Reykja­vík er ekki spila­borg

Reykjavík er ekki tímabundin sviðsmynd sem má reisa hratt, nýta og fella svo niður þegar hagnaðurinn hefur verið tekinn út. Hún er heimili fólks, hún er vettvangur lífs, minninga og framtíðar.

Einmitt þess vegna verðum við að horfast í augu við það að við þurfum að byrja upp á nýtt frá grunni.

Borg fyrir fólk, ekki fjárfesta

Það á að vera upplifun að ganga um hverfi í Reykjavík. Göturnar eiga að láta okkur líða eins og útilistasafn þar sem hvert hús, hvert torg og hvert smáatriði hefur sérstöðu og sál. Það á að vera eftirsóknarvert að heimsækja íslensk hverfi, ekki vegna stærðar heldur vegna fegurðarinnar, hlýjunnar og karakterins. Íbúarnir eiga að finna stoltið við að búa þar, finna tengingu við umhverfið sitt og upplifa að borgin sé byggð fyrir fólk en ekki bara fyrir verktaka.

Alltof lengi hefur húsbygging snúist um hraða og kostnað. Gráar blokkir rísa á örfáum mánuðum og byrja að láta á sjá innan áratugar þetta er ekki sjálfbært og þetta er ekki mennsk nálgun.

Við getum ákveðið að byggja fyrir 100 ár ekki 20.

Framtíðin er byggð í skólunum

Ef þessi framtíð á að verða að veruleika verðum við að byrja á grunninum í skólunum. Þar lærum við hvernig við horfum á heiminn, hvernig við metum gæði og hvernig við skiljum fegurð, efni og form.

Börn þurfa að fá að skapa með höndunum, ekki bara á skjá. Þau þurfa að upplifa hvað það þýðir að byggja eitthvað raunverulegt, eitthvað sem stendur og hefur gildi.

Húsasmíði og verkmenntun eiga ekki að vera jaðargreinar heldur mikilvægur hluti af samfélagi sem kann til verka og ber virðingu fyrir því sem það skilur eftir sig. Hús eru ekki munaður heldur grunnþörf og þess vegna verðum við að kenna fólki að byggja þau vel.

Ef við kennum ekki að byggja, þá munum við aldrei byggja betur.

Endurreisn sem skiptir máli

Endurreisn arkitektúrsins snýst ekki um tísku eða yfirborð hún snýst um gildi að setja manneskjuna í forgrunn

Reykjavík er ekki spilaborg hún er sameiginlegt verkefni allra Íslendinga.

Við þurfum að byrja á grunninum með því að kenna smíðar og endurvekja trúna á að það sem við byggjum í dag geti enn fyllt fólk stolti eftir hundrað ár.

Höfundur er húsasmiður.