Ísland þurfi ekki á stöðugleika Sjálfstæðisflokksins að halda sem byggi á að örfáir hafi þorra gæðanna

„Til að halda góðu jafnvægi þarftu að vera á hæfilegri ferð – of mikill hraði veldur því að þú missir stjórn en ef það hægir of á þér verður erfiðara að halda jafnvægi og stoppirðu – missirðu jafnvægið og dettur.“

Þessa myndlíkingu dró Logi Már Einarsson, formaður Samfylkingarinnar, upp á flokksstjórnarfundi Samfylkingarinnar sem fer fram á Bifröst í dag. Hann fór um víðan völl og fjallaði um efnahagsmál, jöfnuð, kjaramál og loftslagsmál svo eitthvað sé nefnt.

Ástæðan fyrir því að Logi notaði reiðhjólamyndlíkinguna segir hann að sé sú að Sjálfstæðisflokknum sé tíðrætt um stöðugleika og jafnvægi. Þess má geta að Logi er þekktur fyrir litríka notkun á tungumálinu en hann grípur oft og tíðum til myndlíkinga til að gera grein fyrir skoðun sinni.

„Við þurfum hins vegar ekki á jafnvægi Sjálfstæðisflokksins að halda sem byggir á því að örfáir sitja öðru megin á vegasaltinu, með þorra gæðanna en allur almenningur heldur jafnvægi hinum megin.“

Logi segir að hinn margumtalaði stöðugleiki flokksins byggi á íhaldssemi og kyrrstöðu. „Og stöðnuðum samfélögum vegnar ekki vel til lengdar. Við þurfum framþróun og sókn sem byggir á almennri þátttöku fólks og hún næst ekki nema allir búi við sómasamleg lífskjör.“

Samfélagsgerð óréttlætis

Hann segir að ástæðan fyrir því að börn sem alast upp á efnameiri heimilum séu líklegri til að verða með háar tekjur síðar á lífsleiðinni hafi ekkert með upplag einstaklingsins að gera heldur allt með samfélagsgerð sem skorti jafnrétti og réttlæti. Hið sama gildir um lágt hlutfall kvenna í stjórnum fyrirtækja að sögn Loga.

 

Ekki aðeins launahækkanir sem tryggja góð lífsskilyrði

 

Logi tekur þá kjaramálin til umfjöllunar í ræðu sinni og einkum þátt ríkisstjórnarinnar sem hefði átt að liðka fyrir viðræðunum með sannfærandi hætti að mati Loga.

„Talsmenn launþegahreyfingarinnar og reyndar einnig atvinnulífsins hafa margsinnis bent á að það er fleira en launahækkanir sem tryggja góð lífsskilyrði; réttlátt skattkerfi, almennari barna- og húsnæðisbætur, gjaldfrjáls almannaþjónusta en ekki síst öruggur húsnæðismarkaður. Þetta er samhljóða hugmyndafræði Samfylkingarinnar sem margoft hefur lagt fram tillögur í þessa átt,“ segir Logi.

Hann bendir á að í stjórnarmyndunarviðræðum hafi Samfylkingin lagt sérstaka áherslu á að nauðsynlegt væri að næsta ríkisstjórn yrði mynduð í kringum almenna lífskjarasókn því án hennar skapaðist erfið staða á vinnumarkaði. „Það er nú komið á daginn. Vinstri græn og Framsókn völdu aðra samstarfsaðila og því situr ríkisstjórn Sjálfstæðisflokksins undir forystu Katrínar Jakobsdóttur.“

Logi segir að skattbreytingartillaga ríkisstjórnarinnar hefði verið blaut tuska í andlitið á launafólki sem fylgt hafi verið eftir með kaldri gusu þegar í ljós hefði komið að frysta ætti persónuafslátt samhliða breytingum á skattkerfinu.

„Millitekjuhópunum var gefið langt nef og skerðast barnabætur þeirra skarpar en áður og vaxtabótakerfið er nánast sagnfræði. Með veikari krónu, hærri vöxtum og verðlagi gæti almenningur á endanum staðið uppi með kjararýrnun.“

Segir hægri stefnuna dafna vel undir verndarvæng VG og Framsóknar

Hann segir hægri stefnuna dafna ágætlega undir verndarvæng Framsóknarflokksins og Vinstri grænna.

„Staðreyndin er sú að byrðar lág- og meðaltekjufólks á Íslandi hafa aukist  meira en í samanburðarlöndum okkar og langt umfram skatta á hæstu launin. Nýlegt skattaútspil ríkisstjórnarinnar ber þess skýr merki að ekki eru áform  um að ráðast gegn þeim órétti.“

 

Stjórnvöld hafi vegið að velferðarkerfinu

Logi segir að afleiðingar vanrækslu síðustu ára hafi leitt til félagslegs óstöðugleika og bætir við að „fullkomin afneitun“ núverandi ríkisstjórnar gæti hugsanlega leitt til þess að atvinnulífið taki skellinn til að brúa það sem ríkisstjórnin hafi hunsað.

„Það er óforskammað að stilla hlutunum þannig upp að launafólk kalli hamfarir yfir samfélagið með því að beita verkföllum. Ábyrgð á slæmri stöðu láglaunafólks liggur annars staðar og meðal annars hjá stjórnvöldum sem hafa leyft ójöfnuði að grassera og holað að innan velferðarkerfið.“