Kröfum landeigenda á Látrum um að byggingar verði fjarlægðar hafnað

Deilurnar má rekja til þess að fulltrúi Miðvíkur ehf, sem er einn af eigendum eyðijarðarinnar Látra í Aðalvík, krafðist þess að smáhýsin fimm, sem reist voru á sínum tíma í fjörukambinum að Látrum í Aðalvík yrðu fjarlægð, sem og viðbygging við Sjávarhúsið svokallaða.

Smáhýsin fimm og viðbyggingin við Sjávarhúsið væru að mati Miðvíkur óleyfisframkvæmdir.

Lítil grenndaráhrif að mati bæjarins

Deilurnar hafa staðið yfir í um nokkurt skeið, meðal annars hafði úrskurðarnefnd umhverfis- og auðlindamála vísað frá kröfu Miðvíkur um að Sjávarhúsið yrði fjarlægt árið 2018. 

Byggingarfulltrúi Ísafjarðarbæjar hafnaði kröfum Miðvíkur í vor, meðal annars á þeim grundvelli að smáhýsin hefðu lítil grenndaráhrif og aðrir eigendur Látra hefðu ekki gert athugasemdir við viðbygginguna við Sjávarhúsið. Miðvík skaut þeirri niðurstöðu til úrskurðarnefndar umhverfis- og auðlindamála og fór fram á að ákvörðunirnar yrðu ógiltar.

Telja að byggingafulltrúinn geti ekki sætt sig við umfang eignarhalds Miðvíkur

Vildi Miðvík meina að samkvæmt reglum sem gildi um svæðið væri aðeins leyfilegt að reisa á fjörukambinum tvær byggingar, hin svokölluðu „Húsið við sjóinn“ og „Guðnahús“. Bæði þessi réttindi væru í eigu Miðvíkur ehf.

Þá taldi Miðvík að leyfi allra landeigenda þurfi til að raska friðlandinu, eigendur smáhýsanna hafi ekki sótt um tilskilin leyfi og það sama gilti um eigendur viðbyggingarinnar við Sjávarhúsið. Þá virtist Miðvík það vera svo að byggingarfulltrúinn gæti ekki sætt sig við að félagið væri eigandi helmings alls lands að Látrum í Aðalvík.

Ísafjarðarbær beitti þeim rökum fyrir sig að nokkuð hafi verið liðið frá því að umrædd smáhýsi hafi verið sett upp og að Miðvík hafi verið eini eigandinn af fjölmörgum eigendum að Látrum sem sett hafi sig upp á móti þeim.

Smáhýsunum fylgdu engin sérstök grenndaráhrif, útsýnisskerðing, skuggavarp eða annað slíkt og hafi því ekki verið borið við af hálfu Miðvíkur. Þá þyrfti sterk rök til þess að beita jafn íþyngjandi úrræðum og þvingunarrúræðum, þau hafi Miðvík ekki fært fram.

Sömu rök ættu við um viðbygginguna við Sjávarhúsið auk þess sem að aðrir eigendur að Látrum hafi ekki gert athugasemdir við umrædda viðbyggingu, hvorki almennt séð né þegar eftir sjónarmiðum þeirra hafi verið leitað sérstaklega við meðferð málsins.

Telja ákvörðun byggingafulltrúa hafi verið byggð á efnislegum rökum

Í niðurstöðu úrskurðarnefndarinnar í báðum málum kemur fram að það mat byggingarfulltrúa Ísafjarðarbæjar að beita ekki þvingunarrúrræðum, það er að krefjast þess að húsin yrðu rifin, hafi verið stutt efnislegum rökum.

Þá var Miðvík bent á það að félaginu standi önnur réttarúrræði til boða til að gæta hagsmuna sinna, en ekki sé hægt að líta svo á að einstaklingum sé tryggður lögvarinn réttur til að knýja byggingaryfirvöld til beitingar þvingunarúrræða vegna einstaklingsbundinna hagsmuna sinna.

Var báðum kröfum Miðvíkur því hafnað en úrskurði nefndarinnar má lesa hér og hér.