Hvers eiga Árbæingar að gjalda? Dagur B. Eggertsson skrifar 30. maí 2007 00:01 Það hefur verið hátíðarstemning í Árbænum undanfarna daga. Íþróttafélagið Fylkir er 40 ára og sumarið er skollið á. Hverfisbúar hafa því verið í hátíðarskapi. En í gær dró fyrir sólu. Þá er ég ekki að tala um vítaspyrnuna sem fór forgörðum á lokamínútu leiksins við Skagann (þó skítt væri), heldur hitt, að enn á ný þurfa hverfisbúar að hefja baráttu til að halda uppi eðlilegum tengslum við aðra borgarhluta í samgöngumálum. Það kostaði margra vikna baráttu nýliðinn vetur að fá lágmarksþjónustu strætó við Árbæjarhverfi eftir þá órökstuddu ákvörðun að fella niður akstur hraðleiðarinnar S5. Eftir að S5 hóf akstur komst aftur á tenging Árbæjarhverfis, Selás og Ártúnsholts við stærstu skóla og vinnustaði borgarinnar, án skiptingar. Í gær voru hverfisbúum hins vegar færðar þær fréttir að nú á enn að draga úr þjónustu strætó með akstri á aðeins hálftíma fresti. Skorið á skólanaVerst er þó að aftur á að skera á tengingu Árbæjarhverfis, Ártúnsholts, Seláss og Norðlingaholts við marga helstu skóla landsins og stærstu vinnustaði með því að hraðleiðin S5 keyri um Sæbraut í stað Miklubrautar! Þar með er ekki lengur bein tenging við Háskólann í Reykjavík, Háskóla Íslands, Kennaraháskólann, Fjöltækniskólann, Versló, MR, MH og Kvennaskólann, auk Landspítala – háskólasjúkrahúss. Þetta er furðuleg ráðstöfun og verður að teljast sérstaklega undarleg í ljósi áforma um gjaldfrjálsar almenningssamgöngur fyrir námsmenn næsta haust. Við þetta verður ekki unað og er hér með skorað á Árbæinga og annað áhugafólk um almenningssamgöngur, betri umferð og skynsamlega orkunýtingu að láta þetta mál til sín taka. Legið á fréttinni?Það er ekki síður merkilegt að þetta vanhugsaða mál skuli dúkka upp nú, aðeins örfáum dögum áður en byrja á að keyra eftir breyttu kerfi. Ekki er nema von að vagnstjórar skuli láta í sér heyra. Fyrir þingkosningar var meirihluti borgarstjórnar hins vegar á umhverfisfötunum og kynnti „miklu betri strætó“, sem var „fyrst og fremst“ af hinum 10 grænu skrefum í Reykjavík. Kannski er ekki að undra að færri ferðir og breytingar á leiðarkerfinu hafi ekki verið kynntar sem lið í því. Á fundi hverfisráðs Árbæjar í gær var umhverfisfötum hins vegar ekki til að dreifa. Þar kom jafnframt fram að þessar breytingar höfðu verið lengi í undirbúningi. Líklega miklu lengur en grænu skrefin. Í því ljósi gegnir það sérstakri furðu að samráð hafi ekki verið haft við hverfisráð borgarinnar og íbúa varðandi yfirvofandi breytingar. Ef einhvern lærdóm á að draga af endurskoðun leiðarkerfisins er hann einmitt sá að samráð sé lykilatriði. Að kynna orðinn hlut fimm dögum áður en hefja á akstur eftir nýju leiðarkerfi er ekki til neins. Gengur þetta verklag gegn skýrum og ítrekuðum óskum hverfisráða, íbúa, að ógleymdum fjölmörgum loforðum um samráð, bót og betrun. Örfáir dagar til að forða slysiÞetta þýðir að aðeins fáeinir dagar eru nú til að forða því að enn verði teknar slysalegar ákvarðanir um strætisvagnaþjónustu við Árbæinga. Það getur ekki verið sanngjarnt að Árbæingar þurfi öðrum hverfum fremur að berjast fyrir því að njóta sömu þjónustu í almenningssamgöngum og önnur hverfi og sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu. Kjarni málsinsKjarni málsins ætti að vera sá að vaxandi vitund um umhverfismál og samstaða um að aukin umferð ógni lífsgæðum í borginni ætti að kalla fram breiðan stuðning við eflingu almenningssamgangna. Fjöldi farþega í strætó óx í kjölfar nýja leiðarkerfisins, í fyrsta skipti í áraraðir, eða allt þar til skerðing á þjónustu olli bakslagi í þau segl. Í raun ættu stjórnmálamenn miklu frekar að sammælast um að kanna hvort og hvernig metnaðarfullt átak í almenningssamgöngum væri best úr garði gert. Því efling almenningssamgangna hefur sýnt sig vera ein hagkvæmasta og markvissasta leiðin til að bæta umferð og borgarbrag í bráð og lengd. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í borgarstjórn. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Dagur B. Eggertsson Mest lesið Halldór 04.07.2026 Halldór Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið Skoðun Skoðun Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mælanlegt sjálfstæði þjóðar Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Af hverju er netöryggisfræðsla grunninnviður? Margrét Valgerður Helgadóttir skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Hlustum á börn – líka þegar þau eru ósammála okkur Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hópverkefni Íslands Einar Örn Einarsson skrifar Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland að undirbúa nemendur fyrir framtíðina? Íris Þóra Birgisdóttir skrifar Sjá meira
Það hefur verið hátíðarstemning í Árbænum undanfarna daga. Íþróttafélagið Fylkir er 40 ára og sumarið er skollið á. Hverfisbúar hafa því verið í hátíðarskapi. En í gær dró fyrir sólu. Þá er ég ekki að tala um vítaspyrnuna sem fór forgörðum á lokamínútu leiksins við Skagann (þó skítt væri), heldur hitt, að enn á ný þurfa hverfisbúar að hefja baráttu til að halda uppi eðlilegum tengslum við aðra borgarhluta í samgöngumálum. Það kostaði margra vikna baráttu nýliðinn vetur að fá lágmarksþjónustu strætó við Árbæjarhverfi eftir þá órökstuddu ákvörðun að fella niður akstur hraðleiðarinnar S5. Eftir að S5 hóf akstur komst aftur á tenging Árbæjarhverfis, Selás og Ártúnsholts við stærstu skóla og vinnustaði borgarinnar, án skiptingar. Í gær voru hverfisbúum hins vegar færðar þær fréttir að nú á enn að draga úr þjónustu strætó með akstri á aðeins hálftíma fresti. Skorið á skólanaVerst er þó að aftur á að skera á tengingu Árbæjarhverfis, Ártúnsholts, Seláss og Norðlingaholts við marga helstu skóla landsins og stærstu vinnustaði með því að hraðleiðin S5 keyri um Sæbraut í stað Miklubrautar! Þar með er ekki lengur bein tenging við Háskólann í Reykjavík, Háskóla Íslands, Kennaraháskólann, Fjöltækniskólann, Versló, MR, MH og Kvennaskólann, auk Landspítala – háskólasjúkrahúss. Þetta er furðuleg ráðstöfun og verður að teljast sérstaklega undarleg í ljósi áforma um gjaldfrjálsar almenningssamgöngur fyrir námsmenn næsta haust. Við þetta verður ekki unað og er hér með skorað á Árbæinga og annað áhugafólk um almenningssamgöngur, betri umferð og skynsamlega orkunýtingu að láta þetta mál til sín taka. Legið á fréttinni?Það er ekki síður merkilegt að þetta vanhugsaða mál skuli dúkka upp nú, aðeins örfáum dögum áður en byrja á að keyra eftir breyttu kerfi. Ekki er nema von að vagnstjórar skuli láta í sér heyra. Fyrir þingkosningar var meirihluti borgarstjórnar hins vegar á umhverfisfötunum og kynnti „miklu betri strætó“, sem var „fyrst og fremst“ af hinum 10 grænu skrefum í Reykjavík. Kannski er ekki að undra að færri ferðir og breytingar á leiðarkerfinu hafi ekki verið kynntar sem lið í því. Á fundi hverfisráðs Árbæjar í gær var umhverfisfötum hins vegar ekki til að dreifa. Þar kom jafnframt fram að þessar breytingar höfðu verið lengi í undirbúningi. Líklega miklu lengur en grænu skrefin. Í því ljósi gegnir það sérstakri furðu að samráð hafi ekki verið haft við hverfisráð borgarinnar og íbúa varðandi yfirvofandi breytingar. Ef einhvern lærdóm á að draga af endurskoðun leiðarkerfisins er hann einmitt sá að samráð sé lykilatriði. Að kynna orðinn hlut fimm dögum áður en hefja á akstur eftir nýju leiðarkerfi er ekki til neins. Gengur þetta verklag gegn skýrum og ítrekuðum óskum hverfisráða, íbúa, að ógleymdum fjölmörgum loforðum um samráð, bót og betrun. Örfáir dagar til að forða slysiÞetta þýðir að aðeins fáeinir dagar eru nú til að forða því að enn verði teknar slysalegar ákvarðanir um strætisvagnaþjónustu við Árbæinga. Það getur ekki verið sanngjarnt að Árbæingar þurfi öðrum hverfum fremur að berjast fyrir því að njóta sömu þjónustu í almenningssamgöngum og önnur hverfi og sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu. Kjarni málsinsKjarni málsins ætti að vera sá að vaxandi vitund um umhverfismál og samstaða um að aukin umferð ógni lífsgæðum í borginni ætti að kalla fram breiðan stuðning við eflingu almenningssamgangna. Fjöldi farþega í strætó óx í kjölfar nýja leiðarkerfisins, í fyrsta skipti í áraraðir, eða allt þar til skerðing á þjónustu olli bakslagi í þau segl. Í raun ættu stjórnmálamenn miklu frekar að sammælast um að kanna hvort og hvernig metnaðarfullt átak í almenningssamgöngum væri best úr garði gert. Því efling almenningssamgangna hefur sýnt sig vera ein hagkvæmasta og markvissasta leiðin til að bæta umferð og borgarbrag í bráð og lengd. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í borgarstjórn.