Hveragerði best í heimi Sandra Sigurðardóttir skrifar 13. apríl 2022 07:00 Við ólumst upp við að hlaupa á milli húsa í Hveragerði, banka á dyr og spyrja hvort vinirnir vildu koma út í Eina krónu. Engir snjallsímar sem kröfðust athygli okkar allan daginn og internetið svo frumstætt að línuleg dagskrá á Rúv var yfirleitt meira spennandi. Umhverfið í Hveragerði var og er skemmtilegt og smátt og smátt hefur aðstaðan batnað á ýmsum sviðum. Lengi vel var aðeins eitt íþróttahús í bænum en með tilkomu Hamarshallarinnar 2012 gjörbreyttist staðan. Á síðastliðnum 10 árum hefur fólk á öllum aldri notið aðstöðunnar þar, þjálfað sig og styrkt líkamlega, andlega og félagslega og í mörgum tilvikum tekið stórstígum framförum. Gleymum því þó ekki að áður en Hamarshöllin reis höfðum við einungis 600 fm. húsnæði til íþróttaiðkunar þannig að ljóst er að hvaða gerð af íþróttahúsi sem er hefði bætt aðstöðu okkar til muna. Rökin fokin Áður en Hamarshöllin reis lágu reyndar einnig fyrir upplýsingar um afdrif Abrahallen í Noregi, sem meirihlutinn hafði notað sem rök fyrir því að skynsamlegt væri að reisa loftborið íþróttahús, en sú höll hafði þá fokið af grunni sínum í annað sinn á rúmum þremur árum. Vegna þessa höfðu Norðmennirnir horfið frá því að nota loftborið íþróttahús og ákveðið að reisa stálgrindarhús á grunni þess í staðinn. Þeim upplýsingum var þó ekki haldið á lofti í aðdraganda þess að Hamarshöllin reis, sem er ábyrgðarlaust. Í fárviðri í febrúar s.l. sprakk Hamarshöllin. Okkar aðal aðstaða til íþróttaiðkunar hvarf eins og hendi væri veifað. Líklega er það einsdæmi í Íslandssögunni að 5.000 fm. bygging fjúki í heilu lagi af grunni sínum. Sem betur fer slasaðist þó enginn og sem betur fer var enginn inni í höllinni þótt starfsmenn hefðu verið við hana þegar atburðurinn varð. Ég talaði um internetið hér áðan. Mikil framþróun hefur orðið frá því að ég var unglingur, ekki síst í allskonar tækni sem er orðin hluti af daglegu lífi okkar án þess að við tökum sérstaklega eftir því. Sú bylting sem orðið hefur í tækniþróun þýðir m.a. að á nokkrum mínútum er hægt að verða sér úti um upplýsingar um flest það sem maður vill kynna sér. Þegar sú umdeilda ákvörðun að reisa loftborið íþróttahús var tekin á sínum tíma var kannski eilítið erfiðara að ná í upplýsingar en í dag, en allt sem við hefðum þurft að vita átti þó að vera öllum sem tóku ákvörðunina fyllilega ljóst. Ódýrasti kosturinn? Áður en ákvörðun um Hamarshöllina var tekin á sínum tíma voru helstu rök Sjálfstæðisflokksins að loftborið íþróttahús væri ódýrasti kosturinn. Í grein Arnars Ingólfssonar byggingafræðings frá 11. mars, sem flestir Hvergerðingar hafa líklega lesið, eru þau rök hrakin lið fyrir lið. Stofnkostnaður var í raun a.m.k. 200 milljónum hærri en haldið hefur verið fram, rekstrarkostnaðurinn u.þ.b. 35 milljónum hærri en ef um stálgrindarhús væri að ræða og tryggingakostnaður tæpum 10 milljónum hærri. Samkvæmt tölum Arnars hefði það borgað sig upp á 7 árum að byggja stálgrindarhús. Með aðstoð tækninnar sem ég minntist á hér áðan hefði verið auðvelt að fyrirbyggja þau mistök sem voru gerð með því að ráðast í þessa umdeildu framkvæmd. Nú hefur íþróttahreyfingin skilað af sér þarfagreiningu. Þar er litið yfir 10 ára sögu Hamarshallarinnar, hvað var gott og hvað hefði mátt vera betra. Í greiningunni kemur fram að hitastig í Höllinni þarf að haldast stöðugt á bilinu 18-20 gráður. Á sínum tíma var lagt upp með að hitastigið yrði 16 gráður, sem hélst nokkuð vel fyrstu ár hallarinnar, en undanfarin ár hefur orkan sem fer inn í húsið ekki dugað til og því hefur hitastigið oft fallið niður í 10 gráður og þá þurft að fella niður æfingar sökum kulda. Nokkrir aðrir punktar voru í forgrunni við þarfagreiningu félagsins, svo sem hljóðvist, fjarlægðarskynjun, búningsklefar, áhaldageymslur og aðstaða fyrir áhorfendur svo fátt eitt sé nefnt. Að öllu þessu þarf að huga vandlega áður en sú stóra ákvörðun með hvaða hætti eigi að byggja íþróttamannvirkið upp aftur verður tekin. Brjóstvit eða hugvit? Við í Okkar Hveragerði viljum horfa til langs tíma í uppbyggingu íþróttamannvirkja og viljum að Hveragerðisbær marki sér skýra stefnu um hvert skuli horfa og hvert skuli stefna. Við viljum taka allar tilfinningar til hliðar, horfa gagnrýnum augum á stöðu mála og taka ákvörðun út frá því. Ekki út frá særðu stolti. Það er mikilvægt að taka tillit til þarfa allra bæjarbúa þegar tekin verður ákvörðun um hvernig Hamarshöll eigi að reisa, á hvaða aldri sem notendur þjónustunnar eru og hvaða íþróttagrein sem þeir stunda. Hveragerði er ört vaxandi bæjarfélag og uppbygging innviða verður að byggja á faglegum og vel ígrunduðum grunni. Síðast en ekki síst þarf öryggi iðkenda og áhorfenda að vera tryggt, það tók jú ekki nema tvær mínútur fyrir höllina að falla alveg. Höfundur skipar 1. sæti á lista Okkar Hveragerðis. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Hveragerði Skoðun: Kosningar 2022 Sandra Sigurðardóttir Mest lesið Hreistur, silki og samfélagsábyrgð: Af hverju framandi dýr eiga skilið vernd – ekki bann Nicolai Gissur Ingvarsson Skoðun Af hverju endurbætt Suðurlandsbraut? Atli Björn Levy Skoðun Opið bréf til stjórnar Háskólans á Bifröst Hrafnhildur Theodórsdóttir Skoðun Ég veit hvern ég styð Elliði Vignisson Skoðun Það er gott að... í Kópavogi Halldór Benjamín Þorbergsson Skoðun Ísland, landið sem á nú engan að Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir Skoðun Að stíga eitt skref til baka Ingibjörg Gunnlaugsdóttir Skoðun Hvað verður um hugmyndafræði leikskólans? Sara Margrét Ólafsdóttir,Bryndís Gunnarsdóttir Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn vill 5 bílastæði á íbúð - sem getur kostað allt að 70 milljónir Dóra Björt Guðjónsdóttir Skoðun Banaslys á sjúkrahúsum: reynsla sem þarf að læra af Gunnar Salvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Hreistur, silki og samfélagsábyrgð: Af hverju framandi dýr eiga skilið vernd – ekki bann Nicolai Gissur Ingvarsson skrifar Skoðun Að stíga eitt skref til baka Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Eyðimerkurganga Félags fósturforeldra Guðlaugur Kristmundsson skrifar Skoðun Birtan af Myrkum músíkdögum Ásmundur Jónsson,Björg Brjánsdóttir,Gunnhildur Einarsdóttir,Þráinn Hjálmarsson skrifar Skoðun Hvergi meiri ánægja með þjónustu við börn og barnafólk Grétar Ingi Erlendsson skrifar Skoðun Oddviti í úrvalsdeild Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Umhverfisráðherra gleymir lýðheilsu Pétur Halldórsson skrifar Skoðun Verðbólgan kemur aftur og aftur eins og illskeytt krabbamein – stjórnvöld ráðþrota Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Það er gott að... í Kópavogi Halldór Benjamín Þorbergsson skrifar Skoðun Hvað verður um hugmyndafræði leikskólans? Sara Margrét Ólafsdóttir,Bryndís Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Báknið minnkað, Miðflokkur á móti Sverrir Páll Einarsson skrifar Skoðun Opið bréf til stjórnar Háskólans á Bifröst Hrafnhildur Theodórsdóttir skrifar Skoðun Barnavernd á Íslandi fyrr og nú Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Banaslys á sjúkrahúsum: reynsla sem þarf að læra af Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Heilbrigðisþjónusta fyrir sum Telma Sigtryggsdóttir,Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Offita er ekki tilviljun – hún er kerfisvandi Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Er Borgarlínan metnaðarfull framtíðarsýn eða tálsýn? Kristín Thoroddsen skrifar Skoðun Toyotan, sviðasultan & kötturinn Árni Stefán Árnason skrifar Skoðun Ég veit hvern ég styð Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvað getur frístundaheimili gert fyrir barnið þitt? Gísli Ólafsson skrifar Skoðun Aðgerðarleysi er ákvörðun, hún bitnar á börnunum Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Af hverju endurbætt Suðurlandsbraut? Atli Björn Levy skrifar Skoðun Frelsið til að skipta um skoðun Ásgeir Jónsson skrifar Skoðun Að byggja upp samfélag Pétur Björgvin Sveinsson skrifar Skoðun Samstaða um varnarmál Pawel Bartoszek,Þórdís Kolbrún R. Gylfadóttir skrifar Skoðun Frítt í Strætó fyrir börn og ungmenni - ólíkt hafast menn að Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Fordæmdu börnin Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Íslensk lög sniðin að þörfum norsku laxeldisrisanna Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Fossvogur án íþrótta – afleiðingar Fossvogsbrúar Baldvin Björgvinsson skrifar Skoðun X - Orri Ragnar Sigurðsson skrifar Sjá meira
Við ólumst upp við að hlaupa á milli húsa í Hveragerði, banka á dyr og spyrja hvort vinirnir vildu koma út í Eina krónu. Engir snjallsímar sem kröfðust athygli okkar allan daginn og internetið svo frumstætt að línuleg dagskrá á Rúv var yfirleitt meira spennandi. Umhverfið í Hveragerði var og er skemmtilegt og smátt og smátt hefur aðstaðan batnað á ýmsum sviðum. Lengi vel var aðeins eitt íþróttahús í bænum en með tilkomu Hamarshallarinnar 2012 gjörbreyttist staðan. Á síðastliðnum 10 árum hefur fólk á öllum aldri notið aðstöðunnar þar, þjálfað sig og styrkt líkamlega, andlega og félagslega og í mörgum tilvikum tekið stórstígum framförum. Gleymum því þó ekki að áður en Hamarshöllin reis höfðum við einungis 600 fm. húsnæði til íþróttaiðkunar þannig að ljóst er að hvaða gerð af íþróttahúsi sem er hefði bætt aðstöðu okkar til muna. Rökin fokin Áður en Hamarshöllin reis lágu reyndar einnig fyrir upplýsingar um afdrif Abrahallen í Noregi, sem meirihlutinn hafði notað sem rök fyrir því að skynsamlegt væri að reisa loftborið íþróttahús, en sú höll hafði þá fokið af grunni sínum í annað sinn á rúmum þremur árum. Vegna þessa höfðu Norðmennirnir horfið frá því að nota loftborið íþróttahús og ákveðið að reisa stálgrindarhús á grunni þess í staðinn. Þeim upplýsingum var þó ekki haldið á lofti í aðdraganda þess að Hamarshöllin reis, sem er ábyrgðarlaust. Í fárviðri í febrúar s.l. sprakk Hamarshöllin. Okkar aðal aðstaða til íþróttaiðkunar hvarf eins og hendi væri veifað. Líklega er það einsdæmi í Íslandssögunni að 5.000 fm. bygging fjúki í heilu lagi af grunni sínum. Sem betur fer slasaðist þó enginn og sem betur fer var enginn inni í höllinni þótt starfsmenn hefðu verið við hana þegar atburðurinn varð. Ég talaði um internetið hér áðan. Mikil framþróun hefur orðið frá því að ég var unglingur, ekki síst í allskonar tækni sem er orðin hluti af daglegu lífi okkar án þess að við tökum sérstaklega eftir því. Sú bylting sem orðið hefur í tækniþróun þýðir m.a. að á nokkrum mínútum er hægt að verða sér úti um upplýsingar um flest það sem maður vill kynna sér. Þegar sú umdeilda ákvörðun að reisa loftborið íþróttahús var tekin á sínum tíma var kannski eilítið erfiðara að ná í upplýsingar en í dag, en allt sem við hefðum þurft að vita átti þó að vera öllum sem tóku ákvörðunina fyllilega ljóst. Ódýrasti kosturinn? Áður en ákvörðun um Hamarshöllina var tekin á sínum tíma voru helstu rök Sjálfstæðisflokksins að loftborið íþróttahús væri ódýrasti kosturinn. Í grein Arnars Ingólfssonar byggingafræðings frá 11. mars, sem flestir Hvergerðingar hafa líklega lesið, eru þau rök hrakin lið fyrir lið. Stofnkostnaður var í raun a.m.k. 200 milljónum hærri en haldið hefur verið fram, rekstrarkostnaðurinn u.þ.b. 35 milljónum hærri en ef um stálgrindarhús væri að ræða og tryggingakostnaður tæpum 10 milljónum hærri. Samkvæmt tölum Arnars hefði það borgað sig upp á 7 árum að byggja stálgrindarhús. Með aðstoð tækninnar sem ég minntist á hér áðan hefði verið auðvelt að fyrirbyggja þau mistök sem voru gerð með því að ráðast í þessa umdeildu framkvæmd. Nú hefur íþróttahreyfingin skilað af sér þarfagreiningu. Þar er litið yfir 10 ára sögu Hamarshallarinnar, hvað var gott og hvað hefði mátt vera betra. Í greiningunni kemur fram að hitastig í Höllinni þarf að haldast stöðugt á bilinu 18-20 gráður. Á sínum tíma var lagt upp með að hitastigið yrði 16 gráður, sem hélst nokkuð vel fyrstu ár hallarinnar, en undanfarin ár hefur orkan sem fer inn í húsið ekki dugað til og því hefur hitastigið oft fallið niður í 10 gráður og þá þurft að fella niður æfingar sökum kulda. Nokkrir aðrir punktar voru í forgrunni við þarfagreiningu félagsins, svo sem hljóðvist, fjarlægðarskynjun, búningsklefar, áhaldageymslur og aðstaða fyrir áhorfendur svo fátt eitt sé nefnt. Að öllu þessu þarf að huga vandlega áður en sú stóra ákvörðun með hvaða hætti eigi að byggja íþróttamannvirkið upp aftur verður tekin. Brjóstvit eða hugvit? Við í Okkar Hveragerði viljum horfa til langs tíma í uppbyggingu íþróttamannvirkja og viljum að Hveragerðisbær marki sér skýra stefnu um hvert skuli horfa og hvert skuli stefna. Við viljum taka allar tilfinningar til hliðar, horfa gagnrýnum augum á stöðu mála og taka ákvörðun út frá því. Ekki út frá særðu stolti. Það er mikilvægt að taka tillit til þarfa allra bæjarbúa þegar tekin verður ákvörðun um hvernig Hamarshöll eigi að reisa, á hvaða aldri sem notendur þjónustunnar eru og hvaða íþróttagrein sem þeir stunda. Hveragerði er ört vaxandi bæjarfélag og uppbygging innviða verður að byggja á faglegum og vel ígrunduðum grunni. Síðast en ekki síst þarf öryggi iðkenda og áhorfenda að vera tryggt, það tók jú ekki nema tvær mínútur fyrir höllina að falla alveg. Höfundur skipar 1. sæti á lista Okkar Hveragerðis.
Hreistur, silki og samfélagsábyrgð: Af hverju framandi dýr eiga skilið vernd – ekki bann Nicolai Gissur Ingvarsson Skoðun
Sjálfstæðisflokkurinn vill 5 bílastæði á íbúð - sem getur kostað allt að 70 milljónir Dóra Björt Guðjónsdóttir Skoðun
Skoðun Hreistur, silki og samfélagsábyrgð: Af hverju framandi dýr eiga skilið vernd – ekki bann Nicolai Gissur Ingvarsson skrifar
Skoðun Birtan af Myrkum músíkdögum Ásmundur Jónsson,Björg Brjánsdóttir,Gunnhildur Einarsdóttir,Þráinn Hjálmarsson skrifar
Skoðun Verðbólgan kemur aftur og aftur eins og illskeytt krabbamein – stjórnvöld ráðþrota Vilhelm Jónsson skrifar
Skoðun Hvað verður um hugmyndafræði leikskólans? Sara Margrét Ólafsdóttir,Bryndís Gunnarsdóttir skrifar
Skoðun Aðgerðarleysi er ákvörðun, hún bitnar á börnunum Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar
Hreistur, silki og samfélagsábyrgð: Af hverju framandi dýr eiga skilið vernd – ekki bann Nicolai Gissur Ingvarsson Skoðun
Sjálfstæðisflokkurinn vill 5 bílastæði á íbúð - sem getur kostað allt að 70 milljónir Dóra Björt Guðjónsdóttir Skoðun