Hjólahvíslarinn hættur og kominn í rúturnar

Þó ekki þannig að Bjartmar ætli að fara um borg og bý og endurheimta stolnar rútur heldur lauk hann meiraprófinu í dag og er að fara í að keyra ferðamenn um á rútum. Þannig er ólíklegt að við hann festist nafngiftin „rútuhvíslarinn“. Bjartmar hefur tilkynnt að hann ætli nú að segja gott í bili, hvað varðar að endurheimt stolinna hjóla og vonast til að aðrir taki við keflinu. 

Ævintýralegur rútubílakennari

Hann hefur fulla trú á því að svo verði, menn hafa lýst sig reiðubúna til þess en ekkert lát virðist á því að hjólum sé stolið í Reykjavík.

„Rútuprófið er miklu léttara en ég hélt og léttara að stýra rútu en ég hélt. Þær eru sjálfskiptar og það eina sem á reynir er þegar verið er að fara um þröngar götur á stórum rútum – þá verði að gæta þess að taka góðar hreppstjórabeygjur svo rútan rekist ekki utan í.“

Íslensk ráðning á Vitabar

Meiraprófið kostar 390 þúsund krónur og Bjartmar metur það sem góða fjárfestingu. Hann er þegar kominn með vinnu. Hvernig allt þetta er til komið er eins og svo margt röð tilviljana.

„Ég sat í Sundhöllinni í vetur og var að tala við konu sem ég þekki. Og var að lýsa því fyrir henni að ég öfundaði þessa sem voru að birta myndir af sér í jeppa- og vélsleðaferðum. Það væri nú munur að fá borgað fyrir að ferðast. Svo fór ég á Vitabar og þar var einhver gæi sem rétti mér fullt glas af bjór og sagði: Þú stendur þig eins og hetja í hjólunum.“

Bjartmar heyrði á tal hans og vinar hans, heyrði þá tala um jeppa og þá kom á daginn að þeir reka ferðaþjónustufyrirtæki. Hann gaf sig á tal við þá og þeir spurðu hvort hann hefði áhuga á að starfa við þetta, þá vantaði einmitt duglegt og greiðvikið starfsfólk.

„Áður en ég vissi var hann búinn að bóka mig á meiraprófsnámskeið. Þetta var svo íslensk ráðning, allt óformlegt, smáatriðin ekki alveg fyrirliggjandi en ég geri ráð fyrir því að byrja bara strax í næsta mánuði,“ segir Bjartmar. Fyrsti tíminn var í mars og nú er hann kominn með prófið.

Síðasta „giggið“

Bjartmar ráðgerir að skrá sig út úr Facebook-hópnum sem hann stofnaði, þar sem fólk ber saman bækur sínar um stolin hjól. En það er ekki auðvelt að hætta. Núna áðan var hann staddur við gamla Tónabæ, þar sem Landspítalinn hefur skrifstofur sínar en áður var fjölmiðlafyrirtækið 365 þar til húsa.

„Þá sé ég góðkunningja á fokdýru hjóli. Ég keyrði á eftir honum og hirti af honum hjólið. Hann var með eitthvað múður en þegar ég spurði hvort hann vildi verða frægur á 11 þúsund manna hjólasíðu lagði hann niður vopnin. Já, þetta var síðasta giggið. Á umferðareyju á Miklubrautinni. Mörg hundruð þúsund króna hjól.“