Seltjarnarnes getur orðið framúrskarandi bæjarfélag! Áslaug Eva Björnsdóttir skrifar 6. mars 2026 07:33 Á Seltjarnarnesi er einstakt samfélag. Hér býr allskonar fólk sem sækir vinnu og þjónustu víða um höfuðborgarsvæðið. Við erum tiltölulega lítið bæjarfélag, boðleiðir eru stuttar, sjálfsímyndin sterk og möguleikarnir miklir. Mér finnst við fjölskyldan heppin að fá að vera hluti af samfélaginu hér á Nesinu. Ég er alin upp úti á landi á Akureyri og Dalvík og flutti svo til Geilo, smábæjar í Noregi og sé ákveðna samlegð með Seltjarnarnesi og smærri sveitarfélögum á landsbyggðinni. Seltjarnarnes er smá “ut pa landet”, það er stutt í náttúruna og sjóinn og maður þarf ekki að ganga lengi um til að hitta einhvern sem maður þekkir. Seltjarnarnes er frábært og hefur alla burði til þess að verða framúrskarandi bæjarfélag. Það snýst ekki bara um stærðarhagkvæmni eða fjárhag bæjarins, sem því miður stendur illa, það snýst um menningu og metnað fyrir því að koma að raunverulegum breytingum til hins betra. Af hverju að sætta sig við að vera gott bæjarfélag þegar tækifærin til að skara fram úr blasa við! Framúrskarandi þjónusta – ekki bara lágmarksþjónusta Í litlu bæjarfélagi eigum við að geta boðið upp á persónulega og sveigjanlega þjónustu. Foreldrar eiga að finna að hlustað sé á þá og þarfir barna þeirra virtar eftir fremsta megni. Eldri borgarar eiga að upplifa virðingu og raunverulegt aðgengi að þjónustu. Íbúar eiga að vita hvert þeir snúa sér og fá svör. Framúrskarandi bæjarfélag mælir ánægju, bregst hratt við og lærir af endurgjöf. Það lítur á gagnrýni sem tækifæri, ekki ógn. Boðleiðir eru stuttar og tækifæri til að skara fram úr í þjónustu eru fjölmörg. Mig langar að búa í bæjarfélagi með framúrskarandi þjónustu! Skýr langtímasýn sem er gagnsæ og ábyrg - ekki bara viðbragð við vandamálum Í litlu samfélagi ætti að vera einfalt að hafa rekstur gagnsæjan, það ætti í raun að vera sjálfsagt. Íbúarnir eiga að geta séð hvernig ákvarðanir eru teknar, á hvaða forsendum og hver áhrif þeirra verða. Hér eru aftur augljós sóknartækifæri. Viljum við vera leiðandi í öflugu skólasamfélagi? Í forvörnum og vellíðan? Í íþróttum? Samfélagi þar sem kynslóðir mætast? Í sjálfbærni? Í stafrænum lausnum? Í barnvænu samfélagi? Í umferðaröryggi? Í heilbrigðu rekstrarumhverfi? Framúrskarandi bæjarfélag skilgreinir skýra sýn og fylgir henni eftir með mælanlegum markmiðum. Það horfir til lengri tíma en til næstu fjögurra ára (eins kjörtímabils) og spyr: Hvernig viljum við að Seltjarnarnes líti út árið 2036? Samfélag fólks er allskonar Sterk samfélög verða ekki til af sjálfu sér, það þarf að rækta þau. Meðal annars með bæjarhátíðum, menningarviðburðum, opnum samtölum, samráði og rýmum þar sem ólíkir hópar mætast. Við eigum að nýta það að vera lítið samfélag til að tengjast betur. Að vera staður þar sem fólk þekkist, heilsast og upplifir að tilheyri. Til að skara fram úr tel ég augljóst að fólkið í bæjarfélaginu þurfi að eiga sameiginlegan samkomustað í eigu samfélagsins, þar sem umræða um bæjarmál getur blómstrað og unnt er að skipuleggja skemmtanir. Til að skara fram úr þarf Seljarnarnes að endurheimta félagsheimilið sem fyrst. Hugrekki Framúrskarandi bæjarfélag þorir að prófa, þorir að vera fyrst, þorir að endurskoða hefðir ef þær þjóna ekki lengur markmiðum. Hvort sem það snýr að skipulagsmálum, rekstri eða stafrænum lausnum. Kannski eru “Kópavogsmódelið” eða “Reykjavíkurmódelið” ekki besta leiðin í leikskólamálum, kannski er til betri lausn á fjárhagsvanda en að skerða þjónustu, kannski spörum við peninga til lengri tíma með því að lengja opnunartíma félagsmiðstöðva og styðja þannig betur við ungmenni í bænum. Við þurfum ekki að herma eftir leiðum annarra. Á Seltjarnarnesi ættum við auðveldlega að geta fundið raunhæfar lausnir sem henta okkur. Bærinn er samheldinn, boðleiðir eru stuttar, við höfum öll spilin á höndum og tilfinnig mín er sú að bæjarbúar séu til í að spila með. Ef við viljum skara fram úr snýst þetta ekki um að “þau í bæjarstjórn” græji þetta bara fyrir “okkur íbúana”. Framúrskarandi bæjarfélag verður til þegar íbúar fá alvöru tækifæri til þess að taka þátt, koma með endurgjöf og leggja sitt af mörkum. Það snýst líka um það að kjörnir fulltrúar hlusti, heyri og bregðist við af alvöru. Seltjarnarnes hefur alla burði til að vera fyrirmynd annarra sveitarfélaga. Viljum við það og erum við tilbúin að gera það sem þarf? Höfundur er móðir og íbúi á Seltjarnarnesi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Seltjarnarnes Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun Lögreglan auglýsir eftir vilja löggjafans Elías Blöndal Guðjónsson Skoðun Ofveiðin í ESB fyrir 500 árum Sigurjón Þórðarson Skoðun Skoðun Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Ólafur Ragnar Grímsson og Cherry-picking Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Pílagrímaganga fyrir líkama og sál Sr. Arna Grétarsdóttir skrifar Skoðun Hatursorðræða á ekki heima í íþrótta- og æskulýðsstarfi Þóra Sigfríður Einarsdóttir,Kristín Skjaldardóttir,Eygló Ósk Gústafsdóttir skrifar Skoðun Lögreglan auglýsir eftir vilja löggjafans Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson skrifar Skoðun Kveðum niður gyðingahatur Guðmundur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson skrifar Skoðun Hvalfjarðarsveit kallar eftir samtali við Vegagerðina um umferðaröryggi Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Tæknin kemur hratt - en ávinningurinn ekki sjálfkrafa Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Óafsakanlegt, en ekki óleysanlegt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ofveiðin í ESB fyrir 500 árum Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Getum við gert betur fyrir íslensk heimili? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun FIFA skapar nýja skúrka Bragi V. Bergmann skrifar Skoðun Vangaveltur Hörður Torfason skrifar Skoðun Þegar stórveldin gera það sem þeim sýnist er ESB okkar besti kostur Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Nærri þrír vinnumánuðir á ári – hinn ósýnilegi kostnaður endómetríósu Jón Ívar Einarsson skrifar Skoðun Temu-pakkar JP Zimsen eða alvöru hagsmunir Íslands Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Bless tollfrjálsu Temu, Shein og Alibaba Jón Pétur Zimsen skrifar Sjá meira
Á Seltjarnarnesi er einstakt samfélag. Hér býr allskonar fólk sem sækir vinnu og þjónustu víða um höfuðborgarsvæðið. Við erum tiltölulega lítið bæjarfélag, boðleiðir eru stuttar, sjálfsímyndin sterk og möguleikarnir miklir. Mér finnst við fjölskyldan heppin að fá að vera hluti af samfélaginu hér á Nesinu. Ég er alin upp úti á landi á Akureyri og Dalvík og flutti svo til Geilo, smábæjar í Noregi og sé ákveðna samlegð með Seltjarnarnesi og smærri sveitarfélögum á landsbyggðinni. Seltjarnarnes er smá “ut pa landet”, það er stutt í náttúruna og sjóinn og maður þarf ekki að ganga lengi um til að hitta einhvern sem maður þekkir. Seltjarnarnes er frábært og hefur alla burði til þess að verða framúrskarandi bæjarfélag. Það snýst ekki bara um stærðarhagkvæmni eða fjárhag bæjarins, sem því miður stendur illa, það snýst um menningu og metnað fyrir því að koma að raunverulegum breytingum til hins betra. Af hverju að sætta sig við að vera gott bæjarfélag þegar tækifærin til að skara fram úr blasa við! Framúrskarandi þjónusta – ekki bara lágmarksþjónusta Í litlu bæjarfélagi eigum við að geta boðið upp á persónulega og sveigjanlega þjónustu. Foreldrar eiga að finna að hlustað sé á þá og þarfir barna þeirra virtar eftir fremsta megni. Eldri borgarar eiga að upplifa virðingu og raunverulegt aðgengi að þjónustu. Íbúar eiga að vita hvert þeir snúa sér og fá svör. Framúrskarandi bæjarfélag mælir ánægju, bregst hratt við og lærir af endurgjöf. Það lítur á gagnrýni sem tækifæri, ekki ógn. Boðleiðir eru stuttar og tækifæri til að skara fram úr í þjónustu eru fjölmörg. Mig langar að búa í bæjarfélagi með framúrskarandi þjónustu! Skýr langtímasýn sem er gagnsæ og ábyrg - ekki bara viðbragð við vandamálum Í litlu samfélagi ætti að vera einfalt að hafa rekstur gagnsæjan, það ætti í raun að vera sjálfsagt. Íbúarnir eiga að geta séð hvernig ákvarðanir eru teknar, á hvaða forsendum og hver áhrif þeirra verða. Hér eru aftur augljós sóknartækifæri. Viljum við vera leiðandi í öflugu skólasamfélagi? Í forvörnum og vellíðan? Í íþróttum? Samfélagi þar sem kynslóðir mætast? Í sjálfbærni? Í stafrænum lausnum? Í barnvænu samfélagi? Í umferðaröryggi? Í heilbrigðu rekstrarumhverfi? Framúrskarandi bæjarfélag skilgreinir skýra sýn og fylgir henni eftir með mælanlegum markmiðum. Það horfir til lengri tíma en til næstu fjögurra ára (eins kjörtímabils) og spyr: Hvernig viljum við að Seltjarnarnes líti út árið 2036? Samfélag fólks er allskonar Sterk samfélög verða ekki til af sjálfu sér, það þarf að rækta þau. Meðal annars með bæjarhátíðum, menningarviðburðum, opnum samtölum, samráði og rýmum þar sem ólíkir hópar mætast. Við eigum að nýta það að vera lítið samfélag til að tengjast betur. Að vera staður þar sem fólk þekkist, heilsast og upplifir að tilheyri. Til að skara fram úr tel ég augljóst að fólkið í bæjarfélaginu þurfi að eiga sameiginlegan samkomustað í eigu samfélagsins, þar sem umræða um bæjarmál getur blómstrað og unnt er að skipuleggja skemmtanir. Til að skara fram úr þarf Seljarnarnes að endurheimta félagsheimilið sem fyrst. Hugrekki Framúrskarandi bæjarfélag þorir að prófa, þorir að vera fyrst, þorir að endurskoða hefðir ef þær þjóna ekki lengur markmiðum. Hvort sem það snýr að skipulagsmálum, rekstri eða stafrænum lausnum. Kannski eru “Kópavogsmódelið” eða “Reykjavíkurmódelið” ekki besta leiðin í leikskólamálum, kannski er til betri lausn á fjárhagsvanda en að skerða þjónustu, kannski spörum við peninga til lengri tíma með því að lengja opnunartíma félagsmiðstöðva og styðja þannig betur við ungmenni í bænum. Við þurfum ekki að herma eftir leiðum annarra. Á Seltjarnarnesi ættum við auðveldlega að geta fundið raunhæfar lausnir sem henta okkur. Bærinn er samheldinn, boðleiðir eru stuttar, við höfum öll spilin á höndum og tilfinnig mín er sú að bæjarbúar séu til í að spila með. Ef við viljum skara fram úr snýst þetta ekki um að “þau í bæjarstjórn” græji þetta bara fyrir “okkur íbúana”. Framúrskarandi bæjarfélag verður til þegar íbúar fá alvöru tækifæri til þess að taka þátt, koma með endurgjöf og leggja sitt af mörkum. Það snýst líka um það að kjörnir fulltrúar hlusti, heyri og bregðist við af alvöru. Seltjarnarnes hefur alla burði til að vera fyrirmynd annarra sveitarfélaga. Viljum við það og erum við tilbúin að gera það sem þarf? Höfundur er móðir og íbúi á Seltjarnarnesi.
Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson Skoðun
Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar
Skoðun Hatursorðræða á ekki heima í íþrótta- og æskulýðsstarfi Þóra Sigfríður Einarsdóttir,Kristín Skjaldardóttir,Eygló Ósk Gústafsdóttir skrifar
Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson skrifar
Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson skrifar
Skoðun Hvalfjarðarsveit kallar eftir samtali við Vegagerðina um umferðaröryggi Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar
Skoðun Þegar stórveldin gera það sem þeim sýnist er ESB okkar besti kostur Eiríkur Ragnarsson skrifar
Skoðun Nærri þrír vinnumánuðir á ári – hinn ósýnilegi kostnaður endómetríósu Jón Ívar Einarsson skrifar
Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson Skoðun
Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun