einnig fyrir lífsgæðin og jafnvel lífið sjálft. Ef þessi grein fær jafnvel eina manneskju til að panta tíma hjá lækni vegna húðbreytingar sem hún hefur frestað of lengi, þá hefur hún náð tilgangi sínum. Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Valerio Gargiulo Mest lesið Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Sjá meira
Í marga mánuði var ég með lítið hrúður á nefinu. Ég fann lítið fyrir því. Það datt af, en kom alltaf aftur og virtist aldrei gróa. Eins og svo margir hugsaði ég: „Þetta lagast örugglega af sjálfu sér.“ En það gerðist ekki. Á síðasta deginum mínum áður en ég sneri aftur heim til Íslands ákvað ég loksins að fara til húðlæknis. Eftir að hafa skoðað breytinguna kallaði læknirinn annan húðlækni til að fá annað álit. Þeir voru sammála um að ekki væri ástæða til að bíða heldur fjarlægja breytinguna strax með lítilli skurðaðgerð. Nú bíð ég eftir niðurstöðu vefjarannsóknarinnar sem mun skera úr um hvort um hafi verið að ræða flöguþekjukrabbamein í húð eða ekki. Hver sem niðurstaðan verður lærði ég mikilvæga lexíu. Við frestum alltof oft að leita til læknis. Ekki vegna þess að okkur sé sama um heilsuna. Heldur vegna þess að við höfum ekki tíma. Eða vegna þess að við viljum trúa því að vandamálið hverfi af sjálfu sér. Stundum gerist það. En stundum gerir það það ekki. Flöguþekjukrabbamein í húð er eitt algengasta illkynja húðæxlið. Sem betur fer eru horfurnar yfirleitt mjög góðar ef það greinist snemma og er fjarlægt tímanlega. Það var einmitt ástæðan fyrir því að læknarnir vildu bregðast strax við. En þessi grein snýst ekki aðeins um húðkrabbamein. Hún snýst um það hvernig við bregðumst við þegar líkaminn reynir að segja okkur að eitthvað sé ekki alveg eins og það á að vera. Lítið sár sem grær ekki. Hrúður sem kemur alltaf aftur. Blettur sem breytir um lit eða lögun. Við eigum það til að venjast þessum breytingum og hætta smám saman að taka eftir þeim. Ég skrifa þetta ekki til að hræða neinn. Ég skrifa þetta vegna þess að ég vona að einhver sem les þessar línur hugsi: „Kannski ætti ég að láta skoða þetta.“ Það tekur oft aðeins nokkrar mínútur að panta tíma hjá lækni. Og þær mínútur geta skipt sköpum. Við förum reglulega með bílinn í skoðun. Við hugsum um heimilið okkar og sinnum reglulegu viðhaldi. En stundum gleymum við að hugsa jafn vel um eigin líkama. Kannski reynist allt vera í lagi. Og það eru bestu fréttir sem hægt er að fá. En ef eitthvað reynist vera að getur snemmbær greining skipt sköpum – ekki aðeins fyrir meðferðina heldur einnig fyrir lífsgæðin og jafnvel lífið sjálft. Ef þessi grein fær jafnvel eina manneskju til að panta tíma hjá lækni vegna húðbreytingar sem hún hefur frestað of lengi, þá hefur hún náð tilgangi sínum. Höfundur er skáld, rithöfundur og þýðandi.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar