Samvinna, en ekki einangrun María Malmquist skrifar 14. janúar 2026 10:00 Í dag blasir við okkur allt önnur heimsmynd en fyrir aðeins örfáum árum síðan. Við lifum á tímum skjótra breytinga og mikillar óvissu. Það er stríð í Evrópu og víða annars staðar um hnöttinn, spenna milli stórvelda og heimurinn virðist sífellt sundraðri. Öryggi sem áður var sjálfsagt er ekki endilega lengur tryggt. Sem ung kona að horfa til framtíðarinnar sem bíður mín, lít ég til Evrópusambandsins og sé stöðugleika. Það er öflugt bandalag 27 ríkja sem við höfum mikla hugmyndalega samleið með. Þau standa fyrir friði, lýðræði, mannréttindum, samvinnu, frelsi, sjálfbærni og framförum – og í dag er Evrópusambandið raunverulega eina aflið sem hægt er að treysta að standi vörð um þessi gildi. Ísland myndi hafa gríðarlegan ávinning af því að vera fullgildur aðili að þessu samstarfi ríkja sem byggir á fyrrnefndum gildum, en ekki valdboði og einangrun. Þegar heimurinn er að klofna í blokkir og stórveldi sýna vaxandi skeytingarleysi gagnvart alþjóðalögum, værum við bæði sterkari og öruggari sem hluti af þessari heild. Oft heyrir maður sagt að það ætti að vera nóg að vera í NATO til að tryggja öryggi okkar og varnir. Aðild okkar Atlantshafsbandalaginu er vissulega gríðarlega mikilvæg þegar kemur að hernaðarlegu öryggi og vörnum gagnvart utanaðkomandi árásum, en Evrópusambandið nær hins vegar yfir mun víðara svið. Það myndi til dæmis tryggja okkur meira efnahagslegt, pólitískt og samfélagslegt öryggi. Raunin er líka sú að flest Evrópuríki eru aðilar að bæði NATO og Evrópusambandinu, því að það er ljóst að hernaðarlegt öryggi og pólitískur stöðugleiki haldast fast í hendur. Mín niðurstaða er því sú að ef Ísland væri með aðild að bæði NATO og ESB, væri okkur tryggð háværari rödd á heimsvísu, meiri áhrif og sterkara bakland. Ég tel að leiðin til þess að tryggja okkur Íslendingum sem besta og öruggasta framtíð liggi í samvinnu, en ekki einangrun. Samvinna útilokar ekki sjálfstæði, hún eflir það. Höfundur er laganemi og situr í stjórn Ungra Evrópusinna sem og Uppreisnar, ungliðahreyfingar Viðreisnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Utanríkismál Öryggis- og varnarmál Mest lesið MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson skrifar Sjá meira
Í dag blasir við okkur allt önnur heimsmynd en fyrir aðeins örfáum árum síðan. Við lifum á tímum skjótra breytinga og mikillar óvissu. Það er stríð í Evrópu og víða annars staðar um hnöttinn, spenna milli stórvelda og heimurinn virðist sífellt sundraðri. Öryggi sem áður var sjálfsagt er ekki endilega lengur tryggt. Sem ung kona að horfa til framtíðarinnar sem bíður mín, lít ég til Evrópusambandsins og sé stöðugleika. Það er öflugt bandalag 27 ríkja sem við höfum mikla hugmyndalega samleið með. Þau standa fyrir friði, lýðræði, mannréttindum, samvinnu, frelsi, sjálfbærni og framförum – og í dag er Evrópusambandið raunverulega eina aflið sem hægt er að treysta að standi vörð um þessi gildi. Ísland myndi hafa gríðarlegan ávinning af því að vera fullgildur aðili að þessu samstarfi ríkja sem byggir á fyrrnefndum gildum, en ekki valdboði og einangrun. Þegar heimurinn er að klofna í blokkir og stórveldi sýna vaxandi skeytingarleysi gagnvart alþjóðalögum, værum við bæði sterkari og öruggari sem hluti af þessari heild. Oft heyrir maður sagt að það ætti að vera nóg að vera í NATO til að tryggja öryggi okkar og varnir. Aðild okkar Atlantshafsbandalaginu er vissulega gríðarlega mikilvæg þegar kemur að hernaðarlegu öryggi og vörnum gagnvart utanaðkomandi árásum, en Evrópusambandið nær hins vegar yfir mun víðara svið. Það myndi til dæmis tryggja okkur meira efnahagslegt, pólitískt og samfélagslegt öryggi. Raunin er líka sú að flest Evrópuríki eru aðilar að bæði NATO og Evrópusambandinu, því að það er ljóst að hernaðarlegt öryggi og pólitískur stöðugleiki haldast fast í hendur. Mín niðurstaða er því sú að ef Ísland væri með aðild að bæði NATO og ESB, væri okkur tryggð háværari rödd á heimsvísu, meiri áhrif og sterkara bakland. Ég tel að leiðin til þess að tryggja okkur Íslendingum sem besta og öruggasta framtíð liggi í samvinnu, en ekki einangrun. Samvinna útilokar ekki sjálfstæði, hún eflir það. Höfundur er laganemi og situr í stjórn Ungra Evrópusinna sem og Uppreisnar, ungliðahreyfingar Viðreisnar.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar