Stöðugleiki sem viðmið Arnar Laxdal skrifar 23. desember 2025 11:02 Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga er eðlilegt að rætt sé um breytingar, nýjar áherslur og ólíkar leiðir í stjórn sveitarfélaga. Slík umræða er nauðsynleg. Hún verður þó að byggjast á raunverulegri reynslu af því hvernig mismunandi stjórnarhættir hafa reynst í framkvæmd. Þar getur Snæfellsbær þjónað sem gagnlegt viðmið. Sveitarfélagið varð til við sameiningu árið 1994. Frá þeim tíma hefur Sjálfstæðisflokkurinn farið með meirihluta í sveitarstjórn, samfellt og án samsteypustjórna. Slík samfella er óvenjuleg í íslenskum sveitarstjórnarmálum og gefur tilefni til að velta fyrir sér hvaða áhrif hún hefur haft á stjórnun og árangur. Ég skrifa þetta sem atvinnurekandi í Snæfellsbæ. Fyrir atvinnulíf skiptir stöðugleiki miklu máli. Fyrirsjáanleiki í ákvörðunum, ábyrg fjármálastjórn og skýr stefna sveitarfélagsins eru ekki hugmyndafræðileg atriði, heldur raunverulegar forsendur fyrir fjárfestingum, uppbyggingu og störfum. Sömu lög og sama ábyrgð Oft er bent á að samanburður milli ólíkra sveitarfélaga sé erfiður vegna mismunandi stærðar, tekjustofna og verkefna. Það er rétt að aðstæður eru ólíkar. En það breytir ekki þeirri grundvallarstaðreynd að öll sveitarfélög starfa samkvæmt sömu lögum, sömu reglum og bera sömu ábyrgð gagnvart íbúum sínum. Sveitarfélög bera ábyrgð á fjármálum, þjónustu og stjórnsýslu, óháð stærð. Því er eðlilegt að ræða stjórnarhætti sem slíka og bera saman hvernig ólíkar leiðir hafa reynst þegar kemur að ábyrgð, forgangsröðun og árangri. Skýr ábyrgð skiptir máli Í Snæfellsbæ hefur ábyrgðin verið skýr frá upphafi. Einn flokkur hefur mótað stefnuna og borið pólitíska ábyrgð á niðurstöðunni. Slíkt skapar aðhald. Þegar sami aðili veit að hann mun sjálfur standa skil á ákvörðunum sínum til lengri tíma, verða ákvarðanir jafnan varfærnari og markvissari. Í sveitarfélögum þar sem margflokkastjórnir fara með völdin getur myndin verið önnur. Þar verða ákvarðanir oft niðurstaða málamiðlana og ábyrgð dreifist. Dæmi um slíkt má finna víða, meðal annars í Reykjavík, þar sem innbyrðis ágreiningur og óljós forgangsröðun hafa reglulega sett mark sitt á umræðu og ákvarðanatöku. Fjármál endurspegla stjórnarhætti Sterk fjárhagsstaða Snæfellsbæjar er ekki tilviljun og ekki afleiðing eins kjörtímabils. Hún er niðurstaða langrar og samfelldrar stefnu þar sem aðhald, varfærni og langtímahugsun hafa ráðið för. Slík nálgun næst síður þar sem stefnur eru sífellt endursemjaðar og pólitísk ábyrgð þynnt. Þetta er ekki fullyrðing um að ein leið henti öllum sveitarfélögum. En reynslan sýnir að stöðugleiki er ekki stöðnun, rétt eins og breið samsteypa er ekki sjálfkrafa merki um betri stjórnun. Fyrir kosningar Í aðdraganda kosninga ættum við því ekki aðeins að spyrja hvað er lofað, heldur hvernig stjórnað er. Reynslan af Snæfellsbæ sýnir að skýr ábyrgð og langtímahugsun geta skapað traustan grunn. Sú reynsla getur verið gagnlegt viðmið fyrir önnur sveitarfélög, óháð stærð. Lögin eru þau sömu. Reglurnar eru þær sömu. Ábyrgðin er sú sama. Spurningin er einfaldlega hvernig henni er sinnt,,,,og hver ber hana þegar á reynir. Höfundur er atvinnurekandi í Snæfellsbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Snæfellsbær Mest lesið Einmanaleikinn tekur sér ekki helgarfrí Jóhanna Erla Guðjónsdóttir,Valdimar Víðisson Skoðun Þvílíkar villigötur Ketill Guðmundsson Skoðun Kynheilbrigði ungmenna með öðruvísi taugaþroska María Jónsdóttir Skoðun Ævilöng túlkaþjónusta á kostnað útsvarsgreiðenda Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun „Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Nýtt tímabil í skipulagsmálum Reykjavíkur Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir Skoðun Skoðun Skoðun Við erum öll orðin verkkaupar Anna Kristín Hálfdánardóttir skrifar Skoðun „Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot skrifar Skoðun Ævilöng túlkaþjónusta á kostnað útsvarsgreiðenda Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Einmanaleikinn tekur sér ekki helgarfrí Jóhanna Erla Guðjónsdóttir,Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Beislið sem hnýtir sig sjálft Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Nýtt tímabil í skipulagsmálum Reykjavíkur Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kynheilbrigði ungmenna með öðruvísi taugaþroska María Jónsdóttir skrifar Skoðun Þvílíkar villigötur Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Sjá meira
Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga er eðlilegt að rætt sé um breytingar, nýjar áherslur og ólíkar leiðir í stjórn sveitarfélaga. Slík umræða er nauðsynleg. Hún verður þó að byggjast á raunverulegri reynslu af því hvernig mismunandi stjórnarhættir hafa reynst í framkvæmd. Þar getur Snæfellsbær þjónað sem gagnlegt viðmið. Sveitarfélagið varð til við sameiningu árið 1994. Frá þeim tíma hefur Sjálfstæðisflokkurinn farið með meirihluta í sveitarstjórn, samfellt og án samsteypustjórna. Slík samfella er óvenjuleg í íslenskum sveitarstjórnarmálum og gefur tilefni til að velta fyrir sér hvaða áhrif hún hefur haft á stjórnun og árangur. Ég skrifa þetta sem atvinnurekandi í Snæfellsbæ. Fyrir atvinnulíf skiptir stöðugleiki miklu máli. Fyrirsjáanleiki í ákvörðunum, ábyrg fjármálastjórn og skýr stefna sveitarfélagsins eru ekki hugmyndafræðileg atriði, heldur raunverulegar forsendur fyrir fjárfestingum, uppbyggingu og störfum. Sömu lög og sama ábyrgð Oft er bent á að samanburður milli ólíkra sveitarfélaga sé erfiður vegna mismunandi stærðar, tekjustofna og verkefna. Það er rétt að aðstæður eru ólíkar. En það breytir ekki þeirri grundvallarstaðreynd að öll sveitarfélög starfa samkvæmt sömu lögum, sömu reglum og bera sömu ábyrgð gagnvart íbúum sínum. Sveitarfélög bera ábyrgð á fjármálum, þjónustu og stjórnsýslu, óháð stærð. Því er eðlilegt að ræða stjórnarhætti sem slíka og bera saman hvernig ólíkar leiðir hafa reynst þegar kemur að ábyrgð, forgangsröðun og árangri. Skýr ábyrgð skiptir máli Í Snæfellsbæ hefur ábyrgðin verið skýr frá upphafi. Einn flokkur hefur mótað stefnuna og borið pólitíska ábyrgð á niðurstöðunni. Slíkt skapar aðhald. Þegar sami aðili veit að hann mun sjálfur standa skil á ákvörðunum sínum til lengri tíma, verða ákvarðanir jafnan varfærnari og markvissari. Í sveitarfélögum þar sem margflokkastjórnir fara með völdin getur myndin verið önnur. Þar verða ákvarðanir oft niðurstaða málamiðlana og ábyrgð dreifist. Dæmi um slíkt má finna víða, meðal annars í Reykjavík, þar sem innbyrðis ágreiningur og óljós forgangsröðun hafa reglulega sett mark sitt á umræðu og ákvarðanatöku. Fjármál endurspegla stjórnarhætti Sterk fjárhagsstaða Snæfellsbæjar er ekki tilviljun og ekki afleiðing eins kjörtímabils. Hún er niðurstaða langrar og samfelldrar stefnu þar sem aðhald, varfærni og langtímahugsun hafa ráðið för. Slík nálgun næst síður þar sem stefnur eru sífellt endursemjaðar og pólitísk ábyrgð þynnt. Þetta er ekki fullyrðing um að ein leið henti öllum sveitarfélögum. En reynslan sýnir að stöðugleiki er ekki stöðnun, rétt eins og breið samsteypa er ekki sjálfkrafa merki um betri stjórnun. Fyrir kosningar Í aðdraganda kosninga ættum við því ekki aðeins að spyrja hvað er lofað, heldur hvernig stjórnað er. Reynslan af Snæfellsbæ sýnir að skýr ábyrgð og langtímahugsun geta skapað traustan grunn. Sú reynsla getur verið gagnlegt viðmið fyrir önnur sveitarfélög, óháð stærð. Lögin eru þau sömu. Reglurnar eru þær sömu. Ábyrgðin er sú sama. Spurningin er einfaldlega hvernig henni er sinnt,,,,og hver ber hana þegar á reynir. Höfundur er atvinnurekandi í Snæfellsbæ.
„Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot Skoðun
Skoðun „Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot skrifar
Skoðun Ævilöng túlkaþjónusta á kostnað útsvarsgreiðenda Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar
Skoðun Einmanaleikinn tekur sér ekki helgarfrí Jóhanna Erla Guðjónsdóttir,Valdimar Víðisson skrifar
„Er hún ekki bara á túr?” Karen Ösp Friðriks,Eydís Sara Óskarsdóttir,Ísabella Ögn Þorsteinsdóttir,Valgerður Þ. Snæbjarnardóttir,Emma Rivard Henriot Skoðun