Verkin lofa Guðrúnu Margréti Pálsdóttur forsetaframbjóðanda Tryggvi Ólafsson skrifar 23. júní 2016 13:19 Fagna ber framboði Guðrúnar Margrétar Pálsdóttur til forseta lýðveldisins. Guðrún er kona með stórt hjarta og full kærleika til alls sem lifir sem sést best af störfum hennar fyrir fátæka í þriðja heiminum. Guðrún er fulltrúi sjónarmiða sem áttu stóran þátt í að íslensk þjóð lyftist upp úr fátækt til bjargálna. Um aldamótin 1900 voru Íslendingar um 75 þúsund og talin fátækust þjóða Evrópu, þjóðin bjó að miklum náttúruauðlindum en skorti bæði þekkingu og tæki til að nýta þær. Alvarlegir sjúkdómar voru landlægir svo sem berklar og holdsveiki auk þess voru slys mjög tíð bæði á sjó og í landi sem hjuggu stór skörð og sviptu fjölskyldur lifibrauði og hamingju. Hve miklu hjálp útlendinga skipti hefur ekki verið nægur gaumur gefin, hátt á annað hundrað kaþólskar nunnur gáfu okkur starfsæfi sína á síðustu öld sem hjúkrunar og kennslukonur. Að baki hverrar nunnu stóðu margir stuðningsaðilar sem tóku þátt í að byggja sjúkrahús og skóla í Reykjavík, Hafnarfirði og Stykkishólmi. Ljóst er að mörgum mannslífum var bjargað og menntunarstig þjóðarinnar lyftist sem jók þrótt og dáð Íslendinga. Guðrún Margrét er hinn þakkláti Íslendingur sem vill að þjóðin breyti kjörum fátækra þjóða eins og okkur var hjálpað. Guðrún Margrét er ekki manneskja sem horfir á og lætur ranglæti og eymd viðgangast án afskipta. Hún er ein af stofnendum ABC barnahjálpar og launalaus framkvæmdastjóri til 23 ára. ABC hefur fáa launaða starfsmenn hér heima en tæp fimmta þúsund íslenskra stuðningsaðila sem eru í raun hin mikla vél starfsins. Hugsjón um menntun örfátækra barna í þriðja heiminum hefur breytt lífi tugþúsunda barna með því að stofna og reka skóla í 8 löndum. Fjöldi þeirra hafa lokið sveinsprófi sem iðnaðarmenn eða háskólaprófi svo áhrif þeirra í samfélaginu koma með að skipta miklu. Hvert barn sem fær stuðning til náms í barna og unglingaskóla á möguleika á góðri framtíð sér og afkomendum sínum til handa. Margir verða hissa á þegar þeim er bent á að með því að styrkja eitt barn er mjög líklegt að afkomendur þess verði að fjórum kynslóðum liðnum milli 200 til 250 læsir, jafnvel vel menntaðir. Öruggt er að úr hinum mikla fjölda sem íslendingar hafa stutt koma einn og einn mjög öflugur einstaklingur, sem breyta miklu fyrir samfélag sitt. Saga okkar geymir mörg dæmi um fátæka menn sem áttu varla önnur örlög en fátæktarbasl en fengu tækifæri til menntunar. Eitt glæstasta dæmið er Bjarni Sívertsen sem kallaður er faðir Hafnarfjarðar. Foreldrar hans voru fátækir, Bjarni fæddist 1763 í Nesi í Selvoginum. Hann kvæntist vel stæðri ekkju sem kenndi honum 20 ára lestur, skrift og reikning. Hann lagði til atlögu við dönsku kaupmennina og hóf verslunarrekstur og útgerð, einnig byggði Bjarni upp stærstu skipasmíðastöð landsins í Hafnarfirði. Skipin sem smíðuð voru í firðinum voru það stór að þeim var beitt á dýpri mið en landsmenn höfðu áður gert. Þegar hæst stóð hafði hann nokkur kaupskip í förum til Hafnar, Ítalíu og Spánar. Danski konungurinn heiðraði Bjarna með riddarakrossi Dannebrogsorðunnar sem var fáheyrt, fyrir að ná úr höndum ensk aðalsmanns og sjóræningja landsjóðnum. Bjarni sótti sjóðinn fyrir dómi í London. Thomas Gilpin var með víkingaleyfi og mátti samkvæmt því ræna eigum danska konungsins en Bjarni sá við honum og var kallaður Bjarni riddari frá því. Saga Bjarna er mikið ævintýri, ævintýri sem aldrei hefði orðið ef hann hefði ekki fengið menntun. Hann var hæfileikamaður á réttum stað og tíma. Kennsla Rannveigar konu hans bar háa rentu þjóðinni til gæfu við vitum ekki hversu margir „Bjarnar“ hafa orðið til vegna framlags frá Íslandi. Fæðingartíðnin er mikil í þriðja heiminum og algengt að hver kona eignist fleiri en 4 börn. Með því að veita barni menntun getur hver sem er ráðist að alvarlegri ógn mannkyns sem er offjölgun. Menntun eflir þjóðir og þær fjölga sér hægt eða jafnvel ekki. Með menntun er ráðist að mörgum mest aðkallandi vandamálum sem lífið á jörðinni stendur frammi fyrir. Guðrún er hæglát kona, þeir sem til þekkja vita að í raun er vegsemd hennar mest þar sem verk hennar standa. Árangur ABC barnahjálpar, SOS Barnaþorpa og Unicef er undur sem þjóðin ætti að vera stoltari af. Með því að kjósa Guðrúnu Margréti Pálsdóttur veitirðu brautargengi viðhorfum að löngu sé tímabært að launa fyrir hjálpina sem þjóðin hlaut þegar mest á þurfti. Hún mun beita sér á forsetastóli fyrir auknum náungakærleika ekki síður hér heima með því að hvetja til að fólk gefi af sér til fátækra því þeir eru líka meðal okkar á Íslandi. Við höfum heyrt að um 6000 íslensk börn líði skort, mannúð þarf að auka á Íslandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Forsetakosningar 2016 Skoðun Mest lesið Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar Skoðun Viljum við kvótavæða sjókvíaeldið? Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas skrifar Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Sjá meira
Fagna ber framboði Guðrúnar Margrétar Pálsdóttur til forseta lýðveldisins. Guðrún er kona með stórt hjarta og full kærleika til alls sem lifir sem sést best af störfum hennar fyrir fátæka í þriðja heiminum. Guðrún er fulltrúi sjónarmiða sem áttu stóran þátt í að íslensk þjóð lyftist upp úr fátækt til bjargálna. Um aldamótin 1900 voru Íslendingar um 75 þúsund og talin fátækust þjóða Evrópu, þjóðin bjó að miklum náttúruauðlindum en skorti bæði þekkingu og tæki til að nýta þær. Alvarlegir sjúkdómar voru landlægir svo sem berklar og holdsveiki auk þess voru slys mjög tíð bæði á sjó og í landi sem hjuggu stór skörð og sviptu fjölskyldur lifibrauði og hamingju. Hve miklu hjálp útlendinga skipti hefur ekki verið nægur gaumur gefin, hátt á annað hundrað kaþólskar nunnur gáfu okkur starfsæfi sína á síðustu öld sem hjúkrunar og kennslukonur. Að baki hverrar nunnu stóðu margir stuðningsaðilar sem tóku þátt í að byggja sjúkrahús og skóla í Reykjavík, Hafnarfirði og Stykkishólmi. Ljóst er að mörgum mannslífum var bjargað og menntunarstig þjóðarinnar lyftist sem jók þrótt og dáð Íslendinga. Guðrún Margrét er hinn þakkláti Íslendingur sem vill að þjóðin breyti kjörum fátækra þjóða eins og okkur var hjálpað. Guðrún Margrét er ekki manneskja sem horfir á og lætur ranglæti og eymd viðgangast án afskipta. Hún er ein af stofnendum ABC barnahjálpar og launalaus framkvæmdastjóri til 23 ára. ABC hefur fáa launaða starfsmenn hér heima en tæp fimmta þúsund íslenskra stuðningsaðila sem eru í raun hin mikla vél starfsins. Hugsjón um menntun örfátækra barna í þriðja heiminum hefur breytt lífi tugþúsunda barna með því að stofna og reka skóla í 8 löndum. Fjöldi þeirra hafa lokið sveinsprófi sem iðnaðarmenn eða háskólaprófi svo áhrif þeirra í samfélaginu koma með að skipta miklu. Hvert barn sem fær stuðning til náms í barna og unglingaskóla á möguleika á góðri framtíð sér og afkomendum sínum til handa. Margir verða hissa á þegar þeim er bent á að með því að styrkja eitt barn er mjög líklegt að afkomendur þess verði að fjórum kynslóðum liðnum milli 200 til 250 læsir, jafnvel vel menntaðir. Öruggt er að úr hinum mikla fjölda sem íslendingar hafa stutt koma einn og einn mjög öflugur einstaklingur, sem breyta miklu fyrir samfélag sitt. Saga okkar geymir mörg dæmi um fátæka menn sem áttu varla önnur örlög en fátæktarbasl en fengu tækifæri til menntunar. Eitt glæstasta dæmið er Bjarni Sívertsen sem kallaður er faðir Hafnarfjarðar. Foreldrar hans voru fátækir, Bjarni fæddist 1763 í Nesi í Selvoginum. Hann kvæntist vel stæðri ekkju sem kenndi honum 20 ára lestur, skrift og reikning. Hann lagði til atlögu við dönsku kaupmennina og hóf verslunarrekstur og útgerð, einnig byggði Bjarni upp stærstu skipasmíðastöð landsins í Hafnarfirði. Skipin sem smíðuð voru í firðinum voru það stór að þeim var beitt á dýpri mið en landsmenn höfðu áður gert. Þegar hæst stóð hafði hann nokkur kaupskip í förum til Hafnar, Ítalíu og Spánar. Danski konungurinn heiðraði Bjarna með riddarakrossi Dannebrogsorðunnar sem var fáheyrt, fyrir að ná úr höndum ensk aðalsmanns og sjóræningja landsjóðnum. Bjarni sótti sjóðinn fyrir dómi í London. Thomas Gilpin var með víkingaleyfi og mátti samkvæmt því ræna eigum danska konungsins en Bjarni sá við honum og var kallaður Bjarni riddari frá því. Saga Bjarna er mikið ævintýri, ævintýri sem aldrei hefði orðið ef hann hefði ekki fengið menntun. Hann var hæfileikamaður á réttum stað og tíma. Kennsla Rannveigar konu hans bar háa rentu þjóðinni til gæfu við vitum ekki hversu margir „Bjarnar“ hafa orðið til vegna framlags frá Íslandi. Fæðingartíðnin er mikil í þriðja heiminum og algengt að hver kona eignist fleiri en 4 börn. Með því að veita barni menntun getur hver sem er ráðist að alvarlegri ógn mannkyns sem er offjölgun. Menntun eflir þjóðir og þær fjölga sér hægt eða jafnvel ekki. Með menntun er ráðist að mörgum mest aðkallandi vandamálum sem lífið á jörðinni stendur frammi fyrir. Guðrún er hæglát kona, þeir sem til þekkja vita að í raun er vegsemd hennar mest þar sem verk hennar standa. Árangur ABC barnahjálpar, SOS Barnaþorpa og Unicef er undur sem þjóðin ætti að vera stoltari af. Með því að kjósa Guðrúnu Margréti Pálsdóttur veitirðu brautargengi viðhorfum að löngu sé tímabært að launa fyrir hjálpina sem þjóðin hlaut þegar mest á þurfti. Hún mun beita sér á forsetastóli fyrir auknum náungakærleika ekki síður hér heima með því að hvetja til að fólk gefi af sér til fátækra því þeir eru líka meðal okkar á Íslandi. Við höfum heyrt að um 6000 íslensk börn líði skort, mannúð þarf að auka á Íslandi.
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar
Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar