„Úr penna þeirra manna streymir gamalt full­yrðinga­rusl“

Ljóst má vera að orð skáldsins eru þung á metum, Hannesi finnst vert að málið sé borið undir þjóðina en furðar sig jafnframt á hitanum sem er í mótstöðumönnum atkvæðagreiðslunnar. Greinin birtist í morgun og er nú lang mest lesin allra viðhorfsgreina.

„Til að mynda hefur nú viku eftir viku og mánuð eftir mánuð gefið að líta hvar mótstöðumenn atkvæðagreiðslunnar koma trítlandi héðan og þaðan og raða sér á síður Morgunblaðsins eins og sauðir á garða, sumir nokkuð stilltir, þótt úrtölur og vífilengjur séu við suðumark innra með þeim, aðrir svo vanstilltir að furðu gegnir. Úr penna þeirra manna streymir gamalt fullyrðingarusl, áþekkt því sem skall á hlustum alþjóðar þegar þráttað var um EES-samninginn. Reyndar hefur það rusl hlaðist upp við og við allar götur síðan,“ skrifar Hannes.

Áhrifavaldar á borð við Grím Atlason framkvæmdastjóra kunna sér ekki læti og eru meðal þeirra sem taka skrifum Hannesar fagnandi. Þjóðinni virtist ekki viðbjargandi en þá kom Hannes Pétursson til bjargar en grein hans sé sem frelsandi vin í eyðimörk andleysis og einstaklingshyggju.

„Þruglið sem kokkarnir í Hádegismóum hafa fengið að spúa yfir okkur í tengslum við Evrópusambandið er með algjörum ólíkindum. Í kommentakerfi blaðsins veður síðan fólk uppi og leggur til að hinn og þessi verði dæmdur fyrir landráð. Hvernig þar er talað um fólk er með öllu óskiljanlegt og að blaðið hafi þessa umræðu án nokkurrar ritstýringar er enn óskiljanlegra,“ skrifar Grímur meðal annars og vitnar í Hannes.

Ólafur Ragnar fær á baukinn

Þá þykir Grími eftirtektarverð einkunn sem Hannes gefur „okkar mikla leiðtoga“ Ólafi Ragnari Grímssyni, fyrrverandi forseta.

„Eftirtektarvert var að í viðtali þessu vék fyrrverandi forseti vor ekkert, svo ég muni, að sjálfsákvörðunarrétti Grænlendinga, né heldur heyrði ég hann gagnrýna hið minnsta þann dólgshátt sem Donald Trump og sumir menn í valdaklíku hans hafa sýnt grænlensku þjóðinni hvað eftir annað. 

Við lá að þessi þögn fæli í sér að Monroe-kenningin, tveggja alda gömul, gengi framar þeim alþjóðalögum sem nú eru í gildi. Þó tók út yfir þegar hinn postullegi leiðbeinandi ráðlagði Íslendingum að hafa nú sem hægast um sig í utanríkismálum, bíða þetta Grænlandsstórviðri af sér í felum, þannig að Trump tæki alls ekki eftir því að þeir væru til; og rökstuddi hann þá skoðun með orðskvið.

Þarna var talað af reynslu. Eftir fjármálahrunið 2008, þegar víkingarnir hlupu rassbrenndir út og suður, sló skyndilegri þögn yfir Bessastaði, húsin þar, tún og traðir, svo hnausþykkri þögn að okkur Álftnesinga suma langaði til að skera úr henni sneiðar til minja – og vísa ég þá lauslega til kafþoku í gamalli flökkusögu.

Einhvers staðar inni í þessari þykku þögn beið forsetinn af sér verstu óveðursbylgju fjármálahrunsins og upplausn útrásarglamursins. Steinhljóð handan við dag og veg var eina skjólið.“

Mikill fögnuður meðal þeirra sem styðja Já-ið í komandi kosningum

Grímur hvetur menn til að lesa grein Hannesar og það gerir Illugi Jökulsson rithöfundur einnig: „Það dregur til tíðinda þegar Hannes Pétursson skrifar aðra eins grein. Lesið hana vandlega.” Sigmar Guðmundsson þingmaður Viðreisnar er að vonum ánægður: „Frábær grein. Rökföst og beitt. Höfundur kann að beita penna eins og alþjóð veit. Stílsnilld.“

Óhætt er að segja að greinin hafi slegið í gegn meðal þeirra sem hyggjast segja „Já“ meðan hún ýfir fjaðrir á þeim sem eru eindregið þeirrar skoðunar að það beri að merkja við „Nei“ í kjörklefanum 29. ágúst næstkomandi.

„Fullyrðingaruslið er markað beisku hatri í garð Evrópusambandsins. Ekkert er við það að athuga þótt menn séu andvígir því sambandi frekar en öðru hér á jörðu. En ég leyfi mér að spyrja: Hvað hefur ESB gert á hlut Íslendinga svo að það verðskuldi slíkt hatur?“ spyr Hannes.