Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar 22. júlí 2026 13:02 Í umræðunni um framtíð íslensks efnahagslífs er oft horft til ESB sem lykils að stöðugleika. En þegar við skoðum sjávarútveginn okkar stærsta útflutningssektor blasir við allt önnur mynd. Stærsti og hagstæðasti markaður Íslands er ekki ESB. Hann er Bretland. Þess vegna er eðlilegt að spyrja: Hvers vegna flytjum við enn út óunninn fisk fyrir hundruði milljarða þegar við gætum fullunnið aflann heima, skapað störf á landsbyggðinni og selt vöruna tollfrjálst inn á stærsta fiskmarkað Vestur-Evrópu? Bretland er tollfrjáls og kvótalaus markaður fyrir íslenskan fisk Fríverslunarsamningur Íslands og Bretlands tryggir 0% toll á öllum íslenskum fiskafurðum. Þar eru engin kvótatakmörk og engar hindranir sem draga úr samkeppnishæfni okkar. Þetta er algjör andstæða ESB, þar sem óunninn fiskur fer inn í örlitlum kvóta og ber síðan háa tolla. Bretland er því frjálsasti og hagstæðasti fiskmarkaður sem Ísland hefur. Markaðurinn er til staðar og hann er stór Bretar eru ein mesta fiskneysluþjóð Vestur-Evrópu. Þeir kaupa helst flök, frystar afurðir og tilbúnar máltíðir og framleiða ekki nægan fisk sjálfir. Þetta þýðir að Bretland þarf íslenskan fullunninn fisk og Ísland getur fullunnið hann. Tugir milljarða tapast í tollum ESB Í dag flytur Ísland út óunninn fisk fyrir um 360 milljarða króna á ári. Ef stór hluti þess fer inn á ESB-markað tapast tugir milljarða í tollum og lægra verði. Þetta er virði sem gæti verið unnið heima og selt tollfrjálst til Bretlands. Fullvinnsla heima styrkir landsbyggðina og krónuna Fullvinnsla er ekki bara atvinnustefna, því hún er byggðastefna og stöðugleikasamningur við framtíðina. Ef aflinn væri unninn heima myndi virðisaukinn verða eftir á Íslandi, störfum myndi fjölga í vinnslu og þjónustu, útflutningsverðmæti myndi hækka og krónan styrkjast vegna aukins gjaldeyrisflæðis. Sterkari Króna þýðir minni verðbólguþrýsting, lægri vexti og stöðugra rekstrarumhverfi fyrir heimili og fyrirtæki Allir eru að sækjast eftir þessari stöðu. Launakostnaður er áskorun — en ekki hindrun Launakostnaður er hærri á Íslandi en víða annars staðar, en Bretar kaupa gæði, og horfa ekki bara á verð. Íslenskur þorskur og ýsa eru premium vörur á Bretlandsmarkaði og fá hærra verð en sambærilegar afurðir annars staðar. Virðisaukinn sem skapast við fullvinnslu vegur upp launakostnaðinn. Við erum ekki að keppa um að vera ódýrust — við erum að keppa um að vera best. Hvernig snúum við fyrirtækjum sem fullvinna erlendis? Stærstu sjávarútvegsfyrirtæki Íslands hafa byggt upp fullvinnslustöðvar í Evrópu og sitja þar að virðisaukanum. Þetta er hagkvæmt fyrir þau en ekki fyrir Ísland. Til að snúa þessu við þarf markvissa stefnu. Hvatar þurfa að breytast þannig að virðisaukinn verði hagkvæmari heima en erlendis. Það má gera með skattaívilnunum, lægri tryggingagjöldum, fjárfestingu í sjálfvirkni og betri lánskjörum fyrir vinnslufyrirtæki. Áfangasamningar við fyrirtækin sjálf geta tryggt að innlend vinnsla aukist í skrefum, líkt og Færeyjar hafa gert með góðum árangri. Verkalýðshreyfingin getur verið drifkraftur breytinga, því fullvinnsla hækkar laun án verðbólgu og styrkir landsbyggðina. Indland er nýr risamarkaður sem kallar á fullvinnslu heima Fríverslunarsamningur Íslands og Indlands felur í sér að tollar á íslenskar sjávarafurðir verða felldir niður, annað hvort strax eða á næstu árum. Indland er risamarkaður með vaxandi millistétt og mikla eftirspurn eftir gæðavörum. Þar sem tollar eru að hverfa, verður fullvinnsla heima enn mikilvægari — og Ísland fær forskot á lönd sem ekki hafa fríverslunarsamning við Indland. Bretland er tollfrjáls og kvótalaus markaður. Indland er risamarkaður þar sem tollar á íslenskar sjávarafurðir eru að hverfa. ESB er markaður með kvóta, tolla og verndun. Íslenskur sjávarútvegur stendur á krossgötum. Við getum haldið áfram að flytja út óunninn fisk og látið aðra vinna virðisaukann eða við getum fullunnið aflann heima, skapað störf á landsbyggðinni, aukið gjaldeyrissköpun, styrkt krónuna og selt vöruna tollfrjálst inn á stærstu og hagstæðustu markaði sem Ísland hefur haft í áratugi. Fullvinnsla heima, sterk landsbyggð og tollfrjálsir markaðir í Bretlandi og Indlandi, þetta er leiðin til að gera Ísland betra. Höfundur er byggingafræðingur Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Skoðun Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Sjá meira
Í umræðunni um framtíð íslensks efnahagslífs er oft horft til ESB sem lykils að stöðugleika. En þegar við skoðum sjávarútveginn okkar stærsta útflutningssektor blasir við allt önnur mynd. Stærsti og hagstæðasti markaður Íslands er ekki ESB. Hann er Bretland. Þess vegna er eðlilegt að spyrja: Hvers vegna flytjum við enn út óunninn fisk fyrir hundruði milljarða þegar við gætum fullunnið aflann heima, skapað störf á landsbyggðinni og selt vöruna tollfrjálst inn á stærsta fiskmarkað Vestur-Evrópu? Bretland er tollfrjáls og kvótalaus markaður fyrir íslenskan fisk Fríverslunarsamningur Íslands og Bretlands tryggir 0% toll á öllum íslenskum fiskafurðum. Þar eru engin kvótatakmörk og engar hindranir sem draga úr samkeppnishæfni okkar. Þetta er algjör andstæða ESB, þar sem óunninn fiskur fer inn í örlitlum kvóta og ber síðan háa tolla. Bretland er því frjálsasti og hagstæðasti fiskmarkaður sem Ísland hefur. Markaðurinn er til staðar og hann er stór Bretar eru ein mesta fiskneysluþjóð Vestur-Evrópu. Þeir kaupa helst flök, frystar afurðir og tilbúnar máltíðir og framleiða ekki nægan fisk sjálfir. Þetta þýðir að Bretland þarf íslenskan fullunninn fisk og Ísland getur fullunnið hann. Tugir milljarða tapast í tollum ESB Í dag flytur Ísland út óunninn fisk fyrir um 360 milljarða króna á ári. Ef stór hluti þess fer inn á ESB-markað tapast tugir milljarða í tollum og lægra verði. Þetta er virði sem gæti verið unnið heima og selt tollfrjálst til Bretlands. Fullvinnsla heima styrkir landsbyggðina og krónuna Fullvinnsla er ekki bara atvinnustefna, því hún er byggðastefna og stöðugleikasamningur við framtíðina. Ef aflinn væri unninn heima myndi virðisaukinn verða eftir á Íslandi, störfum myndi fjölga í vinnslu og þjónustu, útflutningsverðmæti myndi hækka og krónan styrkjast vegna aukins gjaldeyrisflæðis. Sterkari Króna þýðir minni verðbólguþrýsting, lægri vexti og stöðugra rekstrarumhverfi fyrir heimili og fyrirtæki Allir eru að sækjast eftir þessari stöðu. Launakostnaður er áskorun — en ekki hindrun Launakostnaður er hærri á Íslandi en víða annars staðar, en Bretar kaupa gæði, og horfa ekki bara á verð. Íslenskur þorskur og ýsa eru premium vörur á Bretlandsmarkaði og fá hærra verð en sambærilegar afurðir annars staðar. Virðisaukinn sem skapast við fullvinnslu vegur upp launakostnaðinn. Við erum ekki að keppa um að vera ódýrust — við erum að keppa um að vera best. Hvernig snúum við fyrirtækjum sem fullvinna erlendis? Stærstu sjávarútvegsfyrirtæki Íslands hafa byggt upp fullvinnslustöðvar í Evrópu og sitja þar að virðisaukanum. Þetta er hagkvæmt fyrir þau en ekki fyrir Ísland. Til að snúa þessu við þarf markvissa stefnu. Hvatar þurfa að breytast þannig að virðisaukinn verði hagkvæmari heima en erlendis. Það má gera með skattaívilnunum, lægri tryggingagjöldum, fjárfestingu í sjálfvirkni og betri lánskjörum fyrir vinnslufyrirtæki. Áfangasamningar við fyrirtækin sjálf geta tryggt að innlend vinnsla aukist í skrefum, líkt og Færeyjar hafa gert með góðum árangri. Verkalýðshreyfingin getur verið drifkraftur breytinga, því fullvinnsla hækkar laun án verðbólgu og styrkir landsbyggðina. Indland er nýr risamarkaður sem kallar á fullvinnslu heima Fríverslunarsamningur Íslands og Indlands felur í sér að tollar á íslenskar sjávarafurðir verða felldir niður, annað hvort strax eða á næstu árum. Indland er risamarkaður með vaxandi millistétt og mikla eftirspurn eftir gæðavörum. Þar sem tollar eru að hverfa, verður fullvinnsla heima enn mikilvægari — og Ísland fær forskot á lönd sem ekki hafa fríverslunarsamning við Indland. Bretland er tollfrjáls og kvótalaus markaður. Indland er risamarkaður þar sem tollar á íslenskar sjávarafurðir eru að hverfa. ESB er markaður með kvóta, tolla og verndun. Íslenskur sjávarútvegur stendur á krossgötum. Við getum haldið áfram að flytja út óunninn fisk og látið aðra vinna virðisaukann eða við getum fullunnið aflann heima, skapað störf á landsbyggðinni, aukið gjaldeyrissköpun, styrkt krónuna og selt vöruna tollfrjálst inn á stærstu og hagstæðustu markaði sem Ísland hefur haft í áratugi. Fullvinnsla heima, sterk landsbyggð og tollfrjálsir markaðir í Bretlandi og Indlandi, þetta er leiðin til að gera Ísland betra. Höfundur er byggingafræðingur
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar