STRAX-D Rúnar Freyr Gíslason skrifar 17. apríl 2026 07:33 Ég fæ sömu spurninguna aftur og aftur þegar ég tala við fólk í borginni, hvort sem það eru almennir borgarar eða forsvarsfólk félagasamtaka: „Af hverju gerist ekkert í Reykjavík?“ Mál þvælast frá fundi til fundar, frá einni nefnd tilannarrar. Það er rýnt, skipulagt og greint. En þegar kemur að því að klára mál, þá stoppa þau einhvers staðar í kerfinu. Á meðan bíða borgarbúar. Foreldrar bíða eftir leikskólaplássi, fólk situr fast í umferð og skólar glíma við viðhaldsvanda sem hefði mátt leysa fyrir löngu. Ég skil vel að fólk sé búið að missa þolinmæðina. Á síðustu árum hefur borgarkerfið þanist út. Starfsmönnum Reykjavíkurborgar hefur fjölgað um tugi prósenta á fáum árum og borgin er í dag stærsti vinnustaður landsins. Auðvitað þarf stór borg öflugt starfsfólk, en því miður hefur þjónustan við borgarbúa ekki batnað í hlutfalli við stækkun kerfisins. Á sama tíma borga íbúar Reykjavíkur hæsta útsvar sem leyfilegt er og mjög há fasteignagjöld. Þetta fólk á rétt á því að borgin þeirra virki. Það má tryggja, ef rétt er á málum haldið. Ég hef reynslu af framkvæmdastjórnun þar sem hlutirnir þurfa að klárast. Þar er ekki nóg að funda, það þarf að skila niðurstöðu, ná árangri. Mér finnst að í ráðhúsinu þurfi að innleiða þá árangursdrifnu hugsun.Við þurfum að einfalda kerfið, fækka flækjustigum, taka ákvarðanir hraðar og skila árangri. Við þurfum að byggja meira og hraðar svo fólk komist í húsnæði. Við þurfum að tryggja leikskólapláss og halda betur utan um skólana okkar. Hvað ætli það séu komin mörg ár síðan Samfylkingin lofaði því að eyða biðlistunum? Muniði það? Ég giska á að börnin sem voru á fyrstu biðlistum sem Samfylkingin lofaði að eyða séu núna komin með sín eigin börn á þessa sömu biðlista. Ég rakst á auglýsingu úr borgarstjórnarkosningunum árið 2006 þar sem Dagur, fyrrverandi borgarstjóri, lofar: "Setjum Sundabraut alla leið og Öskjuhlíðagöng í forgang og útfærum Miklubraut í stokk." 2006. Og ef mig misminnir ekki, þá var þessu lofað fyrir allar kosningar fram til þessa. Núna, 20 árum eftir að loforðið var fyrst gefið, er ekki einu sinni byrjað á neinu af þessu. Við þurfum að fara að klára hlutina. Skila borgarbúum þeim árangri sem þeir eiga skilið. Ég og allt það öfluga og fólk sem skipar lista Sjálfstæðisflokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar 16. maí erum tilbúin að bretta upp ermar, taka til í rekstri borgarinnar og skila árangri, STRAX-D. Höfundur skipar 5. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Rúnar Freyr Gíslason Sjálfstæðisflokkurinn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Spyrjið ykkur: Fyrir hvern vinnur íslenska krónan? Þórður Snær Júlíusson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Skoðun Skoðun Ekki ert þú nú mikill maður Kristján Loftsson Kristján Logason skrifar Skoðun Spyrjið ykkur: Fyrir hvern vinnur íslenska krónan? Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson skrifar Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Sjá meira
Ég fæ sömu spurninguna aftur og aftur þegar ég tala við fólk í borginni, hvort sem það eru almennir borgarar eða forsvarsfólk félagasamtaka: „Af hverju gerist ekkert í Reykjavík?“ Mál þvælast frá fundi til fundar, frá einni nefnd tilannarrar. Það er rýnt, skipulagt og greint. En þegar kemur að því að klára mál, þá stoppa þau einhvers staðar í kerfinu. Á meðan bíða borgarbúar. Foreldrar bíða eftir leikskólaplássi, fólk situr fast í umferð og skólar glíma við viðhaldsvanda sem hefði mátt leysa fyrir löngu. Ég skil vel að fólk sé búið að missa þolinmæðina. Á síðustu árum hefur borgarkerfið þanist út. Starfsmönnum Reykjavíkurborgar hefur fjölgað um tugi prósenta á fáum árum og borgin er í dag stærsti vinnustaður landsins. Auðvitað þarf stór borg öflugt starfsfólk, en því miður hefur þjónustan við borgarbúa ekki batnað í hlutfalli við stækkun kerfisins. Á sama tíma borga íbúar Reykjavíkur hæsta útsvar sem leyfilegt er og mjög há fasteignagjöld. Þetta fólk á rétt á því að borgin þeirra virki. Það má tryggja, ef rétt er á málum haldið. Ég hef reynslu af framkvæmdastjórnun þar sem hlutirnir þurfa að klárast. Þar er ekki nóg að funda, það þarf að skila niðurstöðu, ná árangri. Mér finnst að í ráðhúsinu þurfi að innleiða þá árangursdrifnu hugsun.Við þurfum að einfalda kerfið, fækka flækjustigum, taka ákvarðanir hraðar og skila árangri. Við þurfum að byggja meira og hraðar svo fólk komist í húsnæði. Við þurfum að tryggja leikskólapláss og halda betur utan um skólana okkar. Hvað ætli það séu komin mörg ár síðan Samfylkingin lofaði því að eyða biðlistunum? Muniði það? Ég giska á að börnin sem voru á fyrstu biðlistum sem Samfylkingin lofaði að eyða séu núna komin með sín eigin börn á þessa sömu biðlista. Ég rakst á auglýsingu úr borgarstjórnarkosningunum árið 2006 þar sem Dagur, fyrrverandi borgarstjóri, lofar: "Setjum Sundabraut alla leið og Öskjuhlíðagöng í forgang og útfærum Miklubraut í stokk." 2006. Og ef mig misminnir ekki, þá var þessu lofað fyrir allar kosningar fram til þessa. Núna, 20 árum eftir að loforðið var fyrst gefið, er ekki einu sinni byrjað á neinu af þessu. Við þurfum að fara að klára hlutina. Skila borgarbúum þeim árangri sem þeir eiga skilið. Ég og allt það öfluga og fólk sem skipar lista Sjálfstæðisflokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar 16. maí erum tilbúin að bretta upp ermar, taka til í rekstri borgarinnar og skila árangri, STRAX-D. Höfundur skipar 5. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík.
Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar
Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun