Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar 14. september 2026 12:01 Ríkisstjórnin leitar allra leiða þessa dagana til að leggja hærri álögur á fólk og fyrirtæki í landinu til að standa undir sístækkandi ríkinu. Fyrir tæpu ári síðan hækkuðu skattar um 30 milljarða og nú er verið að boða rúma 34 milljarða í skatta – og gjaldahækkanir á almenning og fyrirtæki. Á tólf mánuðum eru skattar hækkaðir um 64 milljarða. Allir eiga að herða sultarólina, nema ríkið, sem heldur áfram að fitna eins og púkinn á fjósbitanum. En hvernig væri ef ríkisstjórnin liti aðeins inná við og byrjaði á því að taka til í eigin ranni? Það væri til dæmis hægt að leggja niður fjölmiðlanefnd, Mannréttindastofnun, Áfengis og tóbaksverslun ríkisins, Jafnréttisstofu (það er nóg að hafa kærunefnd jafnréttismála), Neytendastofu, Matvælasjóð svo eitthvað sé nefnt. Síðan er það tímaskekkja að skattgreiðendur séu að halda úti 300 manna stofnun fyrir tíu milljarða á ári við að spila dægurtónlist, setja efni á TikTok og gera hlaðvörp, allt í beinni samkeppni við einkarekna fjölmiðla. Skattgreiðendur borga um sjö milljarða í Ríkisútvarpið sem síðan sækir aðra þrjá milljarða í auglýsingatekjur. Á meðan berjast frjálsir fjölmiðlar í bökkum. Ef ríkisstjórninni er alvara með að hagræða í rekstri ríkisins mætti afnema útvarpsgjaldið og spara þar með hjónum um 50 þúsund krónur á ári. Það munar um minna. Árið er 2026. Ríkisfjölmiðill í núverandi mynd, rekinn af skattgreiðendum, er tímaskekkja. Bruðl og óþarfa í rekstri ríkisins er víða að finna. Það er lágmarksvirðing gagnvart vinnandi fólki í landinu, skattgreiðendum, að ríkið taki fyrst til heima hjá sér, áður en seilst er enn dýpra í vasa fólksins í landinu. Höfundur er varaformaður Sjálfstæðisflokksins og þingmaður Norðausturkjördæmis. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jens Garðar Helgason Mest lesið Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason Skoðun Skoðun Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Sjá meira
Ríkisstjórnin leitar allra leiða þessa dagana til að leggja hærri álögur á fólk og fyrirtæki í landinu til að standa undir sístækkandi ríkinu. Fyrir tæpu ári síðan hækkuðu skattar um 30 milljarða og nú er verið að boða rúma 34 milljarða í skatta – og gjaldahækkanir á almenning og fyrirtæki. Á tólf mánuðum eru skattar hækkaðir um 64 milljarða. Allir eiga að herða sultarólina, nema ríkið, sem heldur áfram að fitna eins og púkinn á fjósbitanum. En hvernig væri ef ríkisstjórnin liti aðeins inná við og byrjaði á því að taka til í eigin ranni? Það væri til dæmis hægt að leggja niður fjölmiðlanefnd, Mannréttindastofnun, Áfengis og tóbaksverslun ríkisins, Jafnréttisstofu (það er nóg að hafa kærunefnd jafnréttismála), Neytendastofu, Matvælasjóð svo eitthvað sé nefnt. Síðan er það tímaskekkja að skattgreiðendur séu að halda úti 300 manna stofnun fyrir tíu milljarða á ári við að spila dægurtónlist, setja efni á TikTok og gera hlaðvörp, allt í beinni samkeppni við einkarekna fjölmiðla. Skattgreiðendur borga um sjö milljarða í Ríkisútvarpið sem síðan sækir aðra þrjá milljarða í auglýsingatekjur. Á meðan berjast frjálsir fjölmiðlar í bökkum. Ef ríkisstjórninni er alvara með að hagræða í rekstri ríkisins mætti afnema útvarpsgjaldið og spara þar með hjónum um 50 þúsund krónur á ári. Það munar um minna. Árið er 2026. Ríkisfjölmiðill í núverandi mynd, rekinn af skattgreiðendum, er tímaskekkja. Bruðl og óþarfa í rekstri ríkisins er víða að finna. Það er lágmarksvirðing gagnvart vinnandi fólki í landinu, skattgreiðendum, að ríkið taki fyrst til heima hjá sér, áður en seilst er enn dýpra í vasa fólksins í landinu. Höfundur er varaformaður Sjálfstæðisflokksins og þingmaður Norðausturkjördæmis.