Tónlistin á næsta leik - 284 börn á biðlista Sveinbjörg Vilhjálmsdóttir skrifar 10. maí 2022 13:02 Tónlistarskólakerfið á Íslandi eins og við þekkjum það í dag er að þakka framsýnum og snjöllum menntamálaráðherra, Gylfa Þ. Gíslasyni, sem kom því á í sinni ráðherratíð á sjöunda áratug síðustu aldar. Það skýrir þá miklu grósku í íslensku tónlistarlífi sem hefur átt sér stað á síðustu áratugum og hefur skilað okkur þangað sem við erum í dag. Margar þjóðir hafa öfundað okkur af þessu góða kerfi sem hefur gefið okkur fjölda af frábæru tónlistarfólki á undanförnum áratugum. Við verðum að standa vörð um það góða kerfi og ekki láta misvitra stjórnmálamenn taka það frá okkur. Tónlistarskóli Garðabæjar er góður skóli skipaður fjölda góðra kennara. Það sést best á því hve margir nemendur eru komnir á mið- og framhaldsstig. Þar af leiðandi minnka möguleikar á að taka inn nýja nemendur nema að fjármagn fáist til að stækka skólann bæði í Kirkjulundi og á Álftanesi og fjölga stöðugildum, sem er löngu tímabært. Fyrir ári síðan voru 200 börn á biðlista um nám en nú er fjöldinn kominn upp í 284. Þetta er varla boðlegt fyrir ríkt samfélag eins og Garðabæ. Fjárframlög til skólans eru í engu samræmi við fjölgun íbúa í bænum. Börn geta ekki beðið árum saman eftir að hefja tónlistarnám. Það er mikilvægt að þau fái tækifæri til að hefja nám sem fyrst þegar áhugi vaknar. Því eldri sem börnin eru þegar þau hefja nám minnka líkurnar á því að þau nái einhverri færni á hljóðfærið. Tónlistarnám er ekki bara til að kenna fólki að hlusta heldur líka til að mennta tónlistarfólk og skiptir þá miklu máli að hefja námið snemma. Ef við hlúum ekki að þeim sem vilja gera tónlist að ævistarfi sínu verður fátt um færa kennara í framtíðinni. Síðastliðin fjögur ár hefur lítið miðað í húsnæðismálum Tónlistarskólans og aðeins fjölgað um eitt og hálft stöðugildi þrátt fyrir mikla fjölgun í sveitarfélaginu. Skólahúsnæðið í Kirkjulundi er sprungið en möguleiki er á stækkun ef vilji er fyrir hendi. Kennt er á mörgum stöðum í bænum þ.e. aðstaða er í nokkrum grunnskólum til tónlistarkennslu. Þetta er gott þar sem hægt er að taka nemendur út úr tímum og auðveldar það sporin fyrir ungmennin og einnig getur kennslan hafist fyrr á daginn. Á Álftanesi er deild frá skólanum sem er með sér húsnæði og innangengt í grunnskólann svo þar er auðvelt að nota þetta fyrirkomulag og hefur það verið til margra ára. Þar vantar stofur til tónfræðikennslu og slagverksstofu. Í dag er slagverksstofan í samkrulli við félagsaðstöðu nemenda grunnskólans og er hvorugum boðlegt. Ég hef setið í tónlistarskólanefnd s.l. fjögur ár en lítið hefur gerst í þessum málum á tímabilinu þrátt fyrir vilja nefndarinnar þar að lútandi. Fyrir ári síðan fór nefndin fram á fund með bæjarstjóra til að ræða húsnæðismál skólans svo og stöðugildi. Það tók eitt ár að fá þann fund. Á fundi nefndarinnar 10. mars s.l. lagði ég fram bókun vegna óhóflegs dráttar málsins. Þá fóru hjólin loks að snúast. Viku síðar 17. mars fengum við fund með bæjarstjóra. Vonbrigðin voru mikil þegar bæjarstjóri virtist ekki hafa nokkurn áhuga á að bæta úr þessum málum. Því kom það okkur á óvart að á bæjarstjórnarfundi í byrjun apríl lögðu tveir fulltrúar meirihlutans fram tillögu þess efnis að efla tónlistarnám í Garðabæ og fýsileika þess að stækka núverandi húsnæði skólans við Kirkjulund. Ég fagna tillögu meirihlutans og bind vonir við að þetta verði ekki bara tillaga án framkvæmda. Fundargerð frá 17. mars með bæjarstjóra tók langan tíma að fæðast en hefur nú loksins litið dagsins ljós. Það sem kemur fram í fundargerðinni er hins vegar ekki sannleikanum samkvæmt. Bæjarstjórinn tók aldrei undir hugmyndir að vinna að áætlun um stækkun skólans, hvað þá að leggja fram áætlun við undirbúning fjárhagsáætlunar 2023 eins og segir í fundargerðinni. Það er meirihlutanum ekki til sóma að birta skáldaða fundargerð 2. fundar tónlistaskólanefndar að því virðist til að reyna að klóra yfir áhugaleysi bæjarstjóra. Fundargerðin var aldrei borin undir nefndarmenn. Ég vil vara við ódýrum lausnum hvað námið varðar. Tónlistarnám kostar peninga. Það útheimtir í flestum tilfellum einkakennslu tvisvar í viku, vel menntaða kennara og góða ástundun ef einhver árangur á að nást. Þetta er það sem tónlistarskólarnir bjóða upp á. Það eru engar skyndilausnir sem virka í þessum málum. Nú hefur íþróttahreyfingin fengið nýtt glæsilegt íþróttahús. Við í Garðabæjarlistanum leggjum til að tónlistin eigi næsta leik. Höfundur er í níunda sæti á lista Garðabæjarlistans fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Kosningar 2022 Garðabær Sveitarstjórnarkosningar 2022 Skóla - og menntamál Tónlistarnám Mest lesið Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Tónlistarskólakerfið á Íslandi eins og við þekkjum það í dag er að þakka framsýnum og snjöllum menntamálaráðherra, Gylfa Þ. Gíslasyni, sem kom því á í sinni ráðherratíð á sjöunda áratug síðustu aldar. Það skýrir þá miklu grósku í íslensku tónlistarlífi sem hefur átt sér stað á síðustu áratugum og hefur skilað okkur þangað sem við erum í dag. Margar þjóðir hafa öfundað okkur af þessu góða kerfi sem hefur gefið okkur fjölda af frábæru tónlistarfólki á undanförnum áratugum. Við verðum að standa vörð um það góða kerfi og ekki láta misvitra stjórnmálamenn taka það frá okkur. Tónlistarskóli Garðabæjar er góður skóli skipaður fjölda góðra kennara. Það sést best á því hve margir nemendur eru komnir á mið- og framhaldsstig. Þar af leiðandi minnka möguleikar á að taka inn nýja nemendur nema að fjármagn fáist til að stækka skólann bæði í Kirkjulundi og á Álftanesi og fjölga stöðugildum, sem er löngu tímabært. Fyrir ári síðan voru 200 börn á biðlista um nám en nú er fjöldinn kominn upp í 284. Þetta er varla boðlegt fyrir ríkt samfélag eins og Garðabæ. Fjárframlög til skólans eru í engu samræmi við fjölgun íbúa í bænum. Börn geta ekki beðið árum saman eftir að hefja tónlistarnám. Það er mikilvægt að þau fái tækifæri til að hefja nám sem fyrst þegar áhugi vaknar. Því eldri sem börnin eru þegar þau hefja nám minnka líkurnar á því að þau nái einhverri færni á hljóðfærið. Tónlistarnám er ekki bara til að kenna fólki að hlusta heldur líka til að mennta tónlistarfólk og skiptir þá miklu máli að hefja námið snemma. Ef við hlúum ekki að þeim sem vilja gera tónlist að ævistarfi sínu verður fátt um færa kennara í framtíðinni. Síðastliðin fjögur ár hefur lítið miðað í húsnæðismálum Tónlistarskólans og aðeins fjölgað um eitt og hálft stöðugildi þrátt fyrir mikla fjölgun í sveitarfélaginu. Skólahúsnæðið í Kirkjulundi er sprungið en möguleiki er á stækkun ef vilji er fyrir hendi. Kennt er á mörgum stöðum í bænum þ.e. aðstaða er í nokkrum grunnskólum til tónlistarkennslu. Þetta er gott þar sem hægt er að taka nemendur út úr tímum og auðveldar það sporin fyrir ungmennin og einnig getur kennslan hafist fyrr á daginn. Á Álftanesi er deild frá skólanum sem er með sér húsnæði og innangengt í grunnskólann svo þar er auðvelt að nota þetta fyrirkomulag og hefur það verið til margra ára. Þar vantar stofur til tónfræðikennslu og slagverksstofu. Í dag er slagverksstofan í samkrulli við félagsaðstöðu nemenda grunnskólans og er hvorugum boðlegt. Ég hef setið í tónlistarskólanefnd s.l. fjögur ár en lítið hefur gerst í þessum málum á tímabilinu þrátt fyrir vilja nefndarinnar þar að lútandi. Fyrir ári síðan fór nefndin fram á fund með bæjarstjóra til að ræða húsnæðismál skólans svo og stöðugildi. Það tók eitt ár að fá þann fund. Á fundi nefndarinnar 10. mars s.l. lagði ég fram bókun vegna óhóflegs dráttar málsins. Þá fóru hjólin loks að snúast. Viku síðar 17. mars fengum við fund með bæjarstjóra. Vonbrigðin voru mikil þegar bæjarstjóri virtist ekki hafa nokkurn áhuga á að bæta úr þessum málum. Því kom það okkur á óvart að á bæjarstjórnarfundi í byrjun apríl lögðu tveir fulltrúar meirihlutans fram tillögu þess efnis að efla tónlistarnám í Garðabæ og fýsileika þess að stækka núverandi húsnæði skólans við Kirkjulund. Ég fagna tillögu meirihlutans og bind vonir við að þetta verði ekki bara tillaga án framkvæmda. Fundargerð frá 17. mars með bæjarstjóra tók langan tíma að fæðast en hefur nú loksins litið dagsins ljós. Það sem kemur fram í fundargerðinni er hins vegar ekki sannleikanum samkvæmt. Bæjarstjórinn tók aldrei undir hugmyndir að vinna að áætlun um stækkun skólans, hvað þá að leggja fram áætlun við undirbúning fjárhagsáætlunar 2023 eins og segir í fundargerðinni. Það er meirihlutanum ekki til sóma að birta skáldaða fundargerð 2. fundar tónlistaskólanefndar að því virðist til að reyna að klóra yfir áhugaleysi bæjarstjóra. Fundargerðin var aldrei borin undir nefndarmenn. Ég vil vara við ódýrum lausnum hvað námið varðar. Tónlistarnám kostar peninga. Það útheimtir í flestum tilfellum einkakennslu tvisvar í viku, vel menntaða kennara og góða ástundun ef einhver árangur á að nást. Þetta er það sem tónlistarskólarnir bjóða upp á. Það eru engar skyndilausnir sem virka í þessum málum. Nú hefur íþróttahreyfingin fengið nýtt glæsilegt íþróttahús. Við í Garðabæjarlistanum leggjum til að tónlistin eigi næsta leik. Höfundur er í níunda sæti á lista Garðabæjarlistans fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar.
Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun