Það sem mamma og pabbi kenndu mér

Í vikunni fór ég, eins og oft áður, í Breiðholtslaug. Ef ég er á ferðinni fyrir hádegi kemur fyrir að ég rekist þar á pabba, sem er nánast daglegur gestur.

Þegar ég var að fara ofan í laugina og hann að koma upp úr sagði hann mér að karlarnir hefðu sagt að nú yrði hann að tala við dóttur sína vegna þess að ég vildi segja já í ágúst. Pabbi svaraði einfaldlega að börnin hans hefðu alltaf mátt hafa sínar eigin skoðanir.

Ég brosti og sagði að þau mamma mættu vera stolt af því að hafa alið okkur sex systkinin upp þannig að við lærðum að mynda okkur okkar eigin skoðanir. Ég er þakklát fyrir að mér var kennt að hlusta á ólík sjónarmið, kynna mér gögn og taka upplýstar ákvarðanir.

Fyrir mér er það kjarninn í kosningunum 29. ágúst.

Um hvað er kosið?

Við erum ekki að kjósa um að ganga í Evrópusambandið. Við erum að kjósa um hvort Ísland eigi að hefja að nýju formlegar viðræður um mögulega aðild og fá fram samningsniðurstöðu sem þjóðin getur síðan metið.

Viðræðurnar eru ekki aðeins upplýsingasöfnun. Þær eru hluti af aðildarferli og enginn á að lofa að niðurstaðan verði góð.

En ég heyri oft sagt: „Það er ekkert um að semja.“

Það er rétt að Ísland getur ekki endurskrifað grundvallarreglur ESB. Viðræðurnar snúast hins vegar meðal annars um framkvæmd, aðlögun, sérlausnir og hvort hægt sé að verja íslenska hagsmuni nægilega vel.

Ég heyri líka að betra sé að standa utan ESB. Það getur vel orðið niðurstaðan. EES-samningurinn hefur þjónað Íslandi vel og það eru lögmæt rök fyrir núverandi stöðu.

En hvernig getum við hafnað samningi sem hefur ekki verið gerður?

Það er rétt að aðildarviðræður kosta tíma og fjármuni. En þær skuldbinda Ísland ekki sjálfkrafa til aðildar. Ef niðurstaða aðildarviðræðnanna er óásættanleg ætti þjóðin að hafna henni.

Mér finnst gott að búa á Íslandi og ég er stolt af því sem við höfum byggt upp.

En það að Ísland sé gott land þýðir ekki að við eigum aldrei að kanna hvort við getum gert betur.

Mér var allavega kennt að kynna mér gögn og hlusta áður en ég mynda mér skoðun. Það hefur reynst mér vel hingað til og þess vegna mun ég kjósa já 29. ágúst — ekki vegna þess að ég hafi fyrirfram samþykkt ESB-aðild, heldur vegna þess að ég tel að þjóðin eigi að fá að sjá samningsniðurstöðu og þá getum við raunverulega myndað okkur skoðun byggða á gögnum.

Höfundur er verkfræðingur og stjórnarmaður í SJÁ.