Miklar á­hyggjur af þekkingunni sem glatist með starfslokunum

Töluvert hefur gengið á hjá SÁÁ eftir að starfslokasamningur var gerður við Ragnheiði Huldu Friðriksdóttur, forstjóra SÁÁ. Í kjölfarið tilkynntu Valgerður Rúnarsdóttir, framkvæmdastjóri lækninga, og Þóra Björk Ingólfsdóttir, fagstjóri á Vík, að þær myndu láta af störfum.

Í viðtali á Vísi fordæmdi Þóra Björk vinnubrögð stjórnar SÁÁ sem hafi haft óeðlileg afskipti af meðferðarstarfi SÁÁ og logið síðan í fjölmiðlum. Anna Hildur Guðmundsdóttir, formaður SÁÁ, þvertók fyrir að hafa logið.

Valgerður segir í samtali við fréttastofu að hún hafi verið í leyfi frá 1. september en kom til starfa í nokkra daga í vikunni vegna afleysinga. Hún er óánægð með hvernig farið var að málunum.

„Þau hafa haldið áfram með þessa vegferð þrátt fyrir að núna séu svona stórir brestir í faglegri þekkingu og stofnanaþekkingu sem fari með okkur sem eru farin út,“ segir Valgerður.

„Það er enginn að fylla í þetta þekkingarhol og ekki síst hjá forstjóranum. Það er örugglega mjög góð kona sem er búið að ráða en ég hef mjög miklar áhyggjur af því að það vanti þekkingu sem fráfarandi forstjóri býr yfir.“

Um sé að ræða afskaplega sérhæft starf og mikil þekking hafi skapast á hennar ferli, sem varði í 26 ár. Það sé því erfitt fyrir meðferðina og starfsfólkið sem er eftir að tapa reynslumiklu fólki á svo skömmum tíma.

„Þetta hefur áhrif á starfsfólkið sem vinnur undir þeim. Þetta gæti lukkast en þetta tekur ótrúlega langan tíma.“

Þegar Valgerður sneri aftur í starfið í vikunni vegna afleysinga segist hún hafa fundið fyrir því að starfsfólkið hafi miklar áhyggjur af stöðunni. Þau hafi fengið tölvupóst frá stjórn SÁÁ um að fulltrúar einhvers konar stuðningsþjónustu væru á leiðinni til að veita þeim aðstoð í breytingunum.

„Starfsfólkið er með stór augu og skilur ekki hvað er að gerast, af hverju og hvernig þetta hefur gengið að halda áfram,“ segir hún.

„Þetta er í raun bara yfirgangur og ofbeldi gagnvart starfsfólkinu.“

Hugsi um einstaka tré

Búið er að ráða í stöðu Valgerðar svo hún gerir ekki ráð fyrir því að snúa aftur. Hún hefur engar áhyggjur af sér sjálfri heldur frekar af þeim sem verða eftir. Staðan sé mjög viðkvæm.

„Þetta er mjög viðkvæm og flókin heilbrigðisþjónusta sem við erum að veita og hún er ekki tekin af hverjum sem er. Fólkið á gólfinu kann sín störf og heldur áfram að gera það sem það kann vel og gerir vel.“

Aðspurð út í meint afskipti stjórnarinnar af meðferðarstarfinu tekur Valgerður dæmi.

„Stjórnin er að hugsa um einstaka tré á meðan við í meðferðinni erum að hugsa um stóran skóg,“ segir hún.

„Þar liggur hundurinn grafinn, við eigum ekki að þurfa að vera ósammála um stóru málin en að láta sýnina sem þau hafa á einhver ákveðin mál verða til þess að missa frá sér þessa stjórn sem búin var að standa.“

Þá nefnir hún að Anna Hildur hafi tekið við tuttugu milljón króna styrk úr Samheldnissjóðnum sem er á vegum Samherja. Í myndskeiði frá samtökunum hafi hún útskýrt hvernig fjármagnið færi í að bæta umgjörðina í kringum fjölskyldur þar sem börn eða ungmenni glíma við fíknivanda.

„Þetta er ekki heilbrigðisþjónusta en samt þjónusta við aðstandendur og ekki gert með fagfólki,“ segir Valgerður.

„Það er fullt af áþreifanlegum hlutum á gólfinu en auðvitað á stjórn og meðferðin að slá í takt. Það á að vera þannig en þessi stjórn, henni er sama þó að fólkið sé með áralanga reynslu vari við því að taka út lykilstjórnendur. Þeim er alveg sama um það að hún sé eitthvað fyrir þeim, þau vilji gera eitthvað annað en það sem okkur þykir mikilvægt.“

Að lokum segist Valgerður sorgmædd yfir því hvert meðferðarstarfið virðist stefna.