Símalaus heimili – skref í átt að auknum samskiptum og betri þjónustu Gunnur Helgadóttir og Jakobína Hólmfríður Árnadóttir skrifa 15. apríl 2026 16:31 Í nútímasamfélagi eru símar orðnir órjúfanlegur hluti af daglegu lífi okkar. Þeir auðvelda samskipti, auka aðgengi að upplýsingum og styðja við faglega vinnu. En í umhverfi þar sem mannleg tengsl eru kjarninn, eins og á hjúkrunarheimilum, geta þeir jafnframt orðið truflun. Með þetta í huga hefur Hrafnista stigið mikilvægt skref í átt að auknum samskiptum og betri þjónustu með innleiðingu „símalausra heimila”. Nærvera skiptir sköpum Á hjúkrunarheimilum býr einn viðkvæmasti hópur landsins. Margir íbúar glíma við einmanaleika eða félagslega einangrun, heilabilun eða skerta vitræna getu. Daglegt líf íbúa er háð samskiptum við starfsfólk og aðra íbúa auk aðstandenda og því eru mannleg tengsl mikilvæg svo íbúar upplifi öryggi og vellíðan. Niðurstöður úr reglubundnum þjónustukönnunum og viðtölum sýndu að íbúar Hrafnistu og aðstandendur þeirra fundu fyrir neikvæðum áhrifum einkasímanotkunar starfsfólks á vinnutíma. Einnig bentu niðurstöður vinnustaðagreininga til tækifæra til að auka traust og jákvæð samskipti enn frekar meðal starfsfólks. Ljóst var að þörf væri á breytingum. Þótt hagsmunir íbúa og aðstandenda væru megin drifkraftur verkefnisins þá var jafnframt horft til þess að þarna væri tækifæri til að styrkja tengsl og samheldni starfsfólks. Víðtæk undirbúningsvinna Símalaus heimili fela í sér að starfsfólk notar ekki einkasíma sína á hjúkrunardeildum, göngum, matsölum eða öðrum stöðum þar sem íbúar og þjónustuþegar dvelja. Slíkar breytingar kalla á samstillt átak og góða eftirfylgni. Með aukinni umræðu um áhrif símanotkunar á samskipti og líðan fundum við meðbyr og jákvæðni frá starfsfólki, íbúum og aðstandendum. Frá upphafi tók starfsfólk virkan þátt í innleiðingarferlinu, þar sem hugmyndir, ábendingar og sjónarmið voru rædd og nýtt til að móta framkvæmdina. Sú samvinna lagði grunn að raunhæfri og skýrri útfærslu. Innleiðingin fólst meðal annars í að setja skýrar væntingar um símanotkun, styðja við góða starfshætti í daglegu starfi og tryggja aðgengi að nauðsynlegum upplýsingum á vöktum. Til að auka gagnsæi voru vinnusímar merktir með áberandi hætti, þannig að íbúar og aðstandendur geti auðveldlega greint hvenær þeir eru notaðir í faglegum tilgangi. Jafnframt voru skilgreind sérstök svæði, Höfnin, þar sem starfsfólk getur farið afsíðis til að sinna einkasamskiptum þegar þörf krefur. Samhliða þessu starfaði vinnuhópur um að efla samskipti og virkni íbúa með fjölbreyttum hætti, meðal annars með skipulagðri dagskrá á kvöldin og um helgar, hugmyndabanka og sýnileika félagslegrar virkni. Sú vinna styður beint við markmið Hrafnistu og eykur gæði daglegs lífs íbúa. Símalausum heimilum Hrafnistu var hrint í framkvæmd í febrúar og við merkjum strax jákvæðar breytingar. Manneskjan í forgrunni Símar koma ekki endilega í veg fyrir góð samskipti. Hins vegar verður að gæta þess að setja tækninni skýr mörk og leyfa mannlegum tengslum að njóta sín. Stundum felst stærsta framfaraskrefið í því að stíga eitt skref til baka og vera einfaldlega til staðar. Símalaus heimili endurspegla stefnu Hrafnistu um að setja manneskjuna í fyrsta sætið og skapa rými fyrir það sem skiptir mestu máli, hlýju, tengsl og raunveruleg samskipti. Höfundar eru Gunnur Helgadóttir, framkvæmdastjóri heilbrigðissviðs Hrafnistu og Jakobína Hólmfríður Árnadóttir, mannauðsstjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tækni Samfélagsmiðlar Mest lesið Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun Hvað er svona sérstakt við börn fædd í apríl? Nanna Kristín Tryggvadóttir Skoðun Mamma ég lofa Lára G. Sigurðardóttir Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Þetta hjólar sig ekki sjálft Birgir Birgisson Skoðun Spjall við Guð Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Vefsíðan er dauð! Lengi lifi amma dreki! Geir Sigurður Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson skrifar Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir skrifar Skoðun Það er alltaf til fé fyrir næstu framkvæmd—Hvenær ætlum við að læra? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar Skoðun Nýtum betur gagnreyndar aðferðir í skólum Skúli Helgason skrifar Skoðun Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman skrifar Skoðun Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lögfræði er engin eðlisfræði – fullveldi er ekki þyngdarkraftur Bergur Hauksson skrifar Skoðun Mamma ég lofa Lára G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Þetta hjólar sig ekki sjálft Birgir Birgisson skrifar Skoðun Vefsíðan er dauð! Lengi lifi amma dreki! Geir Sigurður Jónsson skrifar Sjá meira
Í nútímasamfélagi eru símar orðnir órjúfanlegur hluti af daglegu lífi okkar. Þeir auðvelda samskipti, auka aðgengi að upplýsingum og styðja við faglega vinnu. En í umhverfi þar sem mannleg tengsl eru kjarninn, eins og á hjúkrunarheimilum, geta þeir jafnframt orðið truflun. Með þetta í huga hefur Hrafnista stigið mikilvægt skref í átt að auknum samskiptum og betri þjónustu með innleiðingu „símalausra heimila”. Nærvera skiptir sköpum Á hjúkrunarheimilum býr einn viðkvæmasti hópur landsins. Margir íbúar glíma við einmanaleika eða félagslega einangrun, heilabilun eða skerta vitræna getu. Daglegt líf íbúa er háð samskiptum við starfsfólk og aðra íbúa auk aðstandenda og því eru mannleg tengsl mikilvæg svo íbúar upplifi öryggi og vellíðan. Niðurstöður úr reglubundnum þjónustukönnunum og viðtölum sýndu að íbúar Hrafnistu og aðstandendur þeirra fundu fyrir neikvæðum áhrifum einkasímanotkunar starfsfólks á vinnutíma. Einnig bentu niðurstöður vinnustaðagreininga til tækifæra til að auka traust og jákvæð samskipti enn frekar meðal starfsfólks. Ljóst var að þörf væri á breytingum. Þótt hagsmunir íbúa og aðstandenda væru megin drifkraftur verkefnisins þá var jafnframt horft til þess að þarna væri tækifæri til að styrkja tengsl og samheldni starfsfólks. Víðtæk undirbúningsvinna Símalaus heimili fela í sér að starfsfólk notar ekki einkasíma sína á hjúkrunardeildum, göngum, matsölum eða öðrum stöðum þar sem íbúar og þjónustuþegar dvelja. Slíkar breytingar kalla á samstillt átak og góða eftirfylgni. Með aukinni umræðu um áhrif símanotkunar á samskipti og líðan fundum við meðbyr og jákvæðni frá starfsfólki, íbúum og aðstandendum. Frá upphafi tók starfsfólk virkan þátt í innleiðingarferlinu, þar sem hugmyndir, ábendingar og sjónarmið voru rædd og nýtt til að móta framkvæmdina. Sú samvinna lagði grunn að raunhæfri og skýrri útfærslu. Innleiðingin fólst meðal annars í að setja skýrar væntingar um símanotkun, styðja við góða starfshætti í daglegu starfi og tryggja aðgengi að nauðsynlegum upplýsingum á vöktum. Til að auka gagnsæi voru vinnusímar merktir með áberandi hætti, þannig að íbúar og aðstandendur geti auðveldlega greint hvenær þeir eru notaðir í faglegum tilgangi. Jafnframt voru skilgreind sérstök svæði, Höfnin, þar sem starfsfólk getur farið afsíðis til að sinna einkasamskiptum þegar þörf krefur. Samhliða þessu starfaði vinnuhópur um að efla samskipti og virkni íbúa með fjölbreyttum hætti, meðal annars með skipulagðri dagskrá á kvöldin og um helgar, hugmyndabanka og sýnileika félagslegrar virkni. Sú vinna styður beint við markmið Hrafnistu og eykur gæði daglegs lífs íbúa. Símalausum heimilum Hrafnistu var hrint í framkvæmd í febrúar og við merkjum strax jákvæðar breytingar. Manneskjan í forgrunni Símar koma ekki endilega í veg fyrir góð samskipti. Hins vegar verður að gæta þess að setja tækninni skýr mörk og leyfa mannlegum tengslum að njóta sín. Stundum felst stærsta framfaraskrefið í því að stíga eitt skref til baka og vera einfaldlega til staðar. Símalaus heimili endurspegla stefnu Hrafnistu um að setja manneskjuna í fyrsta sætið og skapa rými fyrir það sem skiptir mestu máli, hlýju, tengsl og raunveruleg samskipti. Höfundar eru Gunnur Helgadóttir, framkvæmdastjóri heilbrigðissviðs Hrafnistu og Jakobína Hólmfríður Árnadóttir, mannauðsstjóri.
Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason skrifar
Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar
Skoðun Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman skrifar
Skoðun Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar
Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun