Feðradagur 2018 Kristinn Sigurjónsson skrifar 10. nóvember 2018 13:00 Feðradagurinn er annar sunnudagur í nóvember. Hann var haldinn opinberlega í fyrsta skipti 14. nóv 2006. Nú er hann 11. nóv. Í tilefni þess var haldin ráðstefna í Nordica hóteli með Magnúsi Stefánssyni félagsmálaráðherra sem flutti ávarp á ráðstefnunni. Heiðursgestur var fyrrverandi forseti Íslands, Vigdís Finnbogadóttir. Ráðstefnan var líka haldin í samvinnu við Jafnréttisstofu og Félag ábyrgra feðra (nú Félag um foreldrajafnrétti). Þarna voru bæði innlendir og erlendir fyrirlestrar. Það var ekki að ástæðulausu að dagurinn var gerður hátíðlegur, því það hefur hallað mjög á rétt feðra til að umgangast börn sín. Það sem er börnum mikilvægast er öryggi og að njóta ástar. Það er börnum mjög mikilvægt að hafa einhvern sem það getur leitað til með sín hugðarefni og vandamál. Rannsóknir Fjöldi rannsókna sem fjölmiðlar vilja ekki segja frá, sýna að börn sem ekki njóta samvistar beggja foreldra upplifa óöryggi og vanlíðan sem auka líkur á að þau einangrist, þjáist af athyglisbresti og leiðast út í eiturlyf. Enda er þetta gróft ofbeldi gegn varnarlausum börnum. Nú undanfarið hefur mikið verið fjallað um eiturlyfjavanda barna, en ekkert hugað að þessum þætti, algjör þöggun. Ekkert hafði gerst árin á undan í réttindabaráttu feðra, því var það von að feðradagurinn með þátttöku hins opinbera myndi eitthvað laga þetta. Það sem verra var að á næstu 4 árum gerðist heldur ekkert, svo Félag um foreldrajafnrétti rakti þróunina fram að því að birta auglýsinguna hér til hægri. Þá var Samfylkingarkonan Jóhann Sigurðardóttir forsætisráðherra, en sá flokkur auglýsir sig mikið á þann veg að vera á móti ofbeldi. Fyrst birtist auglýsingin 2009 og svo aftur 2010 með formálanum: „ÞVÍ MIÐUR!, VEGNA ÞESS AÐ EKKERT HEFUR GERST Í RÉTTINDAMÁLUM FORSJÁRLASRA FORELDRA UNDANFAIÐ ÁR, NEYÐUMST VIÐ TIL AÐ BIRTA SÖMU AUGLÝSINGU AFTUR. 8. NÓVEMBER 2009 FEÐRADAGURINN Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra og ríkisstjórn Íslands. Hér eru blákaldar staðreyndir úr „jafnréttis- og mannréttindaríkinu Íslandi“ Er þetta boðlegt börnum þessarar þjóðar? 1. Ísland rekur lestina af öllum Norðurlöndunum í málefnum skilnaðarbarna og feðra, samkvæmt nýrri skýrslu Félagsmálaráðuneytisins. 2, Í skýrslu Félagsmálaráðuneytisins kemur fram að mæður verða í 92-95% tilvika með lögheimili og öll helstu réttindi barna við skilnað foreldra. 3. Kynbundinn munur er meiri og alvarlegri en í öðrum sambærilegum málaflokkum. Ríkisrekin jafnréttisbarátta neitar að horfast í augu við staðreyndirnar. 4. Börn á Íslandi eiga ekki sama rétt til feðra sinna og mæðra við skilnað. Þar með er jafnrétti kynjanna í málaflokki forsjár- og umgengnis mála ekki viðurkennt á Íslandi. 5. Sýslumannsembættin skammta flestum skilnaðarbörnum 4-6 daga í mánuði með feðrum sínum. Dómsmálaráðuneytið staðfestir yfirleitt slík mannréttindabrot. Af því bara? 6. Sýslumannsembættin telja yfirleitt að skilnaðar börn eigi ekki að dvelja hjá feðrum sínum og föðurfjölskyldum á aðfangadegi jóla. Dómsmálaráðuneytið staðfestir yfirleitt slík mann réttinda brot. Af því bara? 7. Sýslumannsembættin láta feður greiða meðlög algerlega óháð samvistum og eigin framfærslu þeirra við börn sín. 8. Íslenskum dómurum er ekki ennþá treyst fyrir því að komast að bestu niðurstöðu fyrir börnin þegar til forsjármála kemur, eini málaflokkurinn þar sem þeim er ekki treyst. 9. Dómara ber að svipta annað foreldri forsjá, skv. lögum, þegar til ágreinings kemur, það reynist auðvelt þegar feður eru sviptir, eins og að drekka vatn að því er virðist. 10. Tilefnislausar umgengnistálmanir eru algengar á Íslandi, þær eru gróft ofbeldi og mannréttinda brot. Tálmanir á að meðhöndla eins og hvern annan refsiverðan glæp og ofbeldisverk. Foreldri sem þverbrýtur forsjárskyldur sínar með slíku athæfi sviptir börn hinu foreldri sínu og stórfjölskyldu sinni, mánuðum og jafnvel árum saman. 11. Embætti Umboðsmanns barna er gagnslaust með öllu, hefur ekki gert nokkurn skapaðan hlut til þess að leiðrétta mannréttindabrot á börnum Íslands í forsjár- og umgengnismálum. 12. Skilnaðarhrina getur fylgt í kjölfar efnahags hrunsins, þúsundir barna verða þá af eðlilegu sambandi og uppeldi hjá feðrum sínum og föður fjölskyldum. Talið er að á Íslandi séu allt að 20.000 skilnaðarbörn. (árið 2009, innsk. höf.) SKORUM Á RÍKISSTJÓRN ÍSLANDS AÐ TAKA MEÐ FESTU Á ÞESSUM MANNRÉTTINDABROTUM! ÞAU ERU STÓRT LÝTI Á ÍSLENSKU SAMFÉLAGI ? FORÐUMST AÐ FORSÆTIS RÁÐHERRA ÞJÓÐARINNAR ÞURFI AÐ BIÐJA ÍSLENSK SKILNAÐARBÖRN AFSÖKUNAR Á KOMANDI ÁRUM...........! Styrkjum baráttuna fyrir foreldrajafnrétti þar sem vandamálin fara stöðugt vaxandi með breyttu fjölskyldumynstri. Gerist meðlimir í Félagi um Foreldrajafnrétti - Ársgjald einungis kr 2.000 (árið 2010 innsk. höf.) Skráning á www.foreldrajafnrétti.is.“ Það er bæði sorgleg og grætilegt að í dag 9 árum eftir að auglýsingin var fyrst birt og 12 árum eftir að ráðstefnan var haldin hefur enn ekkert gerst. Hin síðari ár hafa fjöldskyldumynstur breyst mjög mikið, algengt að börn eigi tvær fjöldskyldur og þar sem samkomulagið er gott og þau njóta ástar og umhyggju, þá vegnar börnunum vel. Börnin eiga sér fáa málsvara, því réttleysi tálmaðra feðra er svo algjört að þeir þora ekki að opna muninn börnum sínum til varnar. Dæmin sanna að þeir sem hafa vogað sér að verja þessi börn hafa mátt gjalda harkalega fyrir það. Það hefur verið ráðist harkalega að þingmönnum sem voga sér að rétt hlut barnanna á þingi. Látum ekki annan áratug líða án þess að nokkuð gerist. Höfundur er verkfræðingur og faðir Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Feðradagurinn Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Sjá meira
Feðradagurinn er annar sunnudagur í nóvember. Hann var haldinn opinberlega í fyrsta skipti 14. nóv 2006. Nú er hann 11. nóv. Í tilefni þess var haldin ráðstefna í Nordica hóteli með Magnúsi Stefánssyni félagsmálaráðherra sem flutti ávarp á ráðstefnunni. Heiðursgestur var fyrrverandi forseti Íslands, Vigdís Finnbogadóttir. Ráðstefnan var líka haldin í samvinnu við Jafnréttisstofu og Félag ábyrgra feðra (nú Félag um foreldrajafnrétti). Þarna voru bæði innlendir og erlendir fyrirlestrar. Það var ekki að ástæðulausu að dagurinn var gerður hátíðlegur, því það hefur hallað mjög á rétt feðra til að umgangast börn sín. Það sem er börnum mikilvægast er öryggi og að njóta ástar. Það er börnum mjög mikilvægt að hafa einhvern sem það getur leitað til með sín hugðarefni og vandamál. Rannsóknir Fjöldi rannsókna sem fjölmiðlar vilja ekki segja frá, sýna að börn sem ekki njóta samvistar beggja foreldra upplifa óöryggi og vanlíðan sem auka líkur á að þau einangrist, þjáist af athyglisbresti og leiðast út í eiturlyf. Enda er þetta gróft ofbeldi gegn varnarlausum börnum. Nú undanfarið hefur mikið verið fjallað um eiturlyfjavanda barna, en ekkert hugað að þessum þætti, algjör þöggun. Ekkert hafði gerst árin á undan í réttindabaráttu feðra, því var það von að feðradagurinn með þátttöku hins opinbera myndi eitthvað laga þetta. Það sem verra var að á næstu 4 árum gerðist heldur ekkert, svo Félag um foreldrajafnrétti rakti þróunina fram að því að birta auglýsinguna hér til hægri. Þá var Samfylkingarkonan Jóhann Sigurðardóttir forsætisráðherra, en sá flokkur auglýsir sig mikið á þann veg að vera á móti ofbeldi. Fyrst birtist auglýsingin 2009 og svo aftur 2010 með formálanum: „ÞVÍ MIÐUR!, VEGNA ÞESS AÐ EKKERT HEFUR GERST Í RÉTTINDAMÁLUM FORSJÁRLASRA FORELDRA UNDANFAIÐ ÁR, NEYÐUMST VIÐ TIL AÐ BIRTA SÖMU AUGLÝSINGU AFTUR. 8. NÓVEMBER 2009 FEÐRADAGURINN Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra og ríkisstjórn Íslands. Hér eru blákaldar staðreyndir úr „jafnréttis- og mannréttindaríkinu Íslandi“ Er þetta boðlegt börnum þessarar þjóðar? 1. Ísland rekur lestina af öllum Norðurlöndunum í málefnum skilnaðarbarna og feðra, samkvæmt nýrri skýrslu Félagsmálaráðuneytisins. 2, Í skýrslu Félagsmálaráðuneytisins kemur fram að mæður verða í 92-95% tilvika með lögheimili og öll helstu réttindi barna við skilnað foreldra. 3. Kynbundinn munur er meiri og alvarlegri en í öðrum sambærilegum málaflokkum. Ríkisrekin jafnréttisbarátta neitar að horfast í augu við staðreyndirnar. 4. Börn á Íslandi eiga ekki sama rétt til feðra sinna og mæðra við skilnað. Þar með er jafnrétti kynjanna í málaflokki forsjár- og umgengnis mála ekki viðurkennt á Íslandi. 5. Sýslumannsembættin skammta flestum skilnaðarbörnum 4-6 daga í mánuði með feðrum sínum. Dómsmálaráðuneytið staðfestir yfirleitt slík mannréttindabrot. Af því bara? 6. Sýslumannsembættin telja yfirleitt að skilnaðar börn eigi ekki að dvelja hjá feðrum sínum og föðurfjölskyldum á aðfangadegi jóla. Dómsmálaráðuneytið staðfestir yfirleitt slík mann réttinda brot. Af því bara? 7. Sýslumannsembættin láta feður greiða meðlög algerlega óháð samvistum og eigin framfærslu þeirra við börn sín. 8. Íslenskum dómurum er ekki ennþá treyst fyrir því að komast að bestu niðurstöðu fyrir börnin þegar til forsjármála kemur, eini málaflokkurinn þar sem þeim er ekki treyst. 9. Dómara ber að svipta annað foreldri forsjá, skv. lögum, þegar til ágreinings kemur, það reynist auðvelt þegar feður eru sviptir, eins og að drekka vatn að því er virðist. 10. Tilefnislausar umgengnistálmanir eru algengar á Íslandi, þær eru gróft ofbeldi og mannréttinda brot. Tálmanir á að meðhöndla eins og hvern annan refsiverðan glæp og ofbeldisverk. Foreldri sem þverbrýtur forsjárskyldur sínar með slíku athæfi sviptir börn hinu foreldri sínu og stórfjölskyldu sinni, mánuðum og jafnvel árum saman. 11. Embætti Umboðsmanns barna er gagnslaust með öllu, hefur ekki gert nokkurn skapaðan hlut til þess að leiðrétta mannréttindabrot á börnum Íslands í forsjár- og umgengnismálum. 12. Skilnaðarhrina getur fylgt í kjölfar efnahags hrunsins, þúsundir barna verða þá af eðlilegu sambandi og uppeldi hjá feðrum sínum og föður fjölskyldum. Talið er að á Íslandi séu allt að 20.000 skilnaðarbörn. (árið 2009, innsk. höf.) SKORUM Á RÍKISSTJÓRN ÍSLANDS AÐ TAKA MEÐ FESTU Á ÞESSUM MANNRÉTTINDABROTUM! ÞAU ERU STÓRT LÝTI Á ÍSLENSKU SAMFÉLAGI ? FORÐUMST AÐ FORSÆTIS RÁÐHERRA ÞJÓÐARINNAR ÞURFI AÐ BIÐJA ÍSLENSK SKILNAÐARBÖRN AFSÖKUNAR Á KOMANDI ÁRUM...........! Styrkjum baráttuna fyrir foreldrajafnrétti þar sem vandamálin fara stöðugt vaxandi með breyttu fjölskyldumynstri. Gerist meðlimir í Félagi um Foreldrajafnrétti - Ársgjald einungis kr 2.000 (árið 2010 innsk. höf.) Skráning á www.foreldrajafnrétti.is.“ Það er bæði sorgleg og grætilegt að í dag 9 árum eftir að auglýsingin var fyrst birt og 12 árum eftir að ráðstefnan var haldin hefur enn ekkert gerst. Hin síðari ár hafa fjöldskyldumynstur breyst mjög mikið, algengt að börn eigi tvær fjöldskyldur og þar sem samkomulagið er gott og þau njóta ástar og umhyggju, þá vegnar börnunum vel. Börnin eiga sér fáa málsvara, því réttleysi tálmaðra feðra er svo algjört að þeir þora ekki að opna muninn börnum sínum til varnar. Dæmin sanna að þeir sem hafa vogað sér að verja þessi börn hafa mátt gjalda harkalega fyrir það. Það hefur verið ráðist harkalega að þingmönnum sem voga sér að rétt hlut barnanna á þingi. Látum ekki annan áratug líða án þess að nokkuð gerist. Höfundur er verkfræðingur og faðir
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar