Tækifærin sem liggja í höfn: Stóra innviðamálið sem gleymist í kosningabaráttunni Alexandra Jóhannesdóttir skrifar 12. maí 2026 23:01 Mikið hefur verið rætt um innviði í aðdraganda sveitarstjórnarkosninganna sem framundan eru. Sterkir innviðir skipta öllu máli til að skapa og viðhalda góðu samfélagi. Frambjóðendur tala um vegi, skóla, leikskóla og húsnæðismál. En það er einn innviðaflokkur sem lítið er talað um — hafnirnar okkar. Sem hafnar- og sveitarstjóri á Skagaströnd til átta ára og varaformaður Hafnasambands Íslands, sé ég daglega hversu stóru hlutverki hafnir gegna í samfélögum um allt land. Þær eru ekki aðeins þjónustumiðstöðvar fyrir skip og atvinnulíf — þær eru hjarta margra byggðarlaga. Stóra bilið á milli fjárfestingarþarfar og áætlaðra framlaga úr Hafnabótasjóði Hafnir skapa atvinnu og verðmæti, styrkja byggðafestu og gegna mikilvægu hlutverki í öryggis- og varnarmálum samfélagsins. Jafnframt fela þær í sér fjölmörg framtíðartækifæri, ekki síst í tengslum við orkuskipti. Dæmi um það má sjá í höfnum í Rotterdam, Esbjerg og Singapore, sem hafa þróast í mikilvægar miðstöðvar endurnýjanlegrar orku og grænna orkulausna. Til þess að við getum eflt íslenskar hafnir í takt við alþjóðlegar kröfur er óhjákvæmilegt að fjárfesta í nauðsynlegu viðhaldi og ráðast í nýframkvæmdir. Nýleg greining Hafnarsambands Íslands á fjárfestingaþörf íslenskra hafna næstu árin sýnir að þörf er á yfir 100 milljarða króna fjárfestingu til ársins 2040 vegna viðhalds, endurnýjunar mannvirkja, dýpkunar, varnargarða, orkuskipta og uppbyggingar sem fylgja breyttum kröfum nútíma samfélags. Þrátt fyrir að þessar upplýsingar liggi fyrir gerir tillaga að Samgönguáætlun 2026-2040 eingöngu ráð fyrir um 21 milljarði króna til Hafnabótasjóðs fyrir sama tímabil. Það dugir einfaldlega ekki til. Bætt aðstaða, dýpkun og endurnýjun mannvirkja Það er mikilvægt að þær sveitarstjórnir sem nú eru að taka við stjórnartaumunum leggist á eitt í samtali við ríkið og berjist fyrir því að auknir fjármunir renni til hafna landsins. Markviss fjárfesting í hafnainnviðum styrkir ekki aðeins rekstraröryggi og flutningsgetu heldur skapar ný tækifæri til verðmætasköpunar um land allt. Með bættri aðstöðu, nauðsynlegum dýpkunum og endurnýjun mannvirkja skapast líka skilyrði fyrir auknar strandsiglingar innanlands. Dýpkun hafna er forsenda þess að hægt sé að halda lífæðum byggðanna opnum. Ef fiskiskipin, sérstaklega uppsjávarskipin, komast ekki í höfn eru forsendur landsvinnslu við þá höfn brostnar. Nýtt líf Í mörgum samfélögum vítt og breitt um landið standa fasteignir og mannvirki á eða í grennd við hafnarsvæði sem áður tengdust öflugri útgerð eða annarri hafsækinni starfsemi. Margar þessara bygginga hafa nú misst upprunalegt hlutverk sitt og standa vannýttar, þrátt fyrir að í þeim felist verðmæt tækifæri til nýrrar atvinnuuppbyggingar, nýsköpunar og menningarstarfsemi. Nærtæk eru vel heppnuð dæmi um slíka umbreytingu. Má þar nefna hús Sjávarklasans í Reykjavík, sem áður hýsti fiskvinnslu en hefur verið breytt í öfluga miðstöð nýsköpunar í bláa hagkerfinu. Einnig Frystiklefann í Snæfellsbæ, margverðlaunað menningarsetur og hostel á Rifi sem starfar í uppgerðu frystihúsi, Breið nýsköpunarsetur á Akranesi sem áður var fiskiðjuver, auk Biopol sjávarlíftækniseturs og Vörusmiðjunnar á Skagaströnd sem blómstra í gömlu frystihúsi steinsnar frá höfninni. Þessi verkefni sýna að með framsýni og markvissri uppbyggingu geta fleiri slíkar fasteignir öðlast nýtt líf, með verulegum ávinningi fyrir þau samfélög sem í hlut eiga. Miðstöðvar atvinnu, nýsköpunar, orkuskipta og uppbyggingar Hafnir eru ekki aðeins mikilvægar fyrir einstök sveitarfélög heldur fyrir allt hagkerfið, útflutningstekjur landsins, samkeppnishæfni atvinnulífs og byggðastefnu Íslands. Með því að ráðast í markvissar aðgerðir getum við minnkað kolefnisspor samgangna, stutt við græn orkuskipti og aukið samkeppnishæfni íslenskra hafna í alþjóðlegu samhengi. Fjárfesting í höfnum er ekki aðeins hefðbundið viðhaldsverkefni heldur framsýn fjárfesting í verðmætasköpun, sjálfbærni og öryggi Íslands. Við þurfum að hugsa hafnirnar sem hluta af stærri framtíðarsýn fyrir landið okkar. Nú þegar nýjar sveitarstjórnir eru að taka við víða um land er rétti tímapunkturinn til að setja hafnamálin í forgrunn. Með góðu og jákvæðu samtali milli ríkis og sveitarfélaga, þar sem fulltrúar hafna eiga raunverulegt sæti við borðið, getum við byggt upp öflugra hafnakerfi sem þjónar bæði samfélögum landsins og atvinnulífi til langs tíma. Við stöndum á tímamótum þar sem ákvarðanir dagsins í dag móta samkeppnishæfni landsins til framtíðar. Hafnirnar skipta þar lykilmáli. Nýtum þetta tækifæri. Höfundur er sveitarstjóri í Sveitarfélaginu Skagaströnd. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Skagaströnd Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Skoðun Skoðun Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Sjá meira
Mikið hefur verið rætt um innviði í aðdraganda sveitarstjórnarkosninganna sem framundan eru. Sterkir innviðir skipta öllu máli til að skapa og viðhalda góðu samfélagi. Frambjóðendur tala um vegi, skóla, leikskóla og húsnæðismál. En það er einn innviðaflokkur sem lítið er talað um — hafnirnar okkar. Sem hafnar- og sveitarstjóri á Skagaströnd til átta ára og varaformaður Hafnasambands Íslands, sé ég daglega hversu stóru hlutverki hafnir gegna í samfélögum um allt land. Þær eru ekki aðeins þjónustumiðstöðvar fyrir skip og atvinnulíf — þær eru hjarta margra byggðarlaga. Stóra bilið á milli fjárfestingarþarfar og áætlaðra framlaga úr Hafnabótasjóði Hafnir skapa atvinnu og verðmæti, styrkja byggðafestu og gegna mikilvægu hlutverki í öryggis- og varnarmálum samfélagsins. Jafnframt fela þær í sér fjölmörg framtíðartækifæri, ekki síst í tengslum við orkuskipti. Dæmi um það má sjá í höfnum í Rotterdam, Esbjerg og Singapore, sem hafa þróast í mikilvægar miðstöðvar endurnýjanlegrar orku og grænna orkulausna. Til þess að við getum eflt íslenskar hafnir í takt við alþjóðlegar kröfur er óhjákvæmilegt að fjárfesta í nauðsynlegu viðhaldi og ráðast í nýframkvæmdir. Nýleg greining Hafnarsambands Íslands á fjárfestingaþörf íslenskra hafna næstu árin sýnir að þörf er á yfir 100 milljarða króna fjárfestingu til ársins 2040 vegna viðhalds, endurnýjunar mannvirkja, dýpkunar, varnargarða, orkuskipta og uppbyggingar sem fylgja breyttum kröfum nútíma samfélags. Þrátt fyrir að þessar upplýsingar liggi fyrir gerir tillaga að Samgönguáætlun 2026-2040 eingöngu ráð fyrir um 21 milljarði króna til Hafnabótasjóðs fyrir sama tímabil. Það dugir einfaldlega ekki til. Bætt aðstaða, dýpkun og endurnýjun mannvirkja Það er mikilvægt að þær sveitarstjórnir sem nú eru að taka við stjórnartaumunum leggist á eitt í samtali við ríkið og berjist fyrir því að auknir fjármunir renni til hafna landsins. Markviss fjárfesting í hafnainnviðum styrkir ekki aðeins rekstraröryggi og flutningsgetu heldur skapar ný tækifæri til verðmætasköpunar um land allt. Með bættri aðstöðu, nauðsynlegum dýpkunum og endurnýjun mannvirkja skapast líka skilyrði fyrir auknar strandsiglingar innanlands. Dýpkun hafna er forsenda þess að hægt sé að halda lífæðum byggðanna opnum. Ef fiskiskipin, sérstaklega uppsjávarskipin, komast ekki í höfn eru forsendur landsvinnslu við þá höfn brostnar. Nýtt líf Í mörgum samfélögum vítt og breitt um landið standa fasteignir og mannvirki á eða í grennd við hafnarsvæði sem áður tengdust öflugri útgerð eða annarri hafsækinni starfsemi. Margar þessara bygginga hafa nú misst upprunalegt hlutverk sitt og standa vannýttar, þrátt fyrir að í þeim felist verðmæt tækifæri til nýrrar atvinnuuppbyggingar, nýsköpunar og menningarstarfsemi. Nærtæk eru vel heppnuð dæmi um slíka umbreytingu. Má þar nefna hús Sjávarklasans í Reykjavík, sem áður hýsti fiskvinnslu en hefur verið breytt í öfluga miðstöð nýsköpunar í bláa hagkerfinu. Einnig Frystiklefann í Snæfellsbæ, margverðlaunað menningarsetur og hostel á Rifi sem starfar í uppgerðu frystihúsi, Breið nýsköpunarsetur á Akranesi sem áður var fiskiðjuver, auk Biopol sjávarlíftækniseturs og Vörusmiðjunnar á Skagaströnd sem blómstra í gömlu frystihúsi steinsnar frá höfninni. Þessi verkefni sýna að með framsýni og markvissri uppbyggingu geta fleiri slíkar fasteignir öðlast nýtt líf, með verulegum ávinningi fyrir þau samfélög sem í hlut eiga. Miðstöðvar atvinnu, nýsköpunar, orkuskipta og uppbyggingar Hafnir eru ekki aðeins mikilvægar fyrir einstök sveitarfélög heldur fyrir allt hagkerfið, útflutningstekjur landsins, samkeppnishæfni atvinnulífs og byggðastefnu Íslands. Með því að ráðast í markvissar aðgerðir getum við minnkað kolefnisspor samgangna, stutt við græn orkuskipti og aukið samkeppnishæfni íslenskra hafna í alþjóðlegu samhengi. Fjárfesting í höfnum er ekki aðeins hefðbundið viðhaldsverkefni heldur framsýn fjárfesting í verðmætasköpun, sjálfbærni og öryggi Íslands. Við þurfum að hugsa hafnirnar sem hluta af stærri framtíðarsýn fyrir landið okkar. Nú þegar nýjar sveitarstjórnir eru að taka við víða um land er rétti tímapunkturinn til að setja hafnamálin í forgrunn. Með góðu og jákvæðu samtali milli ríkis og sveitarfélaga, þar sem fulltrúar hafna eiga raunverulegt sæti við borðið, getum við byggt upp öflugra hafnakerfi sem þjónar bæði samfélögum landsins og atvinnulífi til langs tíma. Við stöndum á tímamótum þar sem ákvarðanir dagsins í dag móta samkeppnishæfni landsins til framtíðar. Hafnirnar skipta þar lykilmáli. Nýtum þetta tækifæri. Höfundur er sveitarstjóri í Sveitarfélaginu Skagaströnd.
Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar