Taktu þátt í að móta ungmennastefnu Íslands Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar 24. febrúar 2026 06:33 Eftir áratugalangt tal um að Ísland þurfi heildstæða ungmennastefnu er vinna loksins hafin við gerð fyrstu ungmennastefnu Íslands. Í stefnuyfirlýsingu ríkisstjórnar Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins frá 21. desember 2024 var kveðið á um að móta ætti slíka stefnu. Guðmundur Ingi Kristinsson, þáverandi mennta- og barnamálaráðherra, fól mér að leiða þá vinnu og hefur vinnan haldið áfram eftir að Inga Sæland tók við sem ráðherra. Ungmennastefnunni er ætlað að ná utan um þau málefni stjórnvalda sem snúa að ungmennum á aldrinum 13–30 ára. Á þessum árum eykst sjálfstæði fólks, fyrstu skref eru tekin inn í fullorðinsárin og grunnur lagður að virkri þátttöku í samfélaginu. Stefnan á að varpa ljósi á stöðu ungmenna, kortleggja núverandi aðgerðir stjórnvalda og tryggja að rödd ungs fólks hafi raunverulegt vægi í stefnumótun. Fyrsta skrefið er samráð. Leitað er til ungs fólks og annarra hagaðila eftir ábendingum um hvað við gerum vel og hvar þörf er á breytingum þegar kemur að stuðningi við ungt fólk á Íslandi. Áformaskjal hefur verið birt í samráðsgátt stjórnvalda þar sem öllum gefst kostur á að senda inn umsögn. Ég vil sérstaklega hvetja ungmenni á aldrinum 13–30 ára til að taka þátt, en einnig foreldra, fagfólk og félagasamtök sem vinna með ungu fólki. Í áformaskjalinu eru settir fram sjö málefnaflokkar með leiðbeinandi spurningum. Við hvetjum ungmennaráð, nemendaráð, frjáls félagasamtök, skóla og aðra hópa ungs fólks til að halda fundi eða vinnustofur og skila sameiginlegri umsögn. Áhugasamir geta haft samband við undirbúningshópinn ef óskað er eftir kynningu á verkefninu. Að loknu samráði verður unnið úr umsögnum í samstarfi við ráðuneytin, sem jafnframt kortleggja þær aðgerðir sem nú þegar er verið að vinna að og snúa að markhópnum. Markmiðið er að ungmennastefnan verði skýr stefna stjórnvalda með raunhæfri forgangsröðun og ábyrgð á framkvæmd, byggð á samráði og raunverulegum aðgerðum. Umræða um málefni ungs fólks hefur á undanförnum misserum oft snúist um að bregðast við uppsöfnuðum vanda. Með heildstæðri ungmennastefnu gefst tækifæri til að horfa lengra fram á veginn, styrkja grunninn og móta markvissar aðgerðir sem stuðla að því að ungmenni á Íslandi hafi raunveruleg tækifæri til að blómstra. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ari Sigurjónsson Samfylkingin Mest lesið Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson Skoðun Ef við stöndum upp er leikurinn búinn! Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson skrifar Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Flokkur fólksins þorir og getur Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Hin leiðin í umferðarmálum Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson skrifar Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Sjá meira
Eftir áratugalangt tal um að Ísland þurfi heildstæða ungmennastefnu er vinna loksins hafin við gerð fyrstu ungmennastefnu Íslands. Í stefnuyfirlýsingu ríkisstjórnar Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins frá 21. desember 2024 var kveðið á um að móta ætti slíka stefnu. Guðmundur Ingi Kristinsson, þáverandi mennta- og barnamálaráðherra, fól mér að leiða þá vinnu og hefur vinnan haldið áfram eftir að Inga Sæland tók við sem ráðherra. Ungmennastefnunni er ætlað að ná utan um þau málefni stjórnvalda sem snúa að ungmennum á aldrinum 13–30 ára. Á þessum árum eykst sjálfstæði fólks, fyrstu skref eru tekin inn í fullorðinsárin og grunnur lagður að virkri þátttöku í samfélaginu. Stefnan á að varpa ljósi á stöðu ungmenna, kortleggja núverandi aðgerðir stjórnvalda og tryggja að rödd ungs fólks hafi raunverulegt vægi í stefnumótun. Fyrsta skrefið er samráð. Leitað er til ungs fólks og annarra hagaðila eftir ábendingum um hvað við gerum vel og hvar þörf er á breytingum þegar kemur að stuðningi við ungt fólk á Íslandi. Áformaskjal hefur verið birt í samráðsgátt stjórnvalda þar sem öllum gefst kostur á að senda inn umsögn. Ég vil sérstaklega hvetja ungmenni á aldrinum 13–30 ára til að taka þátt, en einnig foreldra, fagfólk og félagasamtök sem vinna með ungu fólki. Í áformaskjalinu eru settir fram sjö málefnaflokkar með leiðbeinandi spurningum. Við hvetjum ungmennaráð, nemendaráð, frjáls félagasamtök, skóla og aðra hópa ungs fólks til að halda fundi eða vinnustofur og skila sameiginlegri umsögn. Áhugasamir geta haft samband við undirbúningshópinn ef óskað er eftir kynningu á verkefninu. Að loknu samráði verður unnið úr umsögnum í samstarfi við ráðuneytin, sem jafnframt kortleggja þær aðgerðir sem nú þegar er verið að vinna að og snúa að markhópnum. Markmiðið er að ungmennastefnan verði skýr stefna stjórnvalda með raunhæfri forgangsröðun og ábyrgð á framkvæmd, byggð á samráði og raunverulegum aðgerðum. Umræða um málefni ungs fólks hefur á undanförnum misserum oft snúist um að bregðast við uppsöfnuðum vanda. Með heildstæðri ungmennastefnu gefst tækifæri til að horfa lengra fram á veginn, styrkja grunninn og móta markvissar aðgerðir sem stuðla að því að ungmenni á Íslandi hafi raunveruleg tækifæri til að blómstra. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingar.
Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar