Verkalýðsdagurinn haldinn í skugga sjálftöku for­ystu­manna

Það kemur kannski ýmsum á óvart, líkt og hann sjálfur segir, en Sigurður Kári var virkur þátttakandi í kröfugöngum á sínum yngri árum. Fólk í nánasta umhverfi hans í æsku var flest vel til vinstri í stjórnmálunum. Síðan hefur hann þó „komist til vits“ eins og hann segir.

Í pistli sem Sigurður Kári birti á Facebook í tilefni af verkalýðsdeginum 1. maí segist hann í raun trúa því að á Íslandi nútímans sé í raun lítil þörf fyrir kröfugöngur. Baráttusamtök í dag nýti sér 1. maí til þess að berjast fyrir öðrum málefnum en þeim sem snúa að réttindu hinna vinnandi stétta.

Saknar Gunnars Smára

Hins vegar segist hann þó sakna þess að heyra í forkólfum stjórnmála- og verkalýðshreyfinga gagnrýna framgöngu verkalýðsleiðtoga og vísar þar sérstaklega til rausnarlegra starfslokasamninga sem þeir hafa gert þegar þeir færa sig um starfsvettvang. Yfir á Alþingi Íslendinga á háum launum eins og í tilfellum Ragnars Þórs Ingólfssonar, fyrrum formanns VR og Kristjáns Þórðar Snæbjarnarsonar, fyrrverandi formanns Rafiðnaðarsambandsins. Sem og Þórarins Eyfjörð sem var boðinn tæplega sjötíu milljón króna starfslokasamningur af Sameyki.

„Áður en Gunnar Smári Egilsson varð sósíalistaforingi var hann reglulegur álitsgjafi í fjölmiðlum um stjórnmál. Ég man vel þegar hann í einhverjum þættinum, líklega Silfri Egils, lýkti stjórnmálaflokkunum við ræningjaflokka sem gengju um þjóðfélagið með alls kyns gripdeildum,“ skrifar Sigurður Kári.

„Ég var ekki sammála Gunnari Smári þá, frekar en ég er nú. En ég sakna þess að heyra ekki viðhorf hans og annarra stjórnmála- og verkalýðsleiðtoga af vinstri vængnum til þess hvernig stjórnendur stéttarfélaganna hafa ráðstafað stórfelldum fjármunum úr sjóðum launafólks og ofan í vasa fráfarandi forystumanna félaganna af þeirri ástæðu einni af þeir ákváðu, að eigin frumkvæði, að skipta um starfsvettvang og taka sæti á Alþingi þar sem þeir njóta ríkulegra launakjara,“ segir hann.

Forkólfar hafi látið greipar sópa um félagssjóði

Hann segist þar eiga sérstaklega við þegar forystumenn VR ákváðu að greiða Ragnari Þór Ingólfssyni 10,2 milljónir króna úr sjóðum félagsfólks þegar hann snéri sér að þingstörfum. En líka ríkulegar launagreiðslur Rafiðnaðarsambandsins til Kristjáns Þórðar. Starfslokasamningur hans tryggir honum veglegar launagreiðslur frá stéttarfélaginu út júní ársins í ár auk þingfarakaups hanns.

„Það verður ekki betur séð en að sú lýsing sem Gunnar Smári viðhafði um stjórnmálaflokkana hér um árið eigi í dag frekar við um verkalýðsfélögin en stjórnmálaflokkana. Stjórnendur félaganna hafa nefnilega gengið þannig um sjóði launafólks að fyrir fráfarandi formenn stéttarfélaganna jafnast það á við drjúgan lottóvinning skoli þeim inn á þing. Lagstúfurinn „Fram þjáðir menn í þúsund löndum“ sem ég sönglaði á árum áður á 1. maí á í dag að minnsta kosti ekki við um þá,“ segir Sigurður.

Almennt launafólk njóti ekki sömu kjara og þessir menn þegar það skiptir um vinnu og sé þar að auki ekki í neinni stöðu til að „stunda sjálftöku úr sjóðum félaga sinna“ í sama mæli og þeir.

Innblásnar ræður beri vott um hræsni

Hann segir allt aðrar reglur virðast gilda um efsta lag verkalýðsforystunnar en almennt launafólk. Það sé með ólíkindum að Finnbjörn Hermannsson, forseti ASÍ, hafi lýst því opinberlega yfir að hann ætli ekki að hafa skoðun á þessum kjörum forystumannanna fyrrverandi.

„Baráttudagur verkalýðsins er í dag haldinn í skugga þessarar sjálftöku. Innblásnar ræður verkalýðsforingjanna í dag um bætt kjör almenns launafólks, réttlæti þeim til handa og úrbætur á vinnumarkaði missa algjörlega marks á meðan þeir sjálfir ganga með þessum hætti um sjóði umbjóðenda sinna í þágu hinna útvöldu,“ skrifar Sigurður Kári Kristjánsson að lokum.