Fleiri val­kostir og sterkari staða ef við segjum já

Ég segi já 29. ágúst. Það geri ég vegna þess að heimurinn er að breytast – og ég tel okkur tvímælalaust hafa fleiri möguleika, fleiri valkosti og vera í sterkari stöðu ef við göngum til viðræðna við Evrópusambandið nú, heldur en ef við sleppum því.

Ísland er í góðri samningsstöðu. Við þurfum að halda vel utan um sérstöðu okkar – um sjávarútveginn, landbúnaðinn, sjálfbærni okkar – og semja með okkar ýtrustu kröfur að leiðarljósi. Sagan sýnir að okkur hefur farnast best þegar við höfum tekið skref inn í aukið samstarfi við önnur, líktþenkjandi ríki sem bera virðingu fyrir okkur sem þjóð. Nú höfum við annað slíkt tækifæri.

Ótvíræðir kostir fylgja Evrópusambandsaðild og upptöku evru, ef þjóðin myndi ákveða að stíga það skref. Það er dýrt fyrir okkur Íslendinga að halda úti sjálfstæðri örmynt og fjármagna okkar eigin gjaldeyrisvaraforða. Krónan er líka hávaxtamynt, sem viðkvæm er fyrir ytri áföllum. Vaxtakostnaður bæði ríkis og sveitarfélaga er miklu hærri en hann þyrfti að vera. Með því að spara þessar upphæðir gæti skapast svigrúm til að setja meiri fjárhæðir í heilbrigðiskerfið, innviði okkar, í það sem skiptir landsmenn hvað mestu máli að sé í lagi.

Við sem höfum upplifað efnahagsuppgang og -hrun þekkjum það líka hvað óstöðugur gjaldmiðill getur haft djúpstæð áhrif á heimilisbókhaldið og fjölskyldurnar okkar og litlu og meðalstóru fyrirtækin sem drífa áfram efnahagslífið.

Við sem byggjum þetta land höfum lagt mikið á okkur til þess að byggja upp lífsgæði á Íslandi. Ég tel hins vegar að það sé hægt að gera enn betur, með auknum efnahagslegum stöðugleika og hagfelldara vaxtaumhverfi.

Ísland er frábært land og á ýmsum sviðum stöndum við einna fremst meðal jafningja. En það er ekki síst vegna tilstuðlan samstarfs við önnur ríki sem við höfum náð að dafna, verandi lítil þjóð sem treystir mjög á innflutning og útflutning. Ég trúi því staðfastlega að með auknu samstarfi við Evrópu getum við náð enn meiri árangri.

Í það minnsta tel ég áhættuminna að fara í viðræður – með hagsmuni og sérstöðu Íslands að leiðarljósi – heldur en að loka dyrunum strax.

Þess vegna segi ég já 29. ágúst.

Höfundur er þingmaður Samfylkingarinnar.