Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar 5. apríl 2026 15:31 Páskarnir í Ísafjarðarbæ, tími til að hlúa að líkama, sál og samveru Páskarnir eru tími til að hægja á sér, vera með fjölskyldu og vinum og njóta þess sem við höfum hér. Birtan er að koma til baka, fólk kemur saman og bærinn lifnar við. Í hraðskreiðum heimi er samveran ein af dýrmætustu gjöfum sem við getum gefið hvort öðru. Gott sveitarfélag skapar rými fyrir þetta, opnar útivistarslóðir, leiksvæði og viðburði sem sameinast um allar kynslóðir. Við sem búum hérna vitum hvað við höfum. Samfélag þar sem fólk þekkir hvert annað, þar sem við höldum um hvort annað og þar sem við getum treyst á nágrannann. Á þessum páskum var það sérstaklega gaman að sjá hve margt var í boði, hvert kvöld eitthvað að gera fyrir alla fjölskylduna, dagarnir fullir af lífi, skíðum og viðburðum. Þetta er ekki sjálfsagt. Þetta er eitthvað sem við höfum byggt upp saman. Menning sem lífæð Menning er ekki lúxus. Hún er hluti af því að líða vel og vera hluti af samfélagi. Rannsóknir sýna að þátttaka í menningarviðburðum stuðlar að betri andlegri heilsu, eykur tilfinningu fyrir að tilheyra og eflir samábyrgð. Þetta er eitthvað sem þarf að vernda og efla, ekki taka sem gefið. Sjálfboðastarf, hjartað í samfélaginu Skíðavikan og Aldrei fór ég suður ganga ekki upp án fjölda sjálfboðaliða sem gefa af sér tíma og orku, ekki vegna launa heldur vegna ástar á bænum sínum. Þetta er það sem gerir Ísafjarðarbæ sérstakan. Við eigum að þekkja þetta framlag og hlúa að þessari menningu svo hún haldi áfram að þróast. Lýðheilsa byrjar hjá okkur Heilsa okkar tengist beint umhverfinu sem við búum í. Hér í Ísafjarðarbæ geta börnin okkar hlaupið út á morgnana með frelsið í höndunum, við þekkjum nágrannann og vitum að einhver heldur um okkur ef á reynir. Náttúran er rétt fyrir utan dyrnar og kyrrðin gefur okkur andardrátt sem erfitt er að finna annarsstaðar. Þetta er ekki lítið. Þetta er lýðheilsa, bæði líkamleg og andleg, og við eigum að fara vel með það sem við höfum. Takk fyrir páskana fyrir vestan. Höfundur er í 2. sæti Viðreisnar í Ísafjarðarbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sif Huld Albertsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hver ber kostnaðinn þegar landinu er lokað? Friðrik Árnason Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson Skoðun Skoðun Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir skrifar Skoðun Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) skrifar Skoðun Hvað merkir íslenskt nei? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Skoðun Geta stofnanir sparað og bætt þjónustuna? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver ber kostnaðinn þegar landinu er lokað? Friðrik Árnason skrifar Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Hvar liggja mörk sjálfræðis? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ferðaþjónustan gerir Ísland skemmtilegra Ragnhildur Ágústsdóttir skrifar Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Sjá meira
Páskarnir í Ísafjarðarbæ, tími til að hlúa að líkama, sál og samveru Páskarnir eru tími til að hægja á sér, vera með fjölskyldu og vinum og njóta þess sem við höfum hér. Birtan er að koma til baka, fólk kemur saman og bærinn lifnar við. Í hraðskreiðum heimi er samveran ein af dýrmætustu gjöfum sem við getum gefið hvort öðru. Gott sveitarfélag skapar rými fyrir þetta, opnar útivistarslóðir, leiksvæði og viðburði sem sameinast um allar kynslóðir. Við sem búum hérna vitum hvað við höfum. Samfélag þar sem fólk þekkir hvert annað, þar sem við höldum um hvort annað og þar sem við getum treyst á nágrannann. Á þessum páskum var það sérstaklega gaman að sjá hve margt var í boði, hvert kvöld eitthvað að gera fyrir alla fjölskylduna, dagarnir fullir af lífi, skíðum og viðburðum. Þetta er ekki sjálfsagt. Þetta er eitthvað sem við höfum byggt upp saman. Menning sem lífæð Menning er ekki lúxus. Hún er hluti af því að líða vel og vera hluti af samfélagi. Rannsóknir sýna að þátttaka í menningarviðburðum stuðlar að betri andlegri heilsu, eykur tilfinningu fyrir að tilheyra og eflir samábyrgð. Þetta er eitthvað sem þarf að vernda og efla, ekki taka sem gefið. Sjálfboðastarf, hjartað í samfélaginu Skíðavikan og Aldrei fór ég suður ganga ekki upp án fjölda sjálfboðaliða sem gefa af sér tíma og orku, ekki vegna launa heldur vegna ástar á bænum sínum. Þetta er það sem gerir Ísafjarðarbæ sérstakan. Við eigum að þekkja þetta framlag og hlúa að þessari menningu svo hún haldi áfram að þróast. Lýðheilsa byrjar hjá okkur Heilsa okkar tengist beint umhverfinu sem við búum í. Hér í Ísafjarðarbæ geta börnin okkar hlaupið út á morgnana með frelsið í höndunum, við þekkjum nágrannann og vitum að einhver heldur um okkur ef á reynir. Náttúran er rétt fyrir utan dyrnar og kyrrðin gefur okkur andardrátt sem erfitt er að finna annarsstaðar. Þetta er ekki lítið. Þetta er lýðheilsa, bæði líkamleg og andleg, og við eigum að fara vel með það sem við höfum. Takk fyrir páskana fyrir vestan. Höfundur er í 2. sæti Viðreisnar í Ísafjarðarbæ.
Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun
Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar
Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun