Tuttugu ár í þjónustu samfélagsins Árni Hrannar Haraldsson skrifar 21. október 2026 06:33 Þegar við skrúfum frá heita vatninu eða kveikjum ljósin leiðum við sjaldnast hugann að því hvaðan orkan kemur. Við erum vön því að geta reitt okkur á trausta orkuinnviði í okkar daglega lífi. Í dag, 21. október, eru tuttugu ár liðin frá því að Hellisheiðarvirkjun var formlega gangsett en einmitt þaðan kemur mikið af þessari orku sem við notum daglega. Þessi tímamót eru tilefni til að velta því fyrir okkur hvað þessi stærsta jarðvarmavirkjun í Evrópu hefur gert mögulegt fyrir íslenskt samfélag og hvaða ábyrgð fylgir því að tryggja orkuna til framtíðar. Saga Hellisheiðarvirkjunar hófst löngu áður en fyrstu vélarnar voru ræstar haustið 2006. Að baki lágu rannsóknir á Hengilssvæðinu, undirbúningur og framkvæmdir þar sem jarðvísindafólk, verkfræðingar, iðnaðarfólk og fjöldi annarra lögðu saman krafta sína. Orkuveitan, móðurfélag Orku náttúrunnar, byggði starfsemi virkjunarinnar upp í áföngum. Fyrst hófst rafmagnsframleiðsla og árið 2010 var varmastöðin gangsett sem framleiddi heitt vatn fyrir stóran hluta íbúa höfuðborgarsvæðisins. Þegar ON tók til starfa árið 2014 varð rekstur virkjunarinnar hluti af starfsemi fyrirtækisins. Þessi uppbygging hefur haft víðtæk áhrif. Í dag er uppsett afl Hellisheiðarvirkjunar 303 megavött og rafmagnið nýtist heimilum og atvinnulífi um allt land. Virkjunin getur framleitt 950 l/sek af heitu vatni og eftir áramót verður framleiðslugetan komin í 1500 l/sek. Heita vatnið fer inn á hitaveitukerfi Veitna og hitar heimili, skóla og vinnustaði á höfuðborgarsvæðinu. Það heldur líka sundlaugunum okkar heitum. Þannig tengist saga virkjunarinnar sögu samfélags sem hefur vaxið og breyst á þessum tuttugu árum. Ný heimili hafa risið, atvinnustarfsemi þróast og rafbílar bæst við á götunum. Að baki þeirri þróun þarf að vera orka og geta til að afhenda hana þegar á þarf að halda. Enn meiri verðmæti úr auðlindinni Einn helsti styrkur Hellisheiðarvirkjunar felst í því að þar er bæði framleidd raforka og heitt vatn. Með því nýtum við varma jarðar betur og sköpum meiri verðmæti úr auðlindinni. Sú hugsun hefur síðan fengið víðara samhengi með uppbyggingu Jarðhitagarðs ON við virkjunina. Þar hefur orðið til samfélag fyrirtækja sem nýta raforku, varma, vatn og nálægðina við virkjunina til fjölbreyttrar starfsemi. Meðal annars eru þar ræktaðir smáþörungar og unnið að föngun koldíoxíðs úr andrúmslofti. Virkjunin hefur þannig orðið undirstaða nýsköpunar sem fáir hefðu líklega séð fyrir þegar fyrstu vélarnar voru ræstar. Áframhaldandi þróun í Jarðhitagarði felst meðal annars í því að finna fleiri leiðir til að nýta það sem þegar er til staðar. Á þessum tuttugu árum höfum við líka lært mikið um áhrif starfseminnar á umhverfi og leiðir til að draga úr þeim. Nýting jarðhita og náttúruleg losun sem fylgir vinnslu hans krefst þess að við fylgjumst stöðugt með auðlindinni og umhverfinu og bregðumst við þegar þörf er á. Þróun Carbfix-tækninnar og opnun lofthreinsistöðvarinnar Steingerðar árið 2025 eru mikilvægir áfangar á þeirri vegferð. Með föngun og bindingu koldíoxíðs og brennisteinsvetnis hefur tekist að draga verulega úr losun frá virkjuninni og með tilkomu Steingerðar urðu þau tímamót að Hellisheiðarvirkjun varð ein af fyrstu jarðvarmavirkjunum heims til að verða nær kolefnishlutlaus. Orkan í fólkinu Þegar horft er yfir tuttugu ára sögu Hellisheiðarvirkjunar stendur framlag fólksins upp úr. Þeirra sem rannsökuðu svæðið og hönnuðu og byggðu virkjunina og þeirra sem sinna henni í dag. Starfsfólk ON, verktakar og samstarfsaðilar leggja á hverjum degi fram þekkingu sína og krafta til að halda framleiðslunni gangandi, viðhalda búnaði og þróa nýjar lausnir. Mörg þessara starfa fara fram utan sjónmáls almennings en skipta sköpum fyrir það að við getum reitt okkur á rafmagnið og heita vatnið. Þessu góða fólki, sem hefur lagt sitt af mörkum í gegnum tíðina og sinnir verkefnunum í dag, ber að þakka sérstaklega á þessum tímamótum. Næstu tuttugu ár munu kalla á áframhaldandi uppbyggingu. Samfélagið vex og þörfin fyrir heitt vatn og rafmagn eykst. Við þurfum að viðhalda því sem fyrir er, rannsaka auðlindina og undirbúa næstu skref með góðum fyrirvara. Orkuinnviðir taka mörg ár í undirbúningi og uppbyggingu. Ákvarðanir dagsins í dag ráða því hvaða möguleika samfélagið hefur á morgun. Eitt af því sem gæti mótað þessa framtíð er nýting ofurheits jarðhita. Með djúpborunarverkefninu IDDP-3 á Nesjavöllum sem Orkuveitan leiðir, er unnið að því að þróa nýjar aðferðir til að nýta jarðhita við mun hærra hitastig og þrýsting en í hefðbundnum vinnsluholum. Takist það gæti sú þekking og tækni einnig opnað nýja möguleika við Hellisheiðarvirkjun og aðrar virkjanir og gert okkur kleift að vinna meiri orku úr auðlindinni. Þannig gæti næsti kafli í sögu Hellisheiðarvirkjunar meðal annars byggst á því að sækja orkuna dýpra og nýta hana enn betur. Hellisheiðarvirkjun sýnir hversu miklu framsýni, þekking og samvinna geta skilað. Í tuttugu ár hefur hún stutt við lífsgæði og verðmætasköpun á Íslandi. Okkar verkefni er að halda þeirri vinnu áfram af ábyrgð og metnaði, svo komandi kynslóðir geti notið sömu lífsgæða og reitt sig á orkuna með sama hætti og við gerum í dag. Í tilefni tímamótanna verður opið hús í Hellisheiðarvirkjun laugardaginn 24. október kl. 13-15 og eru öll velkomin að koma, fræðast um starfsemina og þiggja kaffi og köku. Höfundur er framkvæmdastjóri Orku náttúrunnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tímamót Orkumál Mest lesið 75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson Skoðun Þegar forstjórinn smíðar hugbúnaðinn sjálfur Ása Rún Björnsdóttir,Óttar Guðmundsson Skoðun Af morðingjum og mannkostum Svala Magnea Ásdísardóttir Skoðun Innleiðing nýs einkunnakerfis – Sjaldan verður flýtiverk til fagnaðar Erna Ingibjörg Pálsdóttir Skoðun Sama krónutöluhækkun í fjárlagafrumvarpinu – gjörólíkt högg fyrir heimili Þorvaldur Daníelsson Skoðun Hvar er karlmannadagurinn? Íris Erlingsdóttir Skoðun Ekki orð um heimsins lengstu biðlista… Vilhjálmur Hjálmarsson Skoðun Hver pantaði börn með þessu ADHD? Jóna Kristín Gunnarsdóttir Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal Skoðun Skoðun Skoðun Gnexit Viðreisnar Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ósýnilega fólkið Kristbjörg Þórisdóttir skrifar Skoðun Rammaáætlun: Tvær tillögur – tvenns konar vinnubrögð Katrín Helga Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Sama krónutöluhækkun í fjárlagafrumvarpinu – gjörólíkt högg fyrir heimili Þorvaldur Daníelsson skrifar Skoðun Þegar tíminn skiptir öllu Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Tuttugu ár í þjónustu samfélagsins Árni Hrannar Haraldsson skrifar Skoðun Þegar forstjórinn smíðar hugbúnaðinn sjálfur Ása Rún Björnsdóttir,Óttar Guðmundsson skrifar Skoðun Innleiðing nýs einkunnakerfis – Sjaldan verður flýtiverk til fagnaðar Erna Ingibjörg Pálsdóttir skrifar Skoðun Af morðingjum og mannkostum Svala Magnea Ásdísardóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvar er karlmannadagurinn? Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Ekki orð um heimsins lengstu biðlista… Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun 75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar Skoðun Virkari eigandi og ný nálgun í stjórn Norðurorku Berglind Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hækkun matarverðs lífeyrisþega á undan innri úttekt Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Tengslarof ríkistjórnarinnar við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir skrifar Skoðun Hver pantaði börn með þessu ADHD? Jóna Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Sniglar á götunni Kristján Logason skrifar Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Myrkraverk í Afríku Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Skaðabætur frá síðustu öld Hópur lögmanna skrifar Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal skrifar Skoðun Veitingageiranum var hent undir vagninn Einar Bárðarson skrifar Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar Skoðun Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Þegar við skrúfum frá heita vatninu eða kveikjum ljósin leiðum við sjaldnast hugann að því hvaðan orkan kemur. Við erum vön því að geta reitt okkur á trausta orkuinnviði í okkar daglega lífi. Í dag, 21. október, eru tuttugu ár liðin frá því að Hellisheiðarvirkjun var formlega gangsett en einmitt þaðan kemur mikið af þessari orku sem við notum daglega. Þessi tímamót eru tilefni til að velta því fyrir okkur hvað þessi stærsta jarðvarmavirkjun í Evrópu hefur gert mögulegt fyrir íslenskt samfélag og hvaða ábyrgð fylgir því að tryggja orkuna til framtíðar. Saga Hellisheiðarvirkjunar hófst löngu áður en fyrstu vélarnar voru ræstar haustið 2006. Að baki lágu rannsóknir á Hengilssvæðinu, undirbúningur og framkvæmdir þar sem jarðvísindafólk, verkfræðingar, iðnaðarfólk og fjöldi annarra lögðu saman krafta sína. Orkuveitan, móðurfélag Orku náttúrunnar, byggði starfsemi virkjunarinnar upp í áföngum. Fyrst hófst rafmagnsframleiðsla og árið 2010 var varmastöðin gangsett sem framleiddi heitt vatn fyrir stóran hluta íbúa höfuðborgarsvæðisins. Þegar ON tók til starfa árið 2014 varð rekstur virkjunarinnar hluti af starfsemi fyrirtækisins. Þessi uppbygging hefur haft víðtæk áhrif. Í dag er uppsett afl Hellisheiðarvirkjunar 303 megavött og rafmagnið nýtist heimilum og atvinnulífi um allt land. Virkjunin getur framleitt 950 l/sek af heitu vatni og eftir áramót verður framleiðslugetan komin í 1500 l/sek. Heita vatnið fer inn á hitaveitukerfi Veitna og hitar heimili, skóla og vinnustaði á höfuðborgarsvæðinu. Það heldur líka sundlaugunum okkar heitum. Þannig tengist saga virkjunarinnar sögu samfélags sem hefur vaxið og breyst á þessum tuttugu árum. Ný heimili hafa risið, atvinnustarfsemi þróast og rafbílar bæst við á götunum. Að baki þeirri þróun þarf að vera orka og geta til að afhenda hana þegar á þarf að halda. Enn meiri verðmæti úr auðlindinni Einn helsti styrkur Hellisheiðarvirkjunar felst í því að þar er bæði framleidd raforka og heitt vatn. Með því nýtum við varma jarðar betur og sköpum meiri verðmæti úr auðlindinni. Sú hugsun hefur síðan fengið víðara samhengi með uppbyggingu Jarðhitagarðs ON við virkjunina. Þar hefur orðið til samfélag fyrirtækja sem nýta raforku, varma, vatn og nálægðina við virkjunina til fjölbreyttrar starfsemi. Meðal annars eru þar ræktaðir smáþörungar og unnið að föngun koldíoxíðs úr andrúmslofti. Virkjunin hefur þannig orðið undirstaða nýsköpunar sem fáir hefðu líklega séð fyrir þegar fyrstu vélarnar voru ræstar. Áframhaldandi þróun í Jarðhitagarði felst meðal annars í því að finna fleiri leiðir til að nýta það sem þegar er til staðar. Á þessum tuttugu árum höfum við líka lært mikið um áhrif starfseminnar á umhverfi og leiðir til að draga úr þeim. Nýting jarðhita og náttúruleg losun sem fylgir vinnslu hans krefst þess að við fylgjumst stöðugt með auðlindinni og umhverfinu og bregðumst við þegar þörf er á. Þróun Carbfix-tækninnar og opnun lofthreinsistöðvarinnar Steingerðar árið 2025 eru mikilvægir áfangar á þeirri vegferð. Með föngun og bindingu koldíoxíðs og brennisteinsvetnis hefur tekist að draga verulega úr losun frá virkjuninni og með tilkomu Steingerðar urðu þau tímamót að Hellisheiðarvirkjun varð ein af fyrstu jarðvarmavirkjunum heims til að verða nær kolefnishlutlaus. Orkan í fólkinu Þegar horft er yfir tuttugu ára sögu Hellisheiðarvirkjunar stendur framlag fólksins upp úr. Þeirra sem rannsökuðu svæðið og hönnuðu og byggðu virkjunina og þeirra sem sinna henni í dag. Starfsfólk ON, verktakar og samstarfsaðilar leggja á hverjum degi fram þekkingu sína og krafta til að halda framleiðslunni gangandi, viðhalda búnaði og þróa nýjar lausnir. Mörg þessara starfa fara fram utan sjónmáls almennings en skipta sköpum fyrir það að við getum reitt okkur á rafmagnið og heita vatnið. Þessu góða fólki, sem hefur lagt sitt af mörkum í gegnum tíðina og sinnir verkefnunum í dag, ber að þakka sérstaklega á þessum tímamótum. Næstu tuttugu ár munu kalla á áframhaldandi uppbyggingu. Samfélagið vex og þörfin fyrir heitt vatn og rafmagn eykst. Við þurfum að viðhalda því sem fyrir er, rannsaka auðlindina og undirbúa næstu skref með góðum fyrirvara. Orkuinnviðir taka mörg ár í undirbúningi og uppbyggingu. Ákvarðanir dagsins í dag ráða því hvaða möguleika samfélagið hefur á morgun. Eitt af því sem gæti mótað þessa framtíð er nýting ofurheits jarðhita. Með djúpborunarverkefninu IDDP-3 á Nesjavöllum sem Orkuveitan leiðir, er unnið að því að þróa nýjar aðferðir til að nýta jarðhita við mun hærra hitastig og þrýsting en í hefðbundnum vinnsluholum. Takist það gæti sú þekking og tækni einnig opnað nýja möguleika við Hellisheiðarvirkjun og aðrar virkjanir og gert okkur kleift að vinna meiri orku úr auðlindinni. Þannig gæti næsti kafli í sögu Hellisheiðarvirkjunar meðal annars byggst á því að sækja orkuna dýpra og nýta hana enn betur. Hellisheiðarvirkjun sýnir hversu miklu framsýni, þekking og samvinna geta skilað. Í tuttugu ár hefur hún stutt við lífsgæði og verðmætasköpun á Íslandi. Okkar verkefni er að halda þeirri vinnu áfram af ábyrgð og metnaði, svo komandi kynslóðir geti notið sömu lífsgæða og reitt sig á orkuna með sama hætti og við gerum í dag. Í tilefni tímamótanna verður opið hús í Hellisheiðarvirkjun laugardaginn 24. október kl. 13-15 og eru öll velkomin að koma, fræðast um starfsemina og þiggja kaffi og köku. Höfundur er framkvæmdastjóri Orku náttúrunnar.
75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson Skoðun
Innleiðing nýs einkunnakerfis – Sjaldan verður flýtiverk til fagnaðar Erna Ingibjörg Pálsdóttir Skoðun
Sama krónutöluhækkun í fjárlagafrumvarpinu – gjörólíkt högg fyrir heimili Þorvaldur Daníelsson Skoðun
Skoðun Sama krónutöluhækkun í fjárlagafrumvarpinu – gjörólíkt högg fyrir heimili Þorvaldur Daníelsson skrifar
Skoðun Innleiðing nýs einkunnakerfis – Sjaldan verður flýtiverk til fagnaðar Erna Ingibjörg Pálsdóttir skrifar
Skoðun 75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar
Skoðun Tengslarof ríkistjórnarinnar við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir skrifar
Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir skrifar
Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar
Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson Skoðun
Innleiðing nýs einkunnakerfis – Sjaldan verður flýtiverk til fagnaðar Erna Ingibjörg Pálsdóttir Skoðun
Sama krónutöluhækkun í fjárlagafrumvarpinu – gjörólíkt högg fyrir heimili Þorvaldur Daníelsson Skoðun