Gervigreind leysir ekki mannlega þjónustu af hólmi – hún gerir hana verðmætari Ingibjörg Valdimarsdóttir skrifar 23. mars 2026 08:47 Gervigreind hefur á undanförnum árum umbreytt því hvernig fyrirtæki nálgast þjónustu. Sjálfvirk svör og spjallmenni hafa gert það að verkum að hægt er að afgreiða einfaldar fyrirspurnir hraðar en nokkru sinni fyrr. Fyrir fyrirtæki eykur þetta hagræðingu og bætir tímastjórnun. En í allri þessari þróun gleymist stundum eitt grundvallaratriði: fólk vill enn tala við fólk. Í þjónustu snýst ekki allt um hraða – heldur traust, skilning og tengingu. Þegar viðskiptavinur hefur samband er það sjaldnast eingöngu til að fá svar við einfaldri spurningu. Oft liggur eitthvað meira að baki eins og óvissa, þörf fyrir dýpri skilning og leiðbeiningar. Hvað kostar að missa mannlega snertingu í þjónustu? Samkvæmt alþjóðlegum könnunum vilja yfir 70% viðskiptavina tala við manneskju þegar málið er mikilvægt eða flókið. Þá sýna rannsóknir að fyrirtæki, sem veita góða persónulega þjónustu geta aukið tryggð viðskiptavina um tugi prósenta og hækkað líftímavirði þeirra verulega. Símsvörunarfyrirtæki sjá þetta daglega en þau sinna símsvörun og svörun tölvupósta og netspjalls fyrir fyrirtæki sem vilja ekki missa tengslin við viðskiptavini sína. Munurinn er skýr: Þegar viðskiptavinur fær strax sambandi við manneskju leysast mál hraðar. Misskilningur minnkar. Upplifunin verður jákvæð – jafnvel þegar vandamál koma upp. Á móti sjáum við dæmi þar sem fyrirtæki hafa farið „alla leið í sjálfvirkni“. Þar festast viðskiptavinir í spjallbottum, fá stöðluð svör og upplifa afskiptaleysi því enginn er raunverulega að hlusta. Afleiðingin?Ekki bara pirringur – heldur brostið traust og traust er dýrasta gjaldmiðillinn í þjónustu. Það er áhyggjuefni að mörg fyrirtæki horfa fyrst og fremst á gervigreind sem sparnaðartæki. Ef hægt er að fækka símtölum eða lækka þjónustukostnað um 20–30% virðist ákvörðunin einföld. En það er skammtímahugsun. Ef viðskiptavinur fær ekki þá þjónustu sem hann þarf, þá leitar hann annað. Það kostar margfalt meira að afla nýs viðskiptavinar en að halda í þann sem fyrir er. Þannig getur „sparnaðurinn“ fljótt breyst í tekjutap. Gervigreind er hins vegar ekki vandamálið. Hún er eitt öflugasta verkfæri sem fyrirtæki hafa fengið í áratugi. Hún getur m.a.: Svarað einföldum fyrirspurnum Flokkað erindi Tryggt að ekkert falli á milli skips og bryggju Hún hefur þó sín takmörk: Hún finnur ekki tóninn í rödd viðskiptavinar Hún skynjar ekki óvissu, pirring eða kvíða á sama hátt og manneskja Hún tekur ekki ábyrgð á samskiptum Það gerir fólk. Gervigreind getur tekið við einföldum og endurteknum verkefnum og þannig skapast rými fyrir fólk til að einbeita sér að því sem skiptir raunverulega máli: samskiptum, lausnamiðaðri hugsun og þjónustu sem skapar jákvæða upplifun. Í raun má segja að eftir því sem tæknin verður öflugri, því meira virði verður mannlegi þátturinn. Framtíð þjónustu snýst því ekki um að velja á milli gervigreindar og mannlegrar þjónustu.Hún snýst um að nýta gervigreind til að styrkja mannlega þjónustu. Þjónusta er ekki bara ferli. Hún er upplifun. Upplifun verður best þegar á bakvið hana er manneskja. Höfundur er framkvæmdastjóri Ritara. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gervigreind Mest lesið Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Skaðabætur frá síðustu öld Hópur lögmanna Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvar er karlmannadagurinn? Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Ekki orð um heimsins lengstu biðlista… Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun 75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar Skoðun Virkari eigandi og ný nálgun í stjórn Norðurorku Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hækkun matarverðs lífeyrisþega á undan innri úttekt Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Tengslarof ríkistjórnarinna við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir skrifar Skoðun Hver pantaði börn með þessu ADHD? Jóna Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Sniglar á götunni Kristján Logason skrifar Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Myrkraverk í Afríku Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Skaðabætur frá síðustu öld Hópur lögmanna skrifar Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal skrifar Skoðun Veitingageiranum var hent undir vagninn Einar Bárðarson skrifar Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar Skoðun Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Sjá meira
Gervigreind hefur á undanförnum árum umbreytt því hvernig fyrirtæki nálgast þjónustu. Sjálfvirk svör og spjallmenni hafa gert það að verkum að hægt er að afgreiða einfaldar fyrirspurnir hraðar en nokkru sinni fyrr. Fyrir fyrirtæki eykur þetta hagræðingu og bætir tímastjórnun. En í allri þessari þróun gleymist stundum eitt grundvallaratriði: fólk vill enn tala við fólk. Í þjónustu snýst ekki allt um hraða – heldur traust, skilning og tengingu. Þegar viðskiptavinur hefur samband er það sjaldnast eingöngu til að fá svar við einfaldri spurningu. Oft liggur eitthvað meira að baki eins og óvissa, þörf fyrir dýpri skilning og leiðbeiningar. Hvað kostar að missa mannlega snertingu í þjónustu? Samkvæmt alþjóðlegum könnunum vilja yfir 70% viðskiptavina tala við manneskju þegar málið er mikilvægt eða flókið. Þá sýna rannsóknir að fyrirtæki, sem veita góða persónulega þjónustu geta aukið tryggð viðskiptavina um tugi prósenta og hækkað líftímavirði þeirra verulega. Símsvörunarfyrirtæki sjá þetta daglega en þau sinna símsvörun og svörun tölvupósta og netspjalls fyrir fyrirtæki sem vilja ekki missa tengslin við viðskiptavini sína. Munurinn er skýr: Þegar viðskiptavinur fær strax sambandi við manneskju leysast mál hraðar. Misskilningur minnkar. Upplifunin verður jákvæð – jafnvel þegar vandamál koma upp. Á móti sjáum við dæmi þar sem fyrirtæki hafa farið „alla leið í sjálfvirkni“. Þar festast viðskiptavinir í spjallbottum, fá stöðluð svör og upplifa afskiptaleysi því enginn er raunverulega að hlusta. Afleiðingin?Ekki bara pirringur – heldur brostið traust og traust er dýrasta gjaldmiðillinn í þjónustu. Það er áhyggjuefni að mörg fyrirtæki horfa fyrst og fremst á gervigreind sem sparnaðartæki. Ef hægt er að fækka símtölum eða lækka þjónustukostnað um 20–30% virðist ákvörðunin einföld. En það er skammtímahugsun. Ef viðskiptavinur fær ekki þá þjónustu sem hann þarf, þá leitar hann annað. Það kostar margfalt meira að afla nýs viðskiptavinar en að halda í þann sem fyrir er. Þannig getur „sparnaðurinn“ fljótt breyst í tekjutap. Gervigreind er hins vegar ekki vandamálið. Hún er eitt öflugasta verkfæri sem fyrirtæki hafa fengið í áratugi. Hún getur m.a.: Svarað einföldum fyrirspurnum Flokkað erindi Tryggt að ekkert falli á milli skips og bryggju Hún hefur þó sín takmörk: Hún finnur ekki tóninn í rödd viðskiptavinar Hún skynjar ekki óvissu, pirring eða kvíða á sama hátt og manneskja Hún tekur ekki ábyrgð á samskiptum Það gerir fólk. Gervigreind getur tekið við einföldum og endurteknum verkefnum og þannig skapast rými fyrir fólk til að einbeita sér að því sem skiptir raunverulega máli: samskiptum, lausnamiðaðri hugsun og þjónustu sem skapar jákvæða upplifun. Í raun má segja að eftir því sem tæknin verður öflugri, því meira virði verður mannlegi þátturinn. Framtíð þjónustu snýst því ekki um að velja á milli gervigreindar og mannlegrar þjónustu.Hún snýst um að nýta gervigreind til að styrkja mannlega þjónustu. Þjónusta er ekki bara ferli. Hún er upplifun. Upplifun verður best þegar á bakvið hana er manneskja. Höfundur er framkvæmdastjóri Ritara.
Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun
Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun 75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar
Skoðun Tengslarof ríkistjórnarinna við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir skrifar
Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir skrifar
Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar
Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun
Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun