Borgar­stjóri sem dreifir valdi

Stemmningin í höfuðborginni gefur tóninn í lífi hverrar þjóðar. Ríki þar hefðbundin stórkallamenning líða byggðir landsins undan því. Sé lögð áhersla á lipurt og margslungið borgarlíf breiðist jákvæðni um héruð.

Ég var orðinn vandræðalega gamall þegar ég uppgötvaði að hver einasta manneskja sem ég hitti er kennari minn. Ekki svo að mér hafi tekist að lifa samkvæmt því síðan. En ég er alltaf að reyna.

Mig langar að lifa í landi þar sem ákvarðanir eru teknar af mörgum sjónarhólum í einu. Ég þrái að barnabörnin mín erfi þjóðfélag þar sem fólk ræðist við til að læra hvert af öðru. Ég kýs sem sagt mósaík í stað skautunar. Víðóma ástand þar sem samráð er æft og iðkað svo skilningur vaxi fram og fólk finni sig heima í eigin landi. Það er lang best.

Á þessum tímum, þegar tryllt valdagirnd ræður för á alþjóðasviðinu og almenningur um allan heim er óttasleginn, er mikilvægt að við köllum til verka stjórnmálafólk sem kann að dreifa valdi í stað þess að safnað því.

Það var næmt hjá höfundum áramótaskaupsins að varpa Heiðu Björgu Hilmisdóttur upp sem borgarstjóranum sem enginn man hvað heitir. Það segir mjög mikið um áherslur hennar sem leiðtoga. Heiða hefur ekki sjálfa sig að markmiði en er með hugann við verkefnin sem henni eru falin.

Ég hef þekkt Heiðu Björg árum saman og er feginn að sjá hvað hún er sjálfri sér lík með sinn vakandi huga og hlýja hjarta þegar hún nú kynnir sig til leiks í prófkjöri Samfylkingarinnar.

Í mínum huga ber Heiða Björg af sem borgarstjóraefni á þessu vori. Fram undan eru miklar mannabreytingar hjá Samfylkingunni í Reykjavík og mikilvægt að halda í reynsluríka persónu eins og hana. Heiða hefur uppsafnaða pólitíska þekkingu, innsæi í aðstæður og getu til að halda utan um flóknar sviðmyndir án þess að styðjast við einstrengingshátt.

Vegna reynslu sinnar kann hún að halda ró og bíða átekta. Fremur en að hanna atburðarás eða reyna að poppa upp stemmningu miðlar hún velvilja og virðingu í opnu samtali. Hún styðst ekki við klæki en hugsar í lausnum. Hún hlustar á raddirnar í kringum sig en hvikar ekki af grundvelli jafnaðarstefnunnar.

Þetta eru í mínum huga langþróaðir kostir sem gott er að eiga í einum borgarstjóra.

Höfundur er prestur og siðfræðingur.