Pólitískir nördar fái loksins samastað

Forsetinn tekur á móti fyrstu gestum sínum í kvöld. Þar er ekki um að ræða Guðna Th. Jóhannesson eða Jón forseta, hinsegin barinn sem opnaði í Austurstræti árið 2004, heldur nýtt kaffihús við Laugaveg 51. Kaffihús sem ætlar að gera út á stjórnmálaáhuga landsmanna, vera einhvers konar „pólitískur sportbar“ eins og Ásta Guðrún Helgadóttir, vert og fyrrverandi Pírataþingmaður, orðar það.

Úti um alla borg, ekki síst vestan við Lækjargötu, má finna fjöldann allan af knæpum og krám þangað sem íþróttaáhugafólk þyrpist til að fylgjast með beinum útsendingum frá kappleikjum. „En þegar það er eitthvað stórt að gerast í stjórnmálunum þá er enginn samastaður fyrir okkur pólitísku nördana,“ segir Ásta Guðrún.

Félagslynt stjórnamálaáhugafólk hefur enda sjaldan verið jafn umkomulaust. Það fékk ekki einu sinni kosninguvöku um síðastliðna helgi, en báðir forsetaframbjóðendurnir höfðu sóttvarnasjónarmið í fyrirrúmi. Þá veit fréttastofan ekki til þess að nokkur hafi safnað saman vinum og ættingjum til að fylgjast með eldhúsdagsumræðum á Alþingi í lok júní, enda eru jafnvel hörðustu stjórnmálaáhugamenn farnir að missa áhugann.

Ásta Guðrún vonar einmitt að pólitískur sportbar geti verkað sem vítamínsprauta fyrir stjórnmálaáhuga landsmanna. „Við þurfum að veita stjórnmálamönnum aðhald og gera meiri kröfur til þeirra,“ segir Ásta. 

„Hluti af því er að endurskipuleggja það hvernig við stundum stjórnmál í lýðræðisríki, bar eins og þessi er liður í því.“

Fótboltabullur geta slíðrað sverðin

Ætlunin sé að fólk geti komið saman á Forsetanum og tekist á um landsins gagn og nauðsynjar í mesta bróðerni. Hvort sem það er fyrrnefndur eldhúsdagur, stefnuræða forsætisráðherra, kosningar, kappræður eða annað mikilvægt pólitískt skak á Íslandi eða í útlöndum; á Forsetanum á fólk með ólíka pólitíska sýn að geta karpað og ræktað lýðræðisástina.

Stuðningsmenn Manchester United og Liverpool hafa árum saman öskrað hver á annan í 90 mínútur á börum bæjarins en fallist í faðma að leik loknum, af hverju ætti það ekki að ganga í stjórnmálunum líka spyr Ásta Guðrún.

Hún segist meira að segja hafa prufukeyrt hugmyndina á öðrum bar á sínum tíma. Þá safnaði hún saman fólki fyrir Alþingisviðburð, útbjó það sem hún kallar „bull-bingó“ - „og það heppnaðist virkilega vel,“ segir Ásta Guðrún.

Ekki íslenska Ocasio-Cortez

Ætla má að boðið verði upp á svipaðar uppákomur á Forsetanum, sem opnar í kvöld sem fyrr segir. Þó svo að Ásta hafi ekki sjálf verið kráareigandi segist hún vera með kaupmennskuna í blóðinu. „Ég ólst upp á búðargólfinu,“ segir Ásta.

Fjölskylda hennar hafi lengi rekið fataverslun en langafi og langamma hennar stofnuðu hina fornfrægu Prjónastofu Iðunni. Faðir Ástu, Helgi Njálsson, hefur að sama skapi verið betri en enginn í aðdraganda opnunarinnar og verður Ástu innan handar í rekstrinum.

Þó svo að hún hafi ekki rekið kaffihús áður má ætla Ásta þekki öll helstu handtökin, enda hafði hún unnið á kaffihúsum og veitingastöðum áður en hún tók sæti á Alþingi fyrir Pírata árið 2015. Hún segist þó ekki vera tilbúin að fallast á það hún sé hin íslenska Alexandria Ocasio-Cortez, demókratinn knái sem var barþjónn áður en hún settist á Bandaríkjaþing í upphafi síðasta árs.

Frumkvöðlaforseti

Á Forsetanum segist Ásta ætla að gera íslenskri nýsköpun í matvælaiðnaði hátt undir höfði og versla við smærri birgja, ekki síst í ljósi þjóðfélagsaðstæðna. Til að mynda ætli hún sér að bjóða upp á handverksbjór frá Dokkunni á Ísafirði og kaffi frá Kaffibrugghúsinu á Granda. Það segir hún að sé lýðræðislegt, sem verður að teljast í anda staðarins.

„Þegar maður skiptir við stóru fyrirtækin þá er það allt eða ekkert, sem útilokar íslenska nýsköpun. Það er mjög mikilvægt að við styðjum við íslenskt frumkvöðlastarf, nú þegar við dönsum á línu kreppu. Það er auk þess lýðræðislegt að vera með fleiri en einn birgja,“ segir Ásta Guðrún Forsetafrú.