Með brækurnar á hælunum 23. ágúst 2005 00:01 Sven-Göran Eriksson er fyrsti erlendi þjálfarinn sem ráðinn er til að taka við enska landsliðinu í knattspyrnu og enginn efast um færni hans á því sviði. Undanfarna mánuði hefur hann þó verið í sviðsljósinu á röngum forsendum vegna samskipta sinna við skrifstofuglyðruna Faria Alam, sem er ein sín liðs að ríða enska knattspyrnusambandinu að fullu - í bókstaflegri merkingu. Faria þessi starfaði á skrifstofu enska knattspyrnusambandsins á sínum tíma og virtist hafa tælt bæði menn og konur til samræðis við sig, en fór svo í mál út af öllu saman. Sven-Göran var einn þeirra heppnu sem fengu að sænga hjá Fariu, sem þrátt fyrir að vera lausgirt, er hið föngulegasta fljóð. Eitthvað virðist konunni þó hafa verið farin að leiðast athyglin sem hún fékk á skrifstofunni, því hún afréð að fara með rúmstokkssögur sínar allar í ensku pressuna, sem át upp hvert orð og birti á síðum sínum - landsliðsþjálfaranum lofaða til mikillar armæðu. Mál þetta hefur lítið verið í fréttum undanfarnar vikur og sviðsljósið hefur aldrei þessu vant verið á axarsköftum þjálfarans á knattspyrnuvellinum, því sem kunnugt er, biðu Englendingar afhroð á Parken í Danmörku gegn sprækum heimamönnum fyrir viku. Kannski hefur Sven-Göran þótt ágæt tilbreyting að vera nú á milli tannana á fólki vegna mistaka tengdum knattspyrnu, en ekki vegna beinlausa bitans á sér. En sjaldan er ein báran stök. Nú hefur títt nefnd Faria látið á sér kræla á ný og í þetta sinn segir hún frá örvæntingarfullum tilraunum þess sænska til að fá sig á stefnumót vestur Ameríku, þegar enska landsliðið var þar við æfingar fyrir skömmu. Það má að vísu deila um það hvort það var af skynsemi eða heigulskap, sem Sven-Göran blés öll herlegheitin af skömmu áður en af þeim átti að verða og bar við ótta við að blöðin kæmust í málið. Téð Faria hefur verið dugleg að hrósa Svíanum fyrir fimi í bólinu og það er kannski ástæða þess að hann heldur ennþá sambandi við hana. Eriksson er ekki mjög fríður maður, heldur þvert á móti með ásjónu sem stöðvað gæti gangverk svissneskrar gauksklukku af um 50 metra færi. Vera má að Eriksson hafi einfaldlega of mikinn frítíma, því starf hans felst varla í öðru en að horfa á leiki þriggja liða í ensku úrvalsdeildinni viku eftir viku, auk þess sem hann bregður sér annað slagið til Spánar í sólina og fylgist með leikmönnum sínum verma varamannanbekk Madrídarliðsins. Englendingum er fjarri því að vera skemmt þegar þeir lesa um vergirni þjálfara síns á síðum dagblaðanna, því eins og allir vita er heimsmeistaramótið í knattspyrnu á næsta leiti og þar sætta enskir sig ekki við neitt annað en sigur frá stjörnum prýddu liði sínu. Því takmarki ná þeir þó ekki undir stjórn Sven-Göran Eriksson, því hann er að hafa enska knattspyrnusambandið að fífli með háttalagi sínu og virðist hafa alla vitræna hugsun í æxlunarfærunum. Baldur Beck - baldur@frettabladid.is Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gestapennar Í brennidepli Mest lesið Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Einarsdóttir Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald Skoðun Skoðun Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Einarsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson skrifar Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Skoðun Borgin sem hætti að hlusta skrifar Skoðun Virðing, virkni og góð lífsgæði alla ævi Ellý Tómasdóttir,Ólafía Ingólfsdóttir skrifar Skoðun 414 ástæður til að gera betur Anna Sigríður Hafliðadóttir skrifar Skoðun Barátta sem skiptir sköpum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Verkalýðsbarátta okkar daga Jónas Már Torfason skrifar Skoðun 1. maí: Sóknarfæri í jafnrétti eða skref aftur á bak? Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Styrkur okkar er velferð allra Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Sjá meira
Sven-Göran Eriksson er fyrsti erlendi þjálfarinn sem ráðinn er til að taka við enska landsliðinu í knattspyrnu og enginn efast um færni hans á því sviði. Undanfarna mánuði hefur hann þó verið í sviðsljósinu á röngum forsendum vegna samskipta sinna við skrifstofuglyðruna Faria Alam, sem er ein sín liðs að ríða enska knattspyrnusambandinu að fullu - í bókstaflegri merkingu. Faria þessi starfaði á skrifstofu enska knattspyrnusambandsins á sínum tíma og virtist hafa tælt bæði menn og konur til samræðis við sig, en fór svo í mál út af öllu saman. Sven-Göran var einn þeirra heppnu sem fengu að sænga hjá Fariu, sem þrátt fyrir að vera lausgirt, er hið föngulegasta fljóð. Eitthvað virðist konunni þó hafa verið farin að leiðast athyglin sem hún fékk á skrifstofunni, því hún afréð að fara með rúmstokkssögur sínar allar í ensku pressuna, sem át upp hvert orð og birti á síðum sínum - landsliðsþjálfaranum lofaða til mikillar armæðu. Mál þetta hefur lítið verið í fréttum undanfarnar vikur og sviðsljósið hefur aldrei þessu vant verið á axarsköftum þjálfarans á knattspyrnuvellinum, því sem kunnugt er, biðu Englendingar afhroð á Parken í Danmörku gegn sprækum heimamönnum fyrir viku. Kannski hefur Sven-Göran þótt ágæt tilbreyting að vera nú á milli tannana á fólki vegna mistaka tengdum knattspyrnu, en ekki vegna beinlausa bitans á sér. En sjaldan er ein báran stök. Nú hefur títt nefnd Faria látið á sér kræla á ný og í þetta sinn segir hún frá örvæntingarfullum tilraunum þess sænska til að fá sig á stefnumót vestur Ameríku, þegar enska landsliðið var þar við æfingar fyrir skömmu. Það má að vísu deila um það hvort það var af skynsemi eða heigulskap, sem Sven-Göran blés öll herlegheitin af skömmu áður en af þeim átti að verða og bar við ótta við að blöðin kæmust í málið. Téð Faria hefur verið dugleg að hrósa Svíanum fyrir fimi í bólinu og það er kannski ástæða þess að hann heldur ennþá sambandi við hana. Eriksson er ekki mjög fríður maður, heldur þvert á móti með ásjónu sem stöðvað gæti gangverk svissneskrar gauksklukku af um 50 metra færi. Vera má að Eriksson hafi einfaldlega of mikinn frítíma, því starf hans felst varla í öðru en að horfa á leiki þriggja liða í ensku úrvalsdeildinni viku eftir viku, auk þess sem hann bregður sér annað slagið til Spánar í sólina og fylgist með leikmönnum sínum verma varamannanbekk Madrídarliðsins. Englendingum er fjarri því að vera skemmt þegar þeir lesa um vergirni þjálfara síns á síðum dagblaðanna, því eins og allir vita er heimsmeistaramótið í knattspyrnu á næsta leiti og þar sætta enskir sig ekki við neitt annað en sigur frá stjörnum prýddu liði sínu. Því takmarki ná þeir þó ekki undir stjórn Sven-Göran Eriksson, því hann er að hafa enska knattspyrnusambandið að fífli með háttalagi sínu og virðist hafa alla vitræna hugsun í æxlunarfærunum. Baldur Beck - baldur@frettabladid.is
Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Einarsdóttir skrifar
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar