Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar 1. september 2026 08:02 Það þarf skatttekjur nærri þúsund Reykvíkinga til að afla 1.200 milljóna króna. Hver einasta króna sem fer í rekstur Reykjavíkurborgar er króna sem einhver þurfti að vinna fyrir. Það er ábyrgðarhluti að fara vel með það fé og forgangsraða rétt. Fyrr í sumar afgreiddi hagræðingarhópur borgarstjórnar tillögur sem spara rúmlega 300 milljónir á ári í Ráðhúsinu. Nú bætast við breytingar sem skila um 900 milljónum til viðbótar. Á fyrstu þremur mánuðum kjörtímabilsins hafa verið teknar stórar ákvarðanir sem samtals spara um 1.200 milljónir árlega. Sem svarar til skatttekna af nærri þúsund íbúum. Hvað er verið að gera? Það er verið að minnka kerfið til að spara fé, og geta bætt þjónustuna á vettvangi. Millistjórnendum og sérfræðingum sem veita stjórnendum og starfsfólki ráðgjöf fækkar. Það er ekki verið að draga úr þjónustu við borgarbúa. Verkefni fjögurra miðstöðva sameinast í tvær þjónustueiningar. Barna- og fjölskylduþjónustu sem verður staðsett í Borgartúni. Félags- og húsnæðisþjónustu sem verður staðsett á Bíldshöfða. Með færri og öflugri fagteymum verður ábyrgðin skýrari og þjónustan samræmd um alla borg. Við erum að færa þjónustuskipulagið til nútímans. Af hverju? Í fyrsta lagi er halli á rekstri borgarinnar og nauðsynlegt að forgangsraða peningum í beina þjónustu við borgarbúa. Í öðru lagi er núverandi skipulag með stjórnsýslu og þjónustu í Borgartúni og fjórum miðstöðvum óskilvirkt og dreifir ábyrgð á of margar hendur. Í þriðja lagi er að tryggja jafnræði í þjónustu. Í sumum hverfum er veitt betri þjónusta en í öðrum, og biðlistar eru styttri. Það er ekki sanngjarnt að þjónusta við borgarbúa sé háð lögheimilisskráningu. Starfsemi miðstöðvanna hefur auk þess dregist saman undanfarin ár vegna þess að sífellt fleiri nýta sér rafræna þjónustu, og því að skipulag á þjónustu við fólk með fötlun hefur verið fært inn í Borgartún. Hvað breytist ekki? Það sem skiptir mestu er að þjónusta í hverfunum breytist ekki. Börnin mæta áfram í sinn skóla, sitt frístundaheimili og sína félagsmiðstöð. Fólk heldur áfram að vera í sambandi við sinn ráðgjafa og fá þá þjónustu sem það þekkir frá félagsþjónustunni. Nærþjónusta í hverfum, skólum og frístundastarfi verður áfram til staðar. Viðtöl og persónuleg þjónusta verða áfram í boði í hverfunum. Það þurfa ekki öll að fara í Borgartún eða á Bíldshöfða. Hvar er hagrætt? Við í Viðreisn lofuðum að minnka kerfið og setja meira í hverfin. Hagræðingin er sótt í yfirstjórn, umsýslu og húsnæðiskostnað. Stöðugildum fækkar sem leiðir til um 750 milljóna árlegs sparnaðar og húsnæðiskostnaður lækkar um 160 milljónir króna árlega. Það skapar tækifæri til að auka beina þjónustu í hverfunum. Næstu mánuðir verða nýttir til að innleiða nýtt skipulag, flytja starfsaðstöðu og búnað og tryggja að kerfi og verkferlar styðji nýtt fyrirkomulag. Miðstöðvarnar starfa í óbreyttri mynd þangað til. Höfundur er borgarfulltrúi Viðreisnar og formaður hagræðingarhóps borgarstjórnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Mest lesið Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ríkið hefur gert sig að ritstjóra Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Afkomuöryggi er forsenda listsköpunar Jóna Hlíf Halldórsdóttir skrifar Skoðun Tóm-stundar-iðkun Kristín Björg Viggósdóttir skrifar Skoðun Sjáðu þig - taktu eftir breytingum Birgitta Lind Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Hálf sagan um fjármagnstekjuskatt Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar Skoðun Í hverju felst virðing fyrir lífinu? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hvað er títt af Seðlabankastjóra og unnustu hans? Einar Steingrímsson skrifar Skoðun Ríkið stal þremur árum frá ungum föður og syni hans Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar Skoðun Hvenær á að segja upp kjarasamningum? Jónas Yngvi Ásgrímsson skrifar Skoðun „Raflítri“ Hvað kostar bensínlítraígildi? Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir skrifar Skoðun Tóbaksfyrirtækin eiga ekki að skrifa lögin Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar Skoðun Að skattleggja fjarlægðir og búsetu fólks Jón Bjarnason skrifar Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Gerum gott betra – þorum að horfa á allar hliðar Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Skammsýni eða skynsemi? Skúli Mogensen skrifar Sjá meira
Það þarf skatttekjur nærri þúsund Reykvíkinga til að afla 1.200 milljóna króna. Hver einasta króna sem fer í rekstur Reykjavíkurborgar er króna sem einhver þurfti að vinna fyrir. Það er ábyrgðarhluti að fara vel með það fé og forgangsraða rétt. Fyrr í sumar afgreiddi hagræðingarhópur borgarstjórnar tillögur sem spara rúmlega 300 milljónir á ári í Ráðhúsinu. Nú bætast við breytingar sem skila um 900 milljónum til viðbótar. Á fyrstu þremur mánuðum kjörtímabilsins hafa verið teknar stórar ákvarðanir sem samtals spara um 1.200 milljónir árlega. Sem svarar til skatttekna af nærri þúsund íbúum. Hvað er verið að gera? Það er verið að minnka kerfið til að spara fé, og geta bætt þjónustuna á vettvangi. Millistjórnendum og sérfræðingum sem veita stjórnendum og starfsfólki ráðgjöf fækkar. Það er ekki verið að draga úr þjónustu við borgarbúa. Verkefni fjögurra miðstöðva sameinast í tvær þjónustueiningar. Barna- og fjölskylduþjónustu sem verður staðsett í Borgartúni. Félags- og húsnæðisþjónustu sem verður staðsett á Bíldshöfða. Með færri og öflugri fagteymum verður ábyrgðin skýrari og þjónustan samræmd um alla borg. Við erum að færa þjónustuskipulagið til nútímans. Af hverju? Í fyrsta lagi er halli á rekstri borgarinnar og nauðsynlegt að forgangsraða peningum í beina þjónustu við borgarbúa. Í öðru lagi er núverandi skipulag með stjórnsýslu og þjónustu í Borgartúni og fjórum miðstöðvum óskilvirkt og dreifir ábyrgð á of margar hendur. Í þriðja lagi er að tryggja jafnræði í þjónustu. Í sumum hverfum er veitt betri þjónusta en í öðrum, og biðlistar eru styttri. Það er ekki sanngjarnt að þjónusta við borgarbúa sé háð lögheimilisskráningu. Starfsemi miðstöðvanna hefur auk þess dregist saman undanfarin ár vegna þess að sífellt fleiri nýta sér rafræna þjónustu, og því að skipulag á þjónustu við fólk með fötlun hefur verið fært inn í Borgartún. Hvað breytist ekki? Það sem skiptir mestu er að þjónusta í hverfunum breytist ekki. Börnin mæta áfram í sinn skóla, sitt frístundaheimili og sína félagsmiðstöð. Fólk heldur áfram að vera í sambandi við sinn ráðgjafa og fá þá þjónustu sem það þekkir frá félagsþjónustunni. Nærþjónusta í hverfum, skólum og frístundastarfi verður áfram til staðar. Viðtöl og persónuleg þjónusta verða áfram í boði í hverfunum. Það þurfa ekki öll að fara í Borgartún eða á Bíldshöfða. Hvar er hagrætt? Við í Viðreisn lofuðum að minnka kerfið og setja meira í hverfin. Hagræðingin er sótt í yfirstjórn, umsýslu og húsnæðiskostnað. Stöðugildum fækkar sem leiðir til um 750 milljóna árlegs sparnaðar og húsnæðiskostnaður lækkar um 160 milljónir króna árlega. Það skapar tækifæri til að auka beina þjónustu í hverfunum. Næstu mánuðir verða nýttir til að innleiða nýtt skipulag, flytja starfsaðstöðu og búnað og tryggja að kerfi og verkferlar styðji nýtt fyrirkomulag. Miðstöðvarnar starfa í óbreyttri mynd þangað til. Höfundur er borgarfulltrúi Viðreisnar og formaður hagræðingarhóps borgarstjórnar.
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Geðheilbrigði - sameiginlegt verkefni okkar allra Snæfríður Jóhannesdóttir,Þórey Rósa Einarsdóttir skrifar
Skoðun Glassúrfólkið Ólöf Skaftadóttir,Kristín Gunnarsdóttir,Hjörvar Hafliðason,Birkir Karl Sigurðsson,Leifur Þorsteinsson,Þórarinn Hjartarson,Gísli Freyr Valdórsson,Gurrý Jónsdóttir,Lína Birgitta,Sólrún Diego skrifar
Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar
Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar
Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar