Mestu verðmæti Garðabæjar! Guðlaugur Kristmundsson skrifar 11. maí 2026 07:01 Ég hef starfað að bæjarmálum í Garðabæ frá árinu 2018 og býð mig nú fram í þriðja sinn til að hafa áhrif á þróun samfélagsins sem mér þykir vænt um. Á þeim tíma hef ég ítrekað séð hversu stórt hlutverk starfsfólk bæjarins gegnir í allri þjónustu við íbúa. Rúmlega þúsund manns vinna hjá Garðabæ. Sem gefur að rúmlega helmingur reksturs bæjarins er launakostnaður og önnur tengd gjöld. Ekkert sem bærinn á eða gerir jafnast á við þau auðæfi sem mannauðurinn okkar er. Þá hlýtur sú vangavelta að vakna hvað erum við að gera til að hlúa að okkar mestu verðmætum? Staðreyndin er sú að Garðabær nýtir fá eða jafnvel engin af þeim verkfærum í mannauðsmálum sem flestir vinnustaðir telja í dag vera sjálfsögð. Góð þjónusta byggir á fólki Hvort sem við tölum um skólamál, skipulag, umhverfismál eða velferðarþjónustu þá stendur árangurinn og fellur með fólkinu sem sinnir störfunum á hverjum degi. Þess vegna eru mannauðsmál ekki aukaatriði í rekstri sveitarfélags, þau eru grunnforsenda þess að hægt sé að veita góða þjónustu, eða jafnvel nokkra þjónustu yfir höfuð. Góð mannauðsstjórnun snýst um að styðja stjórnendur betur, draga úr kulnun og starfsmannaveltu, bæta starfsánægju og skapa vinnustað þar sem fólk fær tækifæri til að þróast í starfi. Slík nálgun er ekki aðeins betri fyrir starfsfólkið heldur líka hagkvæmari fyrir Garðabæ og leiðir til betri þjónustu fyrir okkur öll. Sveitarfélagið þarf nútímalegri verkfæri Í upphafi kjörtímabilsins lagði ég til að Garðabær tæki upp reglulegar púlsmælingar meðal starfsfólks. Slíkar mælingar eru algengt stjórntæki hjá framsýnum vinnustöðum og gera stjórnendum kleift að greina áskoranir fyrr, fylgjast með líðan starfsfólks og meta árangur breytinga og umbóta. Markmiðið var einfalt: að færa starfsmannamál bæjarins nær þeim faglegu vinnubrögðum sem stærri vinnustaðir byggja nú rekstur sinn á. Þegar yfir þúsund manns starfa hjá sama vinnustað er ekki lengur nóg að treysta á tilfinningu eða gömul vinnubrögð. Þá þarf skýra stefnu, mælikvarða og sérfræðikunnáttu í mannauðsmálum. Fjórtán milljarðar í launakostnað Starfsmannakostnaður Garðabæjar nemur í dag um fjórtán milljörðum króna og er rúmlega helmingur af rekstrarkostnaði bæjarins. Það er eðlilegt því sveitarfélag er fyrst og fremst þjónustusamfélag sem byggir á fólki.Þegar starfsemin er orðin svona umfangsmikil þarf reksturinn og utanumhaldið líka að þróast og taka mið af breyttum aðstæðum. Við eigum að hafa skýra yfirsýn yfir þætti eins og starfsmannaveltu, veikindafjarvistir, starfsánægju, traust til stjórnenda, hæfniþróun og nýliðun. Þetta eru ekki óþarfa mælingar heldur grundvallarupplýsingar sem hjálpa stjórnendum bæjarins að taka betri ákvarðanir og nýta fjármuni bæjarins betur. Sömuleiðis er mikilvægt að stjórnendur bæjarins fái bestu mögulegu þjálfun og fái tækifæri til að vera bestu mögulegu stjórnendur. Garðabær getur verið í fararbroddi Viðreisn vill styrkja mannauðsmál Garðabæjar með öflugu mannauðsteymi sem styður við stjórnendur, breytingar, fræðslu og starfsþróun. Markmiðið er skýrt: að Garðabær verði eftirsóttur vinnustaður sem laðar að og heldur í hæft starfsfólk. Við eigum ekki að sætta okkur við að vera eftir á þegar kemur að mannauðsmálum. Við höfum alla burði til að vera í fararbroddi. Gerum það! Höfundur er oddviti Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðlaugur Kristmundsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) Skoðun Hver ber kostnaðinn þegar landinu er lokað? Friðrik Árnason Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Reikningurinn sem svefninn getur ekki borgað Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir skrifar Skoðun Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) skrifar Skoðun Hvað merkir íslenskt nei? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Skoðun Geta stofnanir sparað og bætt þjónustuna? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver ber kostnaðinn þegar landinu er lokað? Friðrik Árnason skrifar Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Hvar liggja mörk sjálfræðis? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ferðaþjónustan gerir Ísland skemmtilegra Ragnhildur Ágústsdóttir skrifar Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Sjá meira
Ég hef starfað að bæjarmálum í Garðabæ frá árinu 2018 og býð mig nú fram í þriðja sinn til að hafa áhrif á þróun samfélagsins sem mér þykir vænt um. Á þeim tíma hef ég ítrekað séð hversu stórt hlutverk starfsfólk bæjarins gegnir í allri þjónustu við íbúa. Rúmlega þúsund manns vinna hjá Garðabæ. Sem gefur að rúmlega helmingur reksturs bæjarins er launakostnaður og önnur tengd gjöld. Ekkert sem bærinn á eða gerir jafnast á við þau auðæfi sem mannauðurinn okkar er. Þá hlýtur sú vangavelta að vakna hvað erum við að gera til að hlúa að okkar mestu verðmætum? Staðreyndin er sú að Garðabær nýtir fá eða jafnvel engin af þeim verkfærum í mannauðsmálum sem flestir vinnustaðir telja í dag vera sjálfsögð. Góð þjónusta byggir á fólki Hvort sem við tölum um skólamál, skipulag, umhverfismál eða velferðarþjónustu þá stendur árangurinn og fellur með fólkinu sem sinnir störfunum á hverjum degi. Þess vegna eru mannauðsmál ekki aukaatriði í rekstri sveitarfélags, þau eru grunnforsenda þess að hægt sé að veita góða þjónustu, eða jafnvel nokkra þjónustu yfir höfuð. Góð mannauðsstjórnun snýst um að styðja stjórnendur betur, draga úr kulnun og starfsmannaveltu, bæta starfsánægju og skapa vinnustað þar sem fólk fær tækifæri til að þróast í starfi. Slík nálgun er ekki aðeins betri fyrir starfsfólkið heldur líka hagkvæmari fyrir Garðabæ og leiðir til betri þjónustu fyrir okkur öll. Sveitarfélagið þarf nútímalegri verkfæri Í upphafi kjörtímabilsins lagði ég til að Garðabær tæki upp reglulegar púlsmælingar meðal starfsfólks. Slíkar mælingar eru algengt stjórntæki hjá framsýnum vinnustöðum og gera stjórnendum kleift að greina áskoranir fyrr, fylgjast með líðan starfsfólks og meta árangur breytinga og umbóta. Markmiðið var einfalt: að færa starfsmannamál bæjarins nær þeim faglegu vinnubrögðum sem stærri vinnustaðir byggja nú rekstur sinn á. Þegar yfir þúsund manns starfa hjá sama vinnustað er ekki lengur nóg að treysta á tilfinningu eða gömul vinnubrögð. Þá þarf skýra stefnu, mælikvarða og sérfræðikunnáttu í mannauðsmálum. Fjórtán milljarðar í launakostnað Starfsmannakostnaður Garðabæjar nemur í dag um fjórtán milljörðum króna og er rúmlega helmingur af rekstrarkostnaði bæjarins. Það er eðlilegt því sveitarfélag er fyrst og fremst þjónustusamfélag sem byggir á fólki.Þegar starfsemin er orðin svona umfangsmikil þarf reksturinn og utanumhaldið líka að þróast og taka mið af breyttum aðstæðum. Við eigum að hafa skýra yfirsýn yfir þætti eins og starfsmannaveltu, veikindafjarvistir, starfsánægju, traust til stjórnenda, hæfniþróun og nýliðun. Þetta eru ekki óþarfa mælingar heldur grundvallarupplýsingar sem hjálpa stjórnendum bæjarins að taka betri ákvarðanir og nýta fjármuni bæjarins betur. Sömuleiðis er mikilvægt að stjórnendur bæjarins fái bestu mögulegu þjálfun og fái tækifæri til að vera bestu mögulegu stjórnendur. Garðabær getur verið í fararbroddi Viðreisn vill styrkja mannauðsmál Garðabæjar með öflugu mannauðsteymi sem styður við stjórnendur, breytingar, fræðslu og starfsþróun. Markmiðið er skýrt: að Garðabær verði eftirsóttur vinnustaður sem laðar að og heldur í hæft starfsfólk. Við eigum ekki að sætta okkur við að vera eftir á þegar kemur að mannauðsmálum. Við höfum alla burði til að vera í fararbroddi. Gerum það! Höfundur er oddviti Viðreisnar í Garðabæ.
Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun
Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar
Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun