Heilbrigðisráðherra eflir endó-meðferð Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar 20. mars 2026 10:00 Það er auðvelt að slá upp fyrirsögnum um „fækkun aðgerða“. Það er erfiðara að byggja upp heilbrigðisþjónustu sem raunverulega þjónar sjúklingum. Því miður virðist sú einföldun ráða ferðinni í umræðunni sumra þessa dagana. Fullyrðingar um að verið sé að skera niður þjónustu við konur með endómetríósu standast ekki. Þvert á móti er verið að ráðast í markvissa uppbyggingu á þjónustu við þennan hóp – og færa hana nær því sem skiptir mestu máli fyrir sjúklinga sjálfa: greiningu fyrr, betri móttöku og samfellda meðferð. Ég þekki sjálf hversu djúpstæð áhrif endómetríósa getur haft á lífsgæði og daglegt líf. Þegar maður horfir á þá reynslu verður ljóst að þetta snýst um miklu meira en tölur og mælikvarða – þetta snýst um raunverulegt fólk og raunverulega líðan. Ég hef séð og upplifað hversu þung þessi vegferð getur verið – ekki bara líkamlega heldur líka andlega. Óvissan, biðin og það að upplifa að ekki sé alltaf hlustað af nægri alvöru á það sem maður er að ganga í gegnum getur tekið sinn toll. Þegar maður hlustar á frásagnir kvenna sem hafa gengið í gegnum þetta ferli verður enn skýrara að þetta snýst um miklu meira en kerfi og skipulag – þetta snýst um raunverulegt fólk og raunverulega reynslu. Það er einmitt þessi veruleiki sem undirstrikar hvers vegna við verðum að gera betur og hugsa þjónustuna í heild. Það hefur lengi verið þekkt vandamál að konur með endómetríósu bíða of lengi eftir greiningu og fá ekki viðeigandi þjónustu á réttum tíma. Sú staða lagast ekki með því einu að horfa á fjölda skurðaðgerða. Hún lagast með því að byggja upp kerfið þar sem það bregst fyrst – í fyrstu snertingu sjúklings við heilbrigðiskerfið. Efling þjónustunnar Þess vegna hefur heilbrigðisráðherra lagt sérstaka áherslu á að efla fyrstu stig þjónustunnar. Það felur í sér að styrkja þekkingu og viðbragðsgetu í heilsugæslu, hjá sérfræðingum og ekki síður í skólaheilsugæslu, þar sem fyrstu einkenni geta komið fram. Markmiðið er að stytta þá þrautagöngu sem of margar konur hafa þurft að ganga. Samhliða þessu er verið að efla móttöku og þjónustu á Landspítala, þar sem sérhæfð teymi og aðstaða eru til staðar fyrir flóknari tilfelli. Með því að styrkja þá innviði er tryggt að þær konur sem þurfa á sérhæfðri meðferð að halda fái hana á réttum stað og með fullnægjandi þverfaglegri nálgun. Einnig liggur fyrir að innan heilbrigðiskerfisins er til staðar geta til að sinna þeim fjölda aðgerða sem samkvæmt mati embættis Landlæknis er talinn er þörf á hverju ári. Umræðan snýst því ekki um skort á aðgerðagetu heldur hvernig þjónustan er best skipulögð í heild þannig að hún nýtist konum sem best. Samtal við Endósamtökin Heilbrigðisráðherra hefur átt samtal við Endósamtökin og lagt áherslu á að hlusta á reynslu og sjónarmið þeirra. Þá er unnið markvisst úr tillögum starfshóps um þjónustu við þennan hóp. Sú vinna snýst einmitt um það að byggja upp heildstæða þjónustu – ekki að einblína á einn þátt og kalla það lausn. Endómetríósa er flókinn sjúkdómur sem krefst fjölþættrar og einstaklingsmiðaðrar nálgunar. Skurðaðgerðir eru mikilvægur hluti fyrir suma, en ekki mælikvarði á gæði kerfisins í heild. Ábyrg stefna felst í því að tryggja rétta meðferð á réttum tíma – ekki að hámarka fjölda aðgerða án tillits til heildarmyndar. Í umræðunni hefur einnig verið ýjað að því að ákvarðanir ráðherra byggist á hugmyndafræði fremur en faglegu mati. Slíkt er einfaldlega rangt. Áherslan er á að nýta styrkleika alls heilbrigðiskerfisins – bæði opinberrar þjónustu og samningsbundinna aðila – en gera það á forsendum gæða, öryggis og samfelldrar þjónustu. Það er pólitísk einföldun að halda því fram að lausnin felist í einni tölu um fjölda aðgerða. Það er líka pólitísk einföldun að segja að ákvörðun um magn þjónustu hjá einum þjónustuveitenda sé byggð á hugmyndafræði frekar en faglegu mati. Raunveruleg ábyrgð felst í því að byggja upp kerfi sem grípur sjúklinga fyrr, þjónar þeim betur og fylgir þeim eftir. Konur með endómetríósu eiga betra skilið en slíka einföldun. Heilbrigðisráðherra er að efla endó-meðferð – með því að byggja hana upp þar sem hún skiptir mestu máli. Og þeirri vinnu verður haldið áfram með aðkomu allra hagaðila. Höfundur er þingmaður Samfylkingarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Eydís Ásbjörnsdóttir Kvenheilsa Mest lesið Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Hvar liggja mörk sjálfræðis? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ferðaþjónustan gerir Ísland skemmtilegra Ragnhildur Ágústsdóttir skrifar Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Sjá meira
Það er auðvelt að slá upp fyrirsögnum um „fækkun aðgerða“. Það er erfiðara að byggja upp heilbrigðisþjónustu sem raunverulega þjónar sjúklingum. Því miður virðist sú einföldun ráða ferðinni í umræðunni sumra þessa dagana. Fullyrðingar um að verið sé að skera niður þjónustu við konur með endómetríósu standast ekki. Þvert á móti er verið að ráðast í markvissa uppbyggingu á þjónustu við þennan hóp – og færa hana nær því sem skiptir mestu máli fyrir sjúklinga sjálfa: greiningu fyrr, betri móttöku og samfellda meðferð. Ég þekki sjálf hversu djúpstæð áhrif endómetríósa getur haft á lífsgæði og daglegt líf. Þegar maður horfir á þá reynslu verður ljóst að þetta snýst um miklu meira en tölur og mælikvarða – þetta snýst um raunverulegt fólk og raunverulega líðan. Ég hef séð og upplifað hversu þung þessi vegferð getur verið – ekki bara líkamlega heldur líka andlega. Óvissan, biðin og það að upplifa að ekki sé alltaf hlustað af nægri alvöru á það sem maður er að ganga í gegnum getur tekið sinn toll. Þegar maður hlustar á frásagnir kvenna sem hafa gengið í gegnum þetta ferli verður enn skýrara að þetta snýst um miklu meira en kerfi og skipulag – þetta snýst um raunverulegt fólk og raunverulega reynslu. Það er einmitt þessi veruleiki sem undirstrikar hvers vegna við verðum að gera betur og hugsa þjónustuna í heild. Það hefur lengi verið þekkt vandamál að konur með endómetríósu bíða of lengi eftir greiningu og fá ekki viðeigandi þjónustu á réttum tíma. Sú staða lagast ekki með því einu að horfa á fjölda skurðaðgerða. Hún lagast með því að byggja upp kerfið þar sem það bregst fyrst – í fyrstu snertingu sjúklings við heilbrigðiskerfið. Efling þjónustunnar Þess vegna hefur heilbrigðisráðherra lagt sérstaka áherslu á að efla fyrstu stig þjónustunnar. Það felur í sér að styrkja þekkingu og viðbragðsgetu í heilsugæslu, hjá sérfræðingum og ekki síður í skólaheilsugæslu, þar sem fyrstu einkenni geta komið fram. Markmiðið er að stytta þá þrautagöngu sem of margar konur hafa þurft að ganga. Samhliða þessu er verið að efla móttöku og þjónustu á Landspítala, þar sem sérhæfð teymi og aðstaða eru til staðar fyrir flóknari tilfelli. Með því að styrkja þá innviði er tryggt að þær konur sem þurfa á sérhæfðri meðferð að halda fái hana á réttum stað og með fullnægjandi þverfaglegri nálgun. Einnig liggur fyrir að innan heilbrigðiskerfisins er til staðar geta til að sinna þeim fjölda aðgerða sem samkvæmt mati embættis Landlæknis er talinn er þörf á hverju ári. Umræðan snýst því ekki um skort á aðgerðagetu heldur hvernig þjónustan er best skipulögð í heild þannig að hún nýtist konum sem best. Samtal við Endósamtökin Heilbrigðisráðherra hefur átt samtal við Endósamtökin og lagt áherslu á að hlusta á reynslu og sjónarmið þeirra. Þá er unnið markvisst úr tillögum starfshóps um þjónustu við þennan hóp. Sú vinna snýst einmitt um það að byggja upp heildstæða þjónustu – ekki að einblína á einn þátt og kalla það lausn. Endómetríósa er flókinn sjúkdómur sem krefst fjölþættrar og einstaklingsmiðaðrar nálgunar. Skurðaðgerðir eru mikilvægur hluti fyrir suma, en ekki mælikvarði á gæði kerfisins í heild. Ábyrg stefna felst í því að tryggja rétta meðferð á réttum tíma – ekki að hámarka fjölda aðgerða án tillits til heildarmyndar. Í umræðunni hefur einnig verið ýjað að því að ákvarðanir ráðherra byggist á hugmyndafræði fremur en faglegu mati. Slíkt er einfaldlega rangt. Áherslan er á að nýta styrkleika alls heilbrigðiskerfisins – bæði opinberrar þjónustu og samningsbundinna aðila – en gera það á forsendum gæða, öryggis og samfelldrar þjónustu. Það er pólitísk einföldun að halda því fram að lausnin felist í einni tölu um fjölda aðgerða. Það er líka pólitísk einföldun að segja að ákvörðun um magn þjónustu hjá einum þjónustuveitenda sé byggð á hugmyndafræði frekar en faglegu mati. Raunveruleg ábyrgð felst í því að byggja upp kerfi sem grípur sjúklinga fyrr, þjónar þeim betur og fylgir þeim eftir. Konur með endómetríósu eiga betra skilið en slíka einföldun. Heilbrigðisráðherra er að efla endó-meðferð – með því að byggja hana upp þar sem hún skiptir mestu máli. Og þeirri vinnu verður haldið áfram með aðkomu allra hagaðila. Höfundur er þingmaður Samfylkingarinnar.
Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun
Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar
Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun