Fórnir verið færðar fyrir okkur Björn Ólafsson skrifar 17. október 2025 14:47 Það var svarta myrkur og leiðinda veður, haugasjór og skítakuldi enda komið fram á vetur. Við máttum ekki svo mikið sem kveikja í sígarettu upp á dekki. Við urðum að vera í svarta myrkri. Það mátti ekki sjást í ljóstýru, þegar höfðu amk 2 togarar verið skotnir niður, þjóðverjarnir virtust vera allsstaðar. – Íslenskir sjómenn lögðu líf sitt að veði í siglingunum á tímum seinni heimsstyrjaldarinnar. Mikið verð fékkst fyrir fiskinn í Englandi og í bónus fengu þeir sem sigldu; „hræðslupening“, sem kom sér vel á erfiðum tímum. Var faðir þinn eða afi í siglingum á stríðsárunum? Beitan var komin um borð; nóg af úldnu hrossakjöti og rommið, 1-2 pottar á mann. Hákarlinn gat ekki staðist lyktina af kjötinu-, og ekkert beit betur á kuldann en rommið. Það var ekkert að vanbúnaði að halda í hann og reyna fylla allar geymslur af hákarlalýsi. – á sínum tíma gaf hákarlalýsi af sér meiri þjóðartekjur en sjálfur þorskurinn. Lýsið lýsti upp London. -Þetta er ekki svo fjarlægt í tíma; langafi þinn gæti hafa verið á hákarlaveiðum. Allt frá landnámi, hafa menn lagt líf sitt að veði til þess að draga björg í bú. Þúsundir sjómanna hafa látið lífið á Íslandsmiðum – Sjórinn gefur, sjórinn tekur, var sagt í den. Við sem hér búum eigum fórnum forfeðra, formæðra, og gjöfulum fiskimiðum allt að þakka. Dropinn holar steininn; því segi ég enn; við þurfum að gefa sjávarauðlindum okkar meiri gaum. Framtíð okkar til lengri tíma, veltur á því að við förum vel með þessar mikilvægustu auðlind okkar og nýtum af kostgæfni til framtíðar. Því miður er staðreyndin sú, að við höfum gert stór og dýr mistök. Þannig að þegar hafa verðmætir stofnar horfið um tíma sem nytjastofnar og aðrir ekki að dafna eða rétta úr sér eins og stefnt var að. Ég hef lengi gagnrýnt Hafró, sem hefur gengt lykilhlutverki í nýtingu sjávarauðlinda okkar. Og, það ekki af ástæðulausu. Veiðiráðgjöf Hafró hefur mikil þjóðhagsleg áhrif, en ekki síður en á vistkerfi sjávar. Með nær aldar gamlar kenningar í forgrunni Hafró hefur alla tíð átt í vandræðum með að áætla stofnstærðir, og hefur marg oft leiðrétt áætlanir sínar aftur í tímann. Enda vinnur stofnunin eftir kenningum/reikniformúlum sem eru nær 100 ára gamlar; „MSY“, maximum sustainable yield,hámarks sjálfbær nýting stofns. Hugmyndin og reikniformúlurnar sem MSY byggist á komu fyrst fram um 1930 en hefur þróast með tímanum, og er víða notuð. Þessi aðferðarfræði; einblínir á hvern fiskistofn/nytjastofn án tillits til áhrifa sem stofnar hafa sín á milli, og vistkerfið í heild. Þessi gamla aðferðarfræði hefur setið undir mikilli gagnrýni um árabil og er á hröðu undanhaldi. Ég tel ein mestu mistökin hjá Hafró, að hafa ekki þróast meir í starfi sínu, meðtekið nútíma hugmyndafræði í sínum vísindum. Hver kenningin sem Hafró vinnur eftir hefur verið afsönnuð. Þar á meðal kenningin um að stofnar vaxi í beinu hlutfalli við stærð hrygningarstofns. Þá hefur Hafró nær alfarið litið fram hjá þeim áhrifum sem fiskistofnar hafa sín á milli. Hafró hefur alfarið brugðist í að líta á hafið sem flókið vistkerfi,. Er það tilviljun að hver 7 ára þorskur er um 1,5kg léttari í dag en fyrir loðnuveiðar? Er þorskurinn að éta meira undan sjálfum sér en áður? Er það vegna skorti á fæðu og eða er þorskstofninn “of stór”? Nýliðun hjá mörgum nytjastofnun hefur hrunið, afhverju? Hafró hefur engin svör. Hlutverk loðnu vanmetið Loðnan flytur inn meiri orku inn í vistkerfi sjávar hér við land en nokkur önnur fiskitegund. Prótein loðnunnar er fullkomið fyrir arðræningja til vaxtar og þroska. Nytjastofnar, eins og þorskur, finnur ekkert álíka protein í stað þess sem hann fær úr loðnu. Sérfræðingum Hafró þarf ekki að segja hver er drifkraftur alls lífs í hafinu, en samt lítur stofnunin alveg fram hjá hinu stórmerka hlutverki loðnunnar. Hún er ein fárra fiskitegunda sem lifir á dýrasvifi og flytur þannig meiri “orku” inni í vistkerfið en flestar aðrar lífverur. Dauð loðna er mikilvægur áburður fyrir botnlífið og á þannig stóran þátt í hringrás lífsins í hafinu. Hafró hefur tekið sér það guðdómlega vald að :”reikna út hvað náttúran þarf að loðnu” – orð forstjórans sem nýlega lét af störfum. Þessi fullyrðing lýsir fullkomlega þeim fílabeinsturni sem stofnunin býr í. Gífurlegar tækniframfarir Miklar framfarir eru að verða í sjávarrannsóknum. Með tilkomu gervigreindar og e-DNA(umhverfis DNA) eru að opnast nýir heimar neðansjávar. Tæknin er ótrúleg. Nú er farið að blanda saman sýnatöku úr hafinu, neðarsjávarmyndatöku og gervigreind til að vinna úr upplýsingunum. Neðansjávar smá kafbátar eru notaðir til að taka sýni sem hægt er að sjá hvort t.d. þorskur eða aðar tegundir eru á eða hafa verið á svæðinu. Jafnvel má sjá hversu mikið magn af ákveðinni tegund er eða hefur verið á svæðinu. Með nýrri myndavélatækni má taka myndir sem áður var ómögulegt. Gervihnettir eru í auknum mæli notaðir til að taka myndir af hafsvæðum, sem síðan eru notaðar til að skoða þörnungablóma ofl. Engin leið er að hafa orð eða hugmyndaflug til að lýsa því sem framundan er þegar tæknin er annarsvegar. Frá árinu 2023 hafa fundist nær 1000 nýjar tegundir af sjávarlífverum. Vísindfólk telur að enn þekkjum við ekki nema um 10% af öllum þeim tegundum sem eru í vistkerfi sjávar. Hafró hefur fengið nýtt skip og mikilvægt er að tryggja stofnunni þau tæki og tól sem þarf til að nýta sér nýjustu tækni, svo við sem þjóð getum verið í farabroddi í hafrannsóknum. Tími nýrra tækni og vísinda til að meta ástand og sjálfbærni nytjastofna er runninn upp. Hanna Katrín í dauðafæri Á vef Hafró segir: “….gegnir auk þess ráðgjafarhlutverki varðandi skynsamlega nýtingu og verndun auðlinda hafs og vatna” . Í um 40 ár hafa stjórnvöld nánast fært ábyrgð sína yfir á Hafró, og fylgt ráðgjöfinni gagnrýnislaust. Ráðgjöf sem stofnunin hefur alla tíð varið með kjafti og klóm, og aldrei meðtekið neina gagnrýni hvorki frá vísindafólki utan stofnunarinnar eða reyndum skipstjórnarmönnum. Nú er lag. Nýr forstjóri Hafró verður skipaður fljótlega. Gífurlega mikilvægt er, að skipaður verði forstjóri sem mun leiða stofnunina í átt nútímilegra og framsækinna vísinda. Hanna Katrín, atvinnutvegaráðherra, hefur sýnt að hún hefur kjark og þor til að taka á erfiðum málum. Nú er hún í dauðafæri til að leiða Hafró inn í nýja tíma. Að ráða í starf forstjóra, sem mun innleiða breytingar og gagnrýn vinnubrögð í stofnunina. Og, að framvegis muni ráðherra láta rýna þá veiðiráðgjöf sem Hafró mun gefa, en ekki taka gagnrýnislaust við ráðgjöf sem hefur svo mikil þjóðhagsleg áhrif. Höfundur er útgerðartæknir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson Skoðun Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson skrifar Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir skrifar Skoðun Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk skrifar Skoðun Mannúðin sett í varðhald í brottfararbúðum Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Óuppfyllt loforð í húsnæðismálum í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Ísland vísar veginn í beinni nýtingu jarðhita Nótt Thorberg skrifar Skoðun Gjafakvótakerfið sem ráðherra Viðreisnar vill ekki kannast við Jón Kaldal skrifar Skoðun Hvað á að gera við afa? Stefanía Fanney Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar Skoðun Verðbólga eða atvinnuleysi, hvort viltu frekar? Elliði Vignisson skrifar Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Stöðugleiki eða sveigjanleiki Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Lágt atvinnuleysi? Lítum á tölurnar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Heilbrigðiseftirlit á heima í nærumhverfinu Kolbrún Georgsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna styðja Íslendingar dánaraðstoð og hvað veldur andstöðu? Ingrid Kuhlman skrifar Sjá meira
Það var svarta myrkur og leiðinda veður, haugasjór og skítakuldi enda komið fram á vetur. Við máttum ekki svo mikið sem kveikja í sígarettu upp á dekki. Við urðum að vera í svarta myrkri. Það mátti ekki sjást í ljóstýru, þegar höfðu amk 2 togarar verið skotnir niður, þjóðverjarnir virtust vera allsstaðar. – Íslenskir sjómenn lögðu líf sitt að veði í siglingunum á tímum seinni heimsstyrjaldarinnar. Mikið verð fékkst fyrir fiskinn í Englandi og í bónus fengu þeir sem sigldu; „hræðslupening“, sem kom sér vel á erfiðum tímum. Var faðir þinn eða afi í siglingum á stríðsárunum? Beitan var komin um borð; nóg af úldnu hrossakjöti og rommið, 1-2 pottar á mann. Hákarlinn gat ekki staðist lyktina af kjötinu-, og ekkert beit betur á kuldann en rommið. Það var ekkert að vanbúnaði að halda í hann og reyna fylla allar geymslur af hákarlalýsi. – á sínum tíma gaf hákarlalýsi af sér meiri þjóðartekjur en sjálfur þorskurinn. Lýsið lýsti upp London. -Þetta er ekki svo fjarlægt í tíma; langafi þinn gæti hafa verið á hákarlaveiðum. Allt frá landnámi, hafa menn lagt líf sitt að veði til þess að draga björg í bú. Þúsundir sjómanna hafa látið lífið á Íslandsmiðum – Sjórinn gefur, sjórinn tekur, var sagt í den. Við sem hér búum eigum fórnum forfeðra, formæðra, og gjöfulum fiskimiðum allt að þakka. Dropinn holar steininn; því segi ég enn; við þurfum að gefa sjávarauðlindum okkar meiri gaum. Framtíð okkar til lengri tíma, veltur á því að við förum vel með þessar mikilvægustu auðlind okkar og nýtum af kostgæfni til framtíðar. Því miður er staðreyndin sú, að við höfum gert stór og dýr mistök. Þannig að þegar hafa verðmætir stofnar horfið um tíma sem nytjastofnar og aðrir ekki að dafna eða rétta úr sér eins og stefnt var að. Ég hef lengi gagnrýnt Hafró, sem hefur gengt lykilhlutverki í nýtingu sjávarauðlinda okkar. Og, það ekki af ástæðulausu. Veiðiráðgjöf Hafró hefur mikil þjóðhagsleg áhrif, en ekki síður en á vistkerfi sjávar. Með nær aldar gamlar kenningar í forgrunni Hafró hefur alla tíð átt í vandræðum með að áætla stofnstærðir, og hefur marg oft leiðrétt áætlanir sínar aftur í tímann. Enda vinnur stofnunin eftir kenningum/reikniformúlum sem eru nær 100 ára gamlar; „MSY“, maximum sustainable yield,hámarks sjálfbær nýting stofns. Hugmyndin og reikniformúlurnar sem MSY byggist á komu fyrst fram um 1930 en hefur þróast með tímanum, og er víða notuð. Þessi aðferðarfræði; einblínir á hvern fiskistofn/nytjastofn án tillits til áhrifa sem stofnar hafa sín á milli, og vistkerfið í heild. Þessi gamla aðferðarfræði hefur setið undir mikilli gagnrýni um árabil og er á hröðu undanhaldi. Ég tel ein mestu mistökin hjá Hafró, að hafa ekki þróast meir í starfi sínu, meðtekið nútíma hugmyndafræði í sínum vísindum. Hver kenningin sem Hafró vinnur eftir hefur verið afsönnuð. Þar á meðal kenningin um að stofnar vaxi í beinu hlutfalli við stærð hrygningarstofns. Þá hefur Hafró nær alfarið litið fram hjá þeim áhrifum sem fiskistofnar hafa sín á milli. Hafró hefur alfarið brugðist í að líta á hafið sem flókið vistkerfi,. Er það tilviljun að hver 7 ára þorskur er um 1,5kg léttari í dag en fyrir loðnuveiðar? Er þorskurinn að éta meira undan sjálfum sér en áður? Er það vegna skorti á fæðu og eða er þorskstofninn “of stór”? Nýliðun hjá mörgum nytjastofnun hefur hrunið, afhverju? Hafró hefur engin svör. Hlutverk loðnu vanmetið Loðnan flytur inn meiri orku inn í vistkerfi sjávar hér við land en nokkur önnur fiskitegund. Prótein loðnunnar er fullkomið fyrir arðræningja til vaxtar og þroska. Nytjastofnar, eins og þorskur, finnur ekkert álíka protein í stað þess sem hann fær úr loðnu. Sérfræðingum Hafró þarf ekki að segja hver er drifkraftur alls lífs í hafinu, en samt lítur stofnunin alveg fram hjá hinu stórmerka hlutverki loðnunnar. Hún er ein fárra fiskitegunda sem lifir á dýrasvifi og flytur þannig meiri “orku” inni í vistkerfið en flestar aðrar lífverur. Dauð loðna er mikilvægur áburður fyrir botnlífið og á þannig stóran þátt í hringrás lífsins í hafinu. Hafró hefur tekið sér það guðdómlega vald að :”reikna út hvað náttúran þarf að loðnu” – orð forstjórans sem nýlega lét af störfum. Þessi fullyrðing lýsir fullkomlega þeim fílabeinsturni sem stofnunin býr í. Gífurlegar tækniframfarir Miklar framfarir eru að verða í sjávarrannsóknum. Með tilkomu gervigreindar og e-DNA(umhverfis DNA) eru að opnast nýir heimar neðansjávar. Tæknin er ótrúleg. Nú er farið að blanda saman sýnatöku úr hafinu, neðarsjávarmyndatöku og gervigreind til að vinna úr upplýsingunum. Neðansjávar smá kafbátar eru notaðir til að taka sýni sem hægt er að sjá hvort t.d. þorskur eða aðar tegundir eru á eða hafa verið á svæðinu. Jafnvel má sjá hversu mikið magn af ákveðinni tegund er eða hefur verið á svæðinu. Með nýrri myndavélatækni má taka myndir sem áður var ómögulegt. Gervihnettir eru í auknum mæli notaðir til að taka myndir af hafsvæðum, sem síðan eru notaðar til að skoða þörnungablóma ofl. Engin leið er að hafa orð eða hugmyndaflug til að lýsa því sem framundan er þegar tæknin er annarsvegar. Frá árinu 2023 hafa fundist nær 1000 nýjar tegundir af sjávarlífverum. Vísindfólk telur að enn þekkjum við ekki nema um 10% af öllum þeim tegundum sem eru í vistkerfi sjávar. Hafró hefur fengið nýtt skip og mikilvægt er að tryggja stofnunni þau tæki og tól sem þarf til að nýta sér nýjustu tækni, svo við sem þjóð getum verið í farabroddi í hafrannsóknum. Tími nýrra tækni og vísinda til að meta ástand og sjálfbærni nytjastofna er runninn upp. Hanna Katrín í dauðafæri Á vef Hafró segir: “….gegnir auk þess ráðgjafarhlutverki varðandi skynsamlega nýtingu og verndun auðlinda hafs og vatna” . Í um 40 ár hafa stjórnvöld nánast fært ábyrgð sína yfir á Hafró, og fylgt ráðgjöfinni gagnrýnislaust. Ráðgjöf sem stofnunin hefur alla tíð varið með kjafti og klóm, og aldrei meðtekið neina gagnrýni hvorki frá vísindafólki utan stofnunarinnar eða reyndum skipstjórnarmönnum. Nú er lag. Nýr forstjóri Hafró verður skipaður fljótlega. Gífurlega mikilvægt er, að skipaður verði forstjóri sem mun leiða stofnunina í átt nútímilegra og framsækinna vísinda. Hanna Katrín, atvinnutvegaráðherra, hefur sýnt að hún hefur kjark og þor til að taka á erfiðum málum. Nú er hún í dauðafæri til að leiða Hafró inn í nýja tíma. Að ráða í starf forstjóra, sem mun innleiða breytingar og gagnrýn vinnubrögð í stofnunina. Og, að framvegis muni ráðherra láta rýna þá veiðiráðgjöf sem Hafró mun gefa, en ekki taka gagnrýnislaust við ráðgjöf sem hefur svo mikil þjóðhagsleg áhrif. Höfundur er útgerðartæknir.
Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar
Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar
Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar
Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar
Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar
Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun