Hvar er heimasíða Ólafs Ragnars? 15. október 2004 00:01 Heita má að öll opinber embætti og stofnanir hér á landi hafi komið sér upp heimasíðu á netinu. Vilji almenningur fá upplýsingar um Alþingi, ríkisstjórnina, sveitarfélögin, dómsvaldið, kirkjuna, lögregluna, menningarstofnanir, skóla, sjúkrahús, eftirlitsaðila eða þjónustufyrirtæki á vegum hins opinbera þá er þær að finna á netinu. Á heimasíðum þessara aðila eru fréttir, skýrslur, yfirlit um starfsemi, upplýsingar um starfsmenn, símanúmer og netföng. Þetta er mjög þægilegt og lofsvert. Eitt embætti sker sig þó úr. Um það er nánast engar upplýsingar að fá á netinu. Þó er þetta eitt mikilvægasta og virðulegasta embætti Íslands: forsetaembættið sjálft. Vilji menn senda forseta Íslands eða starfsmönnum hans tölvupóst er engar leiðbeiningar um það að finna á netinu. Vilji menn fræðast um persónu forsetans og feril hans, fræðast um hagi hans, lesa ræður hans og greinar, kynna sér dagskrá hans eða fá vitneskju um upphaf og sögu forsetaembættisins, læra eitthvað um forsetasetrið á Bessastöðum eða embættisskrifstofuna í Reykjavík, þá er tímasóun að leita þess að netinu. Engar upplýsingar af þessu tagi er þar að finna. Þetta er undarlegt og menn velta að vonum fyrir sér hverju þetta sæti í þjóðfélagi sem sett hefur heimsmet í netnotkun almennings. Víst er að ekki skortir fé og ekki skortir hæfileikafólk á skrifstofu forsetans til að stofna og halda úti heimasíðu. Getur verið að forsetinn hafi einfaldlega ekki áhuga á að vera í sambandi við fólkið í landinu? Að hann vilji ekki láta ónáða sig? Að hann vilji ekki að almenningur fylgist um of með dagskrá sinni frá einum degi til annars? Það er erfitt að trúa slíku upp á jafn alþýðlegan mann og Ólaf Ragnar Grímsson. Þegar Ólafur Ragnar var nýtekinn við embætti forseta Íslands í fyrsta sinn fyrir rúmum átta árum birtist við hann viðtal í Morgunblaðinu (3. ágúst 1996). Undir fyrirsögninni Forsetaembættið opnar heimasíðu var eftirfarandi orð að finna: "Tölvu- og upplýsingakerfi forsetaembættisins hefur verið endurnýjað og er það Nýherji sem sér um þá hlið mála. Ólafur Ragnar kvaðst hafa lagt á það ríka áherslu að húsið yrði búið nýjustu samskiptatækni og henni yrði einnig komið fyrir á Bessastöðum, þannig að forsetaembættið geti hagnýtt sér allar þær upplýsingar sem það hefði yfir að ráða hvort heldur verið væri að vinna að málum á Bessastöðum eða á skrifstofunni. "Þannig munu allar upplýsingar liggja fyrir og vera aðgengilegar hvar sem er. Við munum opna heimasíðu og auðvelda þannig fólki bæði hér innanlands og um víða veröld að eiga samskipti við okkur í krafti nýrrar tækni," sagði forsetinn." Líklegt er að Ólafur Ragnar hafi ætlað að fylgja þessum orðum eftir því nokkru seinna tók forsetaembættið á leigu lénið forseti.is. Þar átti að vista heimasíðuna nýju. Síðan eru liðin meira en átta ár. Vefsíðan hefur alla tíð verið aðgengileg á netinu. Forsetaembættið hefur greitt af henni árleg gjöld - af almennafé að sjálfsögðu. Gallinn er bara sá að allan þennan tíma hefur ekkert efni verið að finna á síðunni, hvorki texta né myndir. Á vefsíðu, sem utanríkisráðuneytið heldur úti á ensku, iceland.is er að finna æviágrip forseta Íslands. Það er allt og sumt sem gerst hefur á síðast liðnum átta árum. Þeir fjölmörgu sem sakna forseta Íslands á netinu urðu glaðir þegar þeir lásu eftirfarandi í viðamikilli umfjöllun um Ólaf Ragnar Grímsson og forsetaferil hans í Tímariti Morgunblaðsins hinn 9. maí í vor "Annað atriði sem vera átti liður í nútímalegri starfsháttum forsetaembættisins en ekki hefur enn komist til framkvæmda er opnun heimasíðu þess, forseti.is. Nú hillir þó undir opnun hennar, að sögn forsetaskrifstofu. "Þegar hefur verið gengið frá öllum skrifuðum ræðum, fyrirlestrum og ávörpum forseta, dagskrám ferða hans, yfirliti atburða á hverju ári auk fróðleiks um embættið, sögu þess og Bessastaði. Þá hefur verið gengið frá í tölvutæku formi öllum nýársávörpum og innsetningarræðum fyrri forseta. Myndefni er í vinnslu. Umsjón með frágangi heimasíðunnar hefur fyrirtækið Hugvit," segir í svörum forsetaskrifstofunnar"Hálfu ári síðar hefur ekkert frekar spurst til forsetans á netinu. Þetta kemur á óvart í ljósi þess að embætti forseta Íslands hefur aldrei verið meira í sviðsljósinu en á þessu ári. Aldrei hafa fleiri sýnt áhuga á að sækja sér fróðleik um sögu embættisins, lög og reglur um það, viðhorf núverandi forseta og fyrirrennara hans. En almenningur kemur að lokuðum dyrum á netinu. Er ekki kominn tími til að tengja?Guðmundur Magnússon -gm@frettabladid.is Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Magnússon Í brennidepli Mest lesið Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Einarsdóttir Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald Skoðun Skoðun Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Einarsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson skrifar Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Skoðun Borgin sem hætti að hlusta skrifar Skoðun Virðing, virkni og góð lífsgæði alla ævi Ellý Tómasdóttir,Ólafía Ingólfsdóttir skrifar Skoðun 414 ástæður til að gera betur Anna Sigríður Hafliðadóttir skrifar Skoðun Barátta sem skiptir sköpum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Verkalýðsbarátta okkar daga Jónas Már Torfason skrifar Skoðun 1. maí: Sóknarfæri í jafnrétti eða skref aftur á bak? Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Styrkur okkar er velferð allra Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Sjá meira
Heita má að öll opinber embætti og stofnanir hér á landi hafi komið sér upp heimasíðu á netinu. Vilji almenningur fá upplýsingar um Alþingi, ríkisstjórnina, sveitarfélögin, dómsvaldið, kirkjuna, lögregluna, menningarstofnanir, skóla, sjúkrahús, eftirlitsaðila eða þjónustufyrirtæki á vegum hins opinbera þá er þær að finna á netinu. Á heimasíðum þessara aðila eru fréttir, skýrslur, yfirlit um starfsemi, upplýsingar um starfsmenn, símanúmer og netföng. Þetta er mjög þægilegt og lofsvert. Eitt embætti sker sig þó úr. Um það er nánast engar upplýsingar að fá á netinu. Þó er þetta eitt mikilvægasta og virðulegasta embætti Íslands: forsetaembættið sjálft. Vilji menn senda forseta Íslands eða starfsmönnum hans tölvupóst er engar leiðbeiningar um það að finna á netinu. Vilji menn fræðast um persónu forsetans og feril hans, fræðast um hagi hans, lesa ræður hans og greinar, kynna sér dagskrá hans eða fá vitneskju um upphaf og sögu forsetaembættisins, læra eitthvað um forsetasetrið á Bessastöðum eða embættisskrifstofuna í Reykjavík, þá er tímasóun að leita þess að netinu. Engar upplýsingar af þessu tagi er þar að finna. Þetta er undarlegt og menn velta að vonum fyrir sér hverju þetta sæti í þjóðfélagi sem sett hefur heimsmet í netnotkun almennings. Víst er að ekki skortir fé og ekki skortir hæfileikafólk á skrifstofu forsetans til að stofna og halda úti heimasíðu. Getur verið að forsetinn hafi einfaldlega ekki áhuga á að vera í sambandi við fólkið í landinu? Að hann vilji ekki láta ónáða sig? Að hann vilji ekki að almenningur fylgist um of með dagskrá sinni frá einum degi til annars? Það er erfitt að trúa slíku upp á jafn alþýðlegan mann og Ólaf Ragnar Grímsson. Þegar Ólafur Ragnar var nýtekinn við embætti forseta Íslands í fyrsta sinn fyrir rúmum átta árum birtist við hann viðtal í Morgunblaðinu (3. ágúst 1996). Undir fyrirsögninni Forsetaembættið opnar heimasíðu var eftirfarandi orð að finna: "Tölvu- og upplýsingakerfi forsetaembættisins hefur verið endurnýjað og er það Nýherji sem sér um þá hlið mála. Ólafur Ragnar kvaðst hafa lagt á það ríka áherslu að húsið yrði búið nýjustu samskiptatækni og henni yrði einnig komið fyrir á Bessastöðum, þannig að forsetaembættið geti hagnýtt sér allar þær upplýsingar sem það hefði yfir að ráða hvort heldur verið væri að vinna að málum á Bessastöðum eða á skrifstofunni. "Þannig munu allar upplýsingar liggja fyrir og vera aðgengilegar hvar sem er. Við munum opna heimasíðu og auðvelda þannig fólki bæði hér innanlands og um víða veröld að eiga samskipti við okkur í krafti nýrrar tækni," sagði forsetinn." Líklegt er að Ólafur Ragnar hafi ætlað að fylgja þessum orðum eftir því nokkru seinna tók forsetaembættið á leigu lénið forseti.is. Þar átti að vista heimasíðuna nýju. Síðan eru liðin meira en átta ár. Vefsíðan hefur alla tíð verið aðgengileg á netinu. Forsetaembættið hefur greitt af henni árleg gjöld - af almennafé að sjálfsögðu. Gallinn er bara sá að allan þennan tíma hefur ekkert efni verið að finna á síðunni, hvorki texta né myndir. Á vefsíðu, sem utanríkisráðuneytið heldur úti á ensku, iceland.is er að finna æviágrip forseta Íslands. Það er allt og sumt sem gerst hefur á síðast liðnum átta árum. Þeir fjölmörgu sem sakna forseta Íslands á netinu urðu glaðir þegar þeir lásu eftirfarandi í viðamikilli umfjöllun um Ólaf Ragnar Grímsson og forsetaferil hans í Tímariti Morgunblaðsins hinn 9. maí í vor "Annað atriði sem vera átti liður í nútímalegri starfsháttum forsetaembættisins en ekki hefur enn komist til framkvæmda er opnun heimasíðu þess, forseti.is. Nú hillir þó undir opnun hennar, að sögn forsetaskrifstofu. "Þegar hefur verið gengið frá öllum skrifuðum ræðum, fyrirlestrum og ávörpum forseta, dagskrám ferða hans, yfirliti atburða á hverju ári auk fróðleiks um embættið, sögu þess og Bessastaði. Þá hefur verið gengið frá í tölvutæku formi öllum nýársávörpum og innsetningarræðum fyrri forseta. Myndefni er í vinnslu. Umsjón með frágangi heimasíðunnar hefur fyrirtækið Hugvit," segir í svörum forsetaskrifstofunnar"Hálfu ári síðar hefur ekkert frekar spurst til forsetans á netinu. Þetta kemur á óvart í ljósi þess að embætti forseta Íslands hefur aldrei verið meira í sviðsljósinu en á þessu ári. Aldrei hafa fleiri sýnt áhuga á að sækja sér fróðleik um sögu embættisins, lög og reglur um það, viðhorf núverandi forseta og fyrirrennara hans. En almenningur kemur að lokuðum dyrum á netinu. Er ekki kominn tími til að tengja?Guðmundur Magnússon -gm@frettabladid.is
Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Einarsdóttir skrifar
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar