Samanburður á aðferðum Þjóðverja og Kínverja við að draga úr notkun á jarðefnaeldsneyti Gunnar Einarsson skrifar 22. febrúar 2026 10:01 Þjóðverjar ákváðu að skipta yfir í hreina orku hratt, eftir ESB módelinu. Það var einkum horft til vindmylla og sólarsella. Á svipuðum tíma var ákveðið að loka öllum kjarnorkuverum, sem mörg voru í fínu lagi. Þeir höfðu reitt sig á gas frá Rússlandi, sem er mikið til hætt að streyma til þeirra. Vind- og sólarorka henta ekki til iðnaðarframleiðslu. Rafmagnskostnaður hefur rokið upp og er orðinn það hár að mörg fyrirtæki eru að draga úr framleiðslu eða jafnvel að loka. Þjóðverjar gera sér grein fyrir að þeir verða að endurskoða stefnuna. Það berast fréttir af því að þeir séu að rífa vindmyllugarð til að geta opnað kolanámu. Kolin á að nota til að framleiða rafmagn. Það er sorglegt að horfa á þetta iðnaðarveldi í vandræðum vegna vanhugsaðrar stefnu í umhverfismálum. Tökum Kína til samanburðar Þó ekki sé allt gott, þá er margt vel hugsað og gert í Kína. Mengunin í borgum eins og Peking getur verið ótrúleg. Suma daga sést ekki nema rétt í næstu hús. Kínverjar vilja vitanlega ekki búa við þetta til frambúðar. Það er greinilegt að þeir eru með áætlun. Án þess að hafa hana undir höndum, virðist hún hljóða einhvern veginn svona. Þeir stefna að því að efla atvinnulífið og til lengri tíma að draga mikið úr notkun á jarðefnaeldsneyti. Þeir hugsa lausnir frá grunni. Þeir hafa sent tugþúsundir stúdenta í bestu háskóla í heimi og gert samkomulag við fjölmörg fyrirtæki um að koma til Kína með þeim skilyrðum að þeir deili með innfæddum upplýsingum um framleiðsluaðferðir. Þeir hafa í dag stærsta hóp tæknimanna í heiminum. Þeir vita að allt annað byggir á að hafa nóg af málmum og hafa stóraukið framleiðslu á mörgum málmum og eru ráðandi við framleiðslu margra sjaldgæfra málma. ESB ríki hafa lokað mengandi málmbræðslum til að láta CO2 bókhaldið líta betur út. Kínverjar taka oft við og reisa samskonar verksmiðjur hjá sér. Þeir sjá til þess að rafmagn sé ódýrt. Þeir hika ekki við að reisa koladrifin raforkuver, til að ná þessum markmiðum. Gervigreindin segir að 40-100 kolaver séu í byggingu. Þeir hafa byggt mörg stór og smá vatnsorkuver og hafa áætlanir um enn fleiri. Þeir eru með 28 kjarnorkuver í smíðum. Þeir reyna nýjar leiðir og það í stórum stíl, til að framleiða grænt rafmagn og geta þannig metið af reynslu, hvað er best að veðja á. Þeir hafa reyst mörg og stór vindorkuver og stór sólarorkuver. Þeir hafa reist þóríum orkuver og eru þeir einu, sem reka þannig ver í dag. Það eru miklir möguleikar í þóríum verunum. Þeir skanna allan heiminn, alla möguleika og eru tilbúnir að reyna það sem virðist eiga möguleika á að minka kolanotkun. Þannig fóru þeir í samvinnu við Íslendinga um rekstur hitaveitu. Þetta fyrirtæki hitar í dag jafnmargar íbúðir og eru í Svíþjóð. Ætli nokkurt eitt verkefni innan ESB hafi sparað jafn mikið CO2? Íslenskur vísindamaður var að halda fyrirlestur í Miðausturlöndum. Hann benti á leiðir til að framleiða steypu með verulega minna co2 spori, en gengur og gerist. Kínverjar sem voru á ráðstefnunni höfðu skömmu seinna samband og fengu hann til Kína til að kenna steinsteypu fræði. Kínverjar nota gríðarlega mikið af steypu. Ef þeim tekst að minnka losun við framleiðslu steypunnar um nokkur prósent er það margföld árleg losun Íslendinga. Vitanlega er framtíðin ekki skráð í stein, en ef að líkum lætur mun Kína koma út með mikla þekkingu, öflugt efnahagslíf og að lokum með stórminkaða losun CO2. Leiðin að minni losun getur legið í því að auka hana. Hættan sem fylgir kolefnisgjöldunum Þjóðverjar, ef þeir tekst ekki að kúvenda stefnunni, munu enda með stórlaskað efnahagslíf, skert lífskjör, jafnvel hrun. Munum hvað gerðist í Detroit þegar bílaiðnaðurinn þar hætti að vera samkeppnis hæfur. Fólki fækkaði, frá því þegar best gekk, úr 2,300,000 íbúum, niður í 700,000. Þetta gerðist á aðeins 50 árum. Skatta leið ESB er ófæra Við Íslendingar megum ekki spyrða okkur við þröngsýn viðhorf ESB, heldur eigum við að líta upp, horfa í kringum okkur, bæði til að læra og líka til að kenna öðrum. Við megum alls ekki leggja á kolefnis gjöld sem mun draga þróttinn úr íslensku atvinnulífi og hindra það í að lifa af í harðnandi samkeppni, sem er framundan. Sökkvum ekki með ESB. Höfundur er fyrrrverandi bóndi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Evrópusambandið Mest lesið Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Sjá meira
Þjóðverjar ákváðu að skipta yfir í hreina orku hratt, eftir ESB módelinu. Það var einkum horft til vindmylla og sólarsella. Á svipuðum tíma var ákveðið að loka öllum kjarnorkuverum, sem mörg voru í fínu lagi. Þeir höfðu reitt sig á gas frá Rússlandi, sem er mikið til hætt að streyma til þeirra. Vind- og sólarorka henta ekki til iðnaðarframleiðslu. Rafmagnskostnaður hefur rokið upp og er orðinn það hár að mörg fyrirtæki eru að draga úr framleiðslu eða jafnvel að loka. Þjóðverjar gera sér grein fyrir að þeir verða að endurskoða stefnuna. Það berast fréttir af því að þeir séu að rífa vindmyllugarð til að geta opnað kolanámu. Kolin á að nota til að framleiða rafmagn. Það er sorglegt að horfa á þetta iðnaðarveldi í vandræðum vegna vanhugsaðrar stefnu í umhverfismálum. Tökum Kína til samanburðar Þó ekki sé allt gott, þá er margt vel hugsað og gert í Kína. Mengunin í borgum eins og Peking getur verið ótrúleg. Suma daga sést ekki nema rétt í næstu hús. Kínverjar vilja vitanlega ekki búa við þetta til frambúðar. Það er greinilegt að þeir eru með áætlun. Án þess að hafa hana undir höndum, virðist hún hljóða einhvern veginn svona. Þeir stefna að því að efla atvinnulífið og til lengri tíma að draga mikið úr notkun á jarðefnaeldsneyti. Þeir hugsa lausnir frá grunni. Þeir hafa sent tugþúsundir stúdenta í bestu háskóla í heimi og gert samkomulag við fjölmörg fyrirtæki um að koma til Kína með þeim skilyrðum að þeir deili með innfæddum upplýsingum um framleiðsluaðferðir. Þeir hafa í dag stærsta hóp tæknimanna í heiminum. Þeir vita að allt annað byggir á að hafa nóg af málmum og hafa stóraukið framleiðslu á mörgum málmum og eru ráðandi við framleiðslu margra sjaldgæfra málma. ESB ríki hafa lokað mengandi málmbræðslum til að láta CO2 bókhaldið líta betur út. Kínverjar taka oft við og reisa samskonar verksmiðjur hjá sér. Þeir sjá til þess að rafmagn sé ódýrt. Þeir hika ekki við að reisa koladrifin raforkuver, til að ná þessum markmiðum. Gervigreindin segir að 40-100 kolaver séu í byggingu. Þeir hafa byggt mörg stór og smá vatnsorkuver og hafa áætlanir um enn fleiri. Þeir eru með 28 kjarnorkuver í smíðum. Þeir reyna nýjar leiðir og það í stórum stíl, til að framleiða grænt rafmagn og geta þannig metið af reynslu, hvað er best að veðja á. Þeir hafa reyst mörg og stór vindorkuver og stór sólarorkuver. Þeir hafa reist þóríum orkuver og eru þeir einu, sem reka þannig ver í dag. Það eru miklir möguleikar í þóríum verunum. Þeir skanna allan heiminn, alla möguleika og eru tilbúnir að reyna það sem virðist eiga möguleika á að minka kolanotkun. Þannig fóru þeir í samvinnu við Íslendinga um rekstur hitaveitu. Þetta fyrirtæki hitar í dag jafnmargar íbúðir og eru í Svíþjóð. Ætli nokkurt eitt verkefni innan ESB hafi sparað jafn mikið CO2? Íslenskur vísindamaður var að halda fyrirlestur í Miðausturlöndum. Hann benti á leiðir til að framleiða steypu með verulega minna co2 spori, en gengur og gerist. Kínverjar sem voru á ráðstefnunni höfðu skömmu seinna samband og fengu hann til Kína til að kenna steinsteypu fræði. Kínverjar nota gríðarlega mikið af steypu. Ef þeim tekst að minnka losun við framleiðslu steypunnar um nokkur prósent er það margföld árleg losun Íslendinga. Vitanlega er framtíðin ekki skráð í stein, en ef að líkum lætur mun Kína koma út með mikla þekkingu, öflugt efnahagslíf og að lokum með stórminkaða losun CO2. Leiðin að minni losun getur legið í því að auka hana. Hættan sem fylgir kolefnisgjöldunum Þjóðverjar, ef þeir tekst ekki að kúvenda stefnunni, munu enda með stórlaskað efnahagslíf, skert lífskjör, jafnvel hrun. Munum hvað gerðist í Detroit þegar bílaiðnaðurinn þar hætti að vera samkeppnis hæfur. Fólki fækkaði, frá því þegar best gekk, úr 2,300,000 íbúum, niður í 700,000. Þetta gerðist á aðeins 50 árum. Skatta leið ESB er ófæra Við Íslendingar megum ekki spyrða okkur við þröngsýn viðhorf ESB, heldur eigum við að líta upp, horfa í kringum okkur, bæði til að læra og líka til að kenna öðrum. Við megum alls ekki leggja á kolefnis gjöld sem mun draga þróttinn úr íslensku atvinnulífi og hindra það í að lifa af í harðnandi samkeppni, sem er framundan. Sökkvum ekki með ESB. Höfundur er fyrrrverandi bóndi.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar