„Hræði­lega af­bakaðir“ titlar ekkert saman­borið við þá upp­runa­legu

Í gær var fjallaði Vísir um breytingar á titlum tveggja Tinnabóka. Annars vegar hafði titil bókarinnar Svaðilför í Surtsey verið breytt í Myrkey og titill bókarinnar Skurðgoðið með skarð í eyra breyttist í Arumbaya-skurðgoðið. 

Útgefandi bókanna, Jean Antoine Posocco hjá Froski útgáfu, sagði í samtali við fréttastofu að nýju titlarnir séu nær titlunum á frummálinu. Það voru ekki einungis titlarnir sem urðu fyrir breytingum, heldur allur textinn í heild sinni. Hann sagðist skilja að breytingarnar færu illa í suma. 

Frekar sleppa þessu

Einn þeirra sem ekki er sáttur með breytingarnar er Sveinn Andri Sveinsson, hæstaréttarlögmaður og „Tinnafræðingur“ eins og hann kallar það. Hann segir útgefandann frekar hafa átt að sleppa því að endurútgefa þær en að láta þýða þær upp á nýtt. 

„Það væri betra að sleppa því að gefa þær út í nýrri þýðingu og með þessum hræðilegu afbökuðum bókatitlum. Málið er að í fyrsta lagi, út frá þýðingunni er Surtsey mun nær því á sem notað er á frummálinu og í ensku þýðingunni er talað um svarta eyju. Þá er ekki talað um að eyjan sé eitthvað myrk heldur svipað og með Surtseyna okkar, að hún er svört á litinn,“ segir Sveinn Andri í samtali við Reykjavík síðdegis á Bylgjunni. 

Aðspurður hvort nafnabreytingarnar tengist mögulega rétttrúnaði segist Sveinn ekki vita hvort svo sé. Þó sé það skelfilegt ef slík sjónarmið hafi fengið að ráða. 

„Þetta er bara nafn sem er fengið úr goðafræðinni. Líkt og hin formlega nafngift á Surtsey hér við Ísland. Svo eru engin rasísk skilaboð fólgin í því. Þó vissulega hafi þessar bækur verið barn síns tíma þá þurfa menn bara að virða það að þessar bækur voru gefnar út á þessum tíma. Þessi bókartitill hefur ekkert með slíkt að gera. Þetta er bara tilvísun í að eyjan sé svört á litinn og það er tekið þetta íslenska nafn á eyjunni hérna fyrir sunnan við okkur,“ segir Sveinn Andri. 

Þýðingin mögulega betri

Hann segir upprunalegar þýðingar Þorsteins Thorarensen vera mikið meistarastykki. Það sé skandall að fara að nota aðra þýðingu enda geti enginn náð því flugi sem Þorsteinn náði í sínum þýðingum. 

„Þeir sem þekkja til bókanna á frummálunum tala jafnvel um það að íslenska þýðingin sé betri en upprunalegi textinn. Myndirnar og textinn, hvernig þær spila saman, þetta er meistaraverk,“ segir Sveinn. 

Tinnabækurnar hafa fylgt Sveini lengi. Hann hefur meira að segja notað persónur í bókinni sem dæmi í ræðu í sakamáli. 

„Það var þegar saksóknari vildi leggja trúnað á framburð arabísks bílasölu manns. Þá vitnaði ég í það þegar Tinni var búinn að fletta ofan af fíkniefnahring Ómars Ben Salad [persóna úr Krabbinn með gylltu klærnar] og tjáði Skafta og Skapta það. Þá vísuðu þeir til þess að það væri rangt, þeir höfðu tekið skýrslu af Ómari Ben Salad sem neitaði sök og það dugði,“ segir Sveinn. „Það er synd að yngsta kynslóðin fær ekki að kynnast þessum frábæru þýðingum sem eru til.“